บทที่ 154 คดีอยุติธรรม

เจิ้งเสี่ยวหยุนดื่มมากเกินไป...

ตอนที่อยู่กันตามลำพัง หม่าหมิงแสดงความรู้สึกที่มีต่อเจิ้งเสี่ยวหยุนออกมา และการกระทำของหลิวฝูเซิงกับหลี่เจียงก็พิสูจน์จุดนี้ทางอ้อมเช่นกัน

ตอนกลับ หม่าหมิงไม่ได้ไปส่งเจิ้งเสี่ยวหยุน เขาบอกว่ากลัวจะกลั้นใจไม่ไหวแล้วทำเรื่องเลวๆ ออกไป

หลิวฝูเซิงกับหลี่เจียงจึงไปส่งเจิ้งเสี่ยวหยุนกลับบ้านด้วยกันสองคน เจิ้งเสี่ยวหยุนงัวเงียเรียกชื่อของหลิวฝูเซิงพร่ำเพ้ออยู่ตลอด แล้วยังถามว่าทำไม นางทำตรงไหนได้ไม่ดีพอกันแน่?

พอลงจากตึกกลับมาที่รถ หลี่เจียงก็เลียริมฝีปากแล้วพูดว่า "หลิวฝูเซิง ฉันว่าเจิ้งเสี่ยวหยุนดีนะ ทั้งสวยขนาดนั้น ทั้งหลงรักนายขนาดนั้น ไม่ว่ามองด้านไหนก็ยกออกมาอวดได้ทั้งนั้น! ไม่อย่างนั้นพวกนายคบกันไปเลยดีไหมล่ะ?"