บทที่ 152 งานเลี้ยงรุ่นวงเล็ก

พอได้ยินประโยคนี้ สีหน้าของวางหมิงหยางก็ดำสนิทราวกับก้นหม้อ!

สายตาของหลายคนพุ่งไปรวมอยู่ที่ตัวเขา กรรมการประจำที่เคยรับปากว่าจะยืนอยู่ข้างเขา ยามนี้ในดวงตาก็ปรากฏความลังเลขึ้นมาเช่นกัน!

เพราะไม่มีใครรู้ว่าลู่เฉิงหลินพัวพันกับลิ่นโส่วเหรินลึกแค่ไหน และยิ่งไม่รู้ว่าวางหมิงหยางสวมบทบาทอะไรอยู่ในนั้น! ตอนนี้เหอเจี้ยนกั๋วเพิ่งล้มไปหมาดๆ ความอนาถของแผ่นดินไหวครั้งใหญ่คราวนั้นยังปรากฏชัดต่อสายตา!

คดีฝังศพในหุบเขาลึกเป็นเรื่องที่คนและเทพต่างโกรธแค้น ใครจะยังกล้าเข้าไปใกล้อีก?

วางหมิงหยางรู้ดีว่าที่ประชุมคณะกรรมการประจำครั้งนี้ เขาแพ้อย่างสิ้นเชิงแล้ว!