บทที่ 113 หลัวเหาผู้นี้

เหอเจี้ยนกั๋วยิ้ม โดยไม่พูดอะไร บางทีเขาอาจรู้สึกว่าหลิวฝูเซิงเป็นเพียงคนหนุ่มที่หลงตัวเองและบ้าบิ่นเท่านั้น

แต่เขาปฏิเสธไม่ได้ว่าตัวเองแพ้ให้หลิวฝูเซิง แพ้อย่างไม่มีอะไรค้างคาแม้แต่น้อย ทุกก้าวที่เขาเดินล้วนอยู่ในการคำนวณของหลิวฝูเซิง เป็นหลิวฝูเซิงที่ทำให้เขาทุบสามถ้วยจักรวาลที่ว่านั้นแตกด้วยมือตัวเอง

ซ่งซานซือไม่อยากพบหลิวฝูเซิง แต่หลิวฝูเซิงกลับมาพบเขาเอง

“มาหยามผมเหรอ?” ซ่งซานซือถามอย่างคอตกหมดกำลังใจ

หลิวฝูเซิงส่ายหน้า “มาคุยกับคุณ อยากถามคุณสองเรื่อง”