บทที่ 114 ผมเอาทั้งหมด

พอคำนี้ออกมา ในอากาศก็อบอวลไปด้วยกลิ่นอายอันตรายทันที!

แต่ชายแก่ย่อมเตรียมการไว้ล่วงหน้าอยู่แล้ว หลิวฝูเซิงพูดต่อ “อย่าเข้าใจผิดนะครับ ไม่ใช่ผมวิพากษ์วิจารณ์คนเดียว แต่เราสองคนวิพากษ์วิจารณ์ด้วยกัน”

“นายอยากตายเหรอ?” ไป๋รั่วชูพูดอย่างเย็นชา

ไม่รู้ทำไม หลิวฝูเซิงชอบเห็นไป๋รั่วชูในสภาพใกล้ระเบิดแบบนี้เป็นพิเศษ คงเพราะปกติเธอเย็นชาเกินไป พอโกรธขึ้นมาสักหน่อยถึงจะมีไอควันไฟของมนุษย์ธรรมดาบ้าง

“ผมต้องการหาผู้หญิงคนหนึ่งที่ชื่อเฮ่อหย่าลี่ครับ” ในที่สุดหลิวฝูเซิงก็กลับมาจริงจังอีกครั้ง