บทที่ 161 ตบหน้า

ในร้านเงียบสนิทลงในพริบตา

ตอนแรกหลี่เจียงดีใจขึ้นมาในใจ แต่พอฟังคำพูดของหลิวฝูเซิงจนชัดก็ชะงักไป ค่าคุ้มครองควรขึ้นเหรอ? ไอ้หลิวฝูเซิงนี่มันอยู่ฝ่ายไหนกันแน่?

แผลมีดนึกว่าหลิวฝูเซิงกับซุนไห่เป็นแค่ลูกค้าธรรมดา จึงไม่สนใจพวกเขาเลย แล้วมองหลี่เจียงพูดต่อ "นายได้ยินไหม? ขนาดคนที่มาดูเรื่องสนุกยังพูดแบบนี้เลย! ถ้าเถ้าแก่หลี่ไม่ตกลง ก็แปลว่าไม่ให้หน้าพวกเราแล้วนะ!"

หลี่เจียงหมดหนทาง ได้แต่มองไปยังหลิวฝูเซิงด้วยสายตาละห้อยรอความหวัง

หลิวฝูเซิงหัวเราะ "เถ้าแก่หลี่มองผมก็ไม่มีประโยชน์หรอก พี่แผลมีดคนนี้พูดมีเหตุผล เขาชั่วช้าสารพัด เที่ยวรังแกคนอ่อนแอไปทั่ว ถ้าคุณไม่จ่ายค่าคุ้มครองให้ไอ้เลวคนนี้ ต่อไปเกรงว่าจะนอนหลับไม่สนิทเอานะ"