ตอนที่ 63 ในที่สุดก็มีความสามารถในการป้องกันตัวแล้ว

หลังจากสวี่มู่เกอลงไลฟ์ เขาจงใจใช้บัญชีบนแพลตฟอร์มวิดีโอต่างๆ รวมถึงบัญชีเวยป๋อของตัวเองโพสต์ข้อความสองเรื่อง

"ผมเปิดสตูดิโอเกมขึ้นมาแห่งหนึ่ง และได้สร้างมินิเกมเล่นคนเดียวแนวปากัวร์ที่เล่นง่าย สบายใจ ผ่อนคลายอารมณ์ขึ้นมาเกมหนึ่งครับ เป็นเกมฟรี ชื่อว่า 'แบกไก่ไปข้างหน้า' ใครสนใจดาวน์โหลดไปลองเล่นกันได้นะ"

"เกมนี้พอเล่นผ่านด่านแล้วจะมีตารางอันดับด้วย ภายในเวลาสามวัน ผมจะแจกเงินรางวัลให้สิบอันดับแรกตามตารางคะแนน อันดับหนึ่งได้หนึ่งหมื่น อันดับสองได้เก้าพัน จากนั้นลดหลั่นลงไปตามลำดับครับ"

ปัจจุบันบัญชีบนแพลตฟอร์มวิดีโอต่างๆ ของสวี่มู่เกอมีผู้ติดตามเยอะมาก

โดยเฉพาะเวยป๋อ ผู้ติดตามหกล้านคน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นคนจริงๆ ทั้งนั้น

หลังจากข้อความถูกโพสต์ออกไปได้ไม่นาน ยอดดาวน์โหลดของเกมก็เริ่มพุ่งกระฉูดทันที

การค้นหาตามคีย์เวิร์ดก็เพิ่มขึ้นมหาศาลเช่นกัน

ยิ่งบวกกับคืนนี้ที่สตรีมเมอร์ทั้งแพลตฟอร์มหู่เมาต่างพากันเล่นเกมนี้ กระแสมันจึงแรงสุดๆ

จนขึ้นเทรนด์ค้นหาของเวยป๋อไปโดยตรง

ตารางอันดับที่คนอื่นต้องยอมจ่ายเงินถึงจะได้ขึ้นไปอยู่นี้ สำหรับสวี่มู่เกอแล้วมันก็เหมือนกับระดับชาเลนเจอร์ในเกม LOL นั่นแหละ อยากขึ้นเมื่อไหร่ก็ขึ้นได้ตามใจชอบ

"เกมเล่นง่ายผ่อนคลายสบายใจเหรอ? ถ้าไม่ได้ดูไลฟ์สด ฉันคงเชื่อคำโกหกพกลมของแกไปแล้ว!"

"พี่มู่ก้าวขาเข้าสู่วงการกว้างเกินไปแล้วมั้ง จู่ๆ ทำไมถึงแวบไปสร้างเกมได้ล่ะเนี่ย"

"ฉันสงสัยจริงๆ เกมก็ฟรี ในเกมก็ไม่มีไอเทมให้ซื้อแถมไม่มีพื้นที่โฆษณาอีก เล่นผ่านด่านแล้วยังแจกเงินให้อีก เกมของแกนี่มันหาเงินจากอะไรกันแน่ฟะ?"

"มีบริษัทเกมที่มีมโนธรรมขนาดนี้อยู่ด้วยเหรอเนี่ย! รักเลยแบบนี้!"

"ไม่พูดพร่ำทำเพลงแล้ว! จะรีบไปดาวน์โหลดมาลองเล่นเดี๋ยวนี้แหละ!"

ตราบใดที่เป็นเกม ย่อมมีบั๊กและโปรแกรมโกงเป็นธรรมดา

แบกไก่ไปข้างหน้าซึ่งเป็นแค่มินิเกมธรรมดาๆ นี้ก็สามารถสร้างโปรแกรมโกงขึ้นมาได้เหมือนกัน

แต่คนที่สร้างโปรแกรมโกงก็ต้องเห็นผลประโยชน์ในระดับหนึ่งถึงจะยอมลงมือทำ เพื่อเงินรางวัลแค่ห้าหมื่นห้าพันหยวน มันดูไม่ค่อยคุ้มค่าเหนื่อยเท่าไหร่

ต่อให้พวกเขาทำขึ้นมาจริงๆ สวี่มู่เกอก็ไม่ได้สนใจ เพราะสิ่งที่เขาต้องการคือให้คนรู้จักและดาวน์โหลดไปลองเล่นกันมากขึ้นต่างหาก

ใครจะได้เงินรางวัลไป แล้วจะได้เงินรางวัลไปผ่านช่องทางที่ถูกต้องหรือไม่ เขาไม่สนหรอก

หลังจากโพสต์เวยป๋อเสร็จ

สวี่มู่เกอก็เตรียมจะสุ่มรางวัลก่อนนอนสักรอบ

เริ่มจากการสุ่มรางวัลระดับธรรมดาเพื่อปูทางไปก่อน

"ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับผู้ผูกระบบที่ได้รับนาฬิกาข้อมือริชาร์ด มิลล์หนึ่งเรือน"

สวี่มู่เกอหยิบออกมาตรวจเช็กดูทันที

รุ่น MASSA ตัวเรือนไวท์โกลด์เรือนนี้มีมูลค่าสี่แสนหนึ่งหมื่นหยวน นับเป็นนาฬิการุ่นที่ค่อนข้างถูกของริชาร์ด มิลล์แล้ว

การสุ่มรางวัลระดับธรรมดาแล้วได้ของรางวัลมูลค่าสี่แสนหยวน ถือว่าดวงดีมากทีเดียว

เพียงแต่ของรางวัลชิ้นนี้ไม่ได้มีประโยชน์อะไรมากนัก ในสายตาของสวี่มู่เกอ นอกจากเอาไว้อวดรวยแล้วก็ไม่มีประโยชน์อื่นใดอีก

สู้ให้เงินสดมาตรงๆ ยังจะใช้งานได้จริงมากกว่า

ก็นั่นแหละ สุ่มรางวัลระดับธรรมดาใช้แค่หนึ่งหมื่นแต้มต่อครั้งเอง จะเอาอะไรมากมายล่ะ!

ต่อไปก็สุ่มรางวัลระดับสูงที่ใช้หนึ่งแสนแต้มต่อครั้งบ้าง

"ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับผู้ผูกระบบที่ได้รับทักษะมวยปาจี๋ฉวนระดับมืออาชีพ"

บุ๋นใช้ไทเก๊กเพื่อสร้างความสงบให้ใต้หล้า บู๊ใช้ปาจี๋เพื่อสยบความวุ่นวายในแผ่นดิน

มวยปาจี๋ฉวนระดับมืออาชีพยิ่งแข็งแกร่งไร้เทียมทานอย่างยิ่ง

เชี่ยเอ๊ย!

ของรางวัลชิ้นนี้ดีจัดๆ เลยนี่หว่า!!

เหตุผลที่สวี่มู่เกอเลือกที่จะยั่วโมโหเรียกแขกบนโลกออนไลน์ ก็เพราะถ้าเขาไปทำแบบนั้นในชีวิตจริง มันมีโอกาสโดนกระทืบเอาง่ายๆ

ตราบใดที่ยังไม่มีความสามารถในการป้องกันตัว หรือยังไม่ได้จ้างบอดี้การ์ด เขาก็จะไม่ทำตัวเหิมเกริมจนเกินไป

แต่ตอนนี้ร่างกายของเขาได้รับการเสริมความแข็งแกร่งแล้ว แถมยังมีมวยปาจี๋ฉวนระดับมืออาชีพติดตัว ต่อให้ผู้ใหญ่ธรรมดาๆ เข้ามารุมเป็นสิบคนก็ยังไม่คณามือเขาเลยสักนิด

เรื่องนี้ทำให้ภายในใจของสวี่มู่เกอรู้สึกปลอดภัยขึ้นมาบ้างในที่สุด

ต่อไปเวลาเรียกแขกก็ไม่ต้องกลัวโดนคนกระทืบแล้ว ถ้าคนน้อยก็สู้เขาไม่ได้ ถ้าคนเยอะแล้วเขาคิดจะวิ่งหนี อีกฝ่ายก็ไล่ตามเขาไม่ทันอยู่ดี

อยู่ในจุดที่ไม่มีทางแพ้อย่างสมบูรณ์แบบ!

ไม่ต้องกลัวเกรงอะไรอีกต่อไปแล้วสิเนี่ย!!

อารมณ์นี้ทำเอาสวี่มู่เกอแทบอยากจะหาใครสักคนมาต่อยด้วยตอนนี้เลย

แต่เวลานี้ปาเข้าไปเที่ยงคืนแล้ว ไปอาบน้ำนอนดีกว่า

สวี่มู่เกอตื่นเต้นจนต้องใช้เวลาตั้งครึ่งชั่วโมงถึงจะข่มตานอนหลับได้

.......

วันรุ่งขึ้น

ข้อความที่สวี่มู่เกอโพสต์ผ่านบัญชีบนแพลตฟอร์มต่างๆ รวมถึงเทรนด์ค้นหานั้นได้ผลชะงัดนัก

ยอดดาวน์โหลดของเกมเพิ่มขึ้นห้าหมื่นครั้งภายในชั่วข้ามคืน และยังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องด้วยความเร็วชั่วโมงละสองพันครั้ง

พนักงานในบริษัทต่างดีใจกันยกใหญ่

ยังไงเสียเกมนี้ทุกคนก็ช่วยกันสร้างขึ้นมา ย่อมไม่มีใครที่ไม่อยากให้เกมนี้ดังเปรี้ยงปร้าง

เพราะนี่แสดงว่าผลงานของพวกเขาได้รับการยอมรับจากทั้งผู้เล่นและตลาดแล้ว

หัวหน้าฝ่ายวางแผนเอ่ยถามไห่โปด้วยความอยากรู้อยากเห็น

"บริษัทเราทุ่มเงินค่าโปรโมตไปเท่าไหร่กันครับ?"

ไห่โปส่ายหน้า "ไม่รู้เหมือนกัน คุณสวี่บอกว่าปล่อยให้เขาจัดการเองทั้งหมด เมื่อคืนพอเห็นยอดดาวน์โหลดพุ่งขึ้นฉันก็เลยลองถามดู เขาบอกแค่ว่าไปคุยกับพวกสตรีมเมอร์มานิดหน่อย"

หัวหน้าฝ่ายวางแผนถึงบางอ้อทันที

"พลังในการโปรโมตของพวกสตรีมเมอร์เกมเบอร์ใหญ่นี่ไม่ธรรมดาจริง ๆ ถ้าจะจ้างให้ช่วยโปรโมตตามปกติคงต้องจ่ายไปไม่น้อย คิดไม่ถึงเลยว่าคุณสวี่จะเก่งขนาดนี้ เอ่ยปากคำเดียวก็จบเรื่องเลย"

จังหวะนั้นเอง หัวหน้าฝ่ายศิลป์ของบริษัทก็ถือโทรศัพท์มือถือวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา

"พวกนายดูนี่สิ"

บนหน้าจอมือถือคือหน้าแรกของบัญชีเวยป๋อของสวี่มู่เกอ

"นี่มันคุณสวี่ไม่ใช่เหรอ? เขามีแฟนคลับตั้งหกล้านคนเลยเหรอเนี่ย!!"

"นายดูตรงการยืนยันตัวตนสิ"

"สตรีมเมอร์หู่เมาทีวี? คุณสวี่เป็นสตรีมเมอร์หรอกเรอะ!"

ทั้งสองคนอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง จากนั้นพอลองเปิดดูเทรนด์ค้นหาก็เข้าใจทุกอย่างกระจ่างแจ้งในทันที

พวกเขาเข้าใจแล้วว่าทำไมยอดดาวน์โหลดเกมของตัวเองถึงได้พุ่งทะยานขึ้นมาอย่างกะทันหัน

ขณะเดียวกันก็ถึงกับยืนอึ้งกิมกี่ไปตาม ๆ กัน

"คิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าคุณสวี่จะเป็นถึงสตรีมเมอร์ระดับท็อปของหู่เมา! คนในบริษัทเราก่อนหน้านี้ไม่มีใครรู้เรื่องนี้เลยสักคน!!"

"ก็ปกติพวกเราเล่นแต่เกมกันนี่นา ไม่ค่อยมีใครดูไลฟ์สดหรอก"

หลังจากหายตกใจ ทั้งคู่ต่างก็อดทอดถอนใจด้วยความทึ่งไม่ได้

สวี่มู่เกอใช้พลังของตัวเองคนเดียวทำให้เกมนี้ดังเปรี้ยงปร้างขึ้นมาได้จริง ๆ

ที่สำคัญคือไม่ได้เสียเงินสักแดงเดียว นี่สิถึงจะเรียกว่าโคตรเจ๋ง

ชั่วพริบตานั้น ทัศนคติและความคิดที่พวกเขามีต่อสวี่มู่เกอก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

ก่อนหน้านี้พวกเขาคิดว่าสวี่มู่เกอก็แค่ลูกคนรวยนิสัยพิลึกคนหนึ่ง คิดไม่ถึงว่าเขาจะเป็นถึงสตรีมเมอร์ระดับแนวหน้า

สองอย่างนี้มันคนละเรื่องกันเลย

อย่างแรกคือเกิดมาดี แต่อย่างหลังคือมีความสามารถสูง

ในเวลานี้ คุณสวี่หรือสวี่มู่เกอของพวกเขาเพิ่งจะเลิกเรียนพอดี

ที่หน้าประตูห้องเรียนมีคนคนหนึ่งยืนถือดอกกุหลาบอยู่ มองปราดเดียวก็รู้ว่ากำลังมายืนรอดักจีบสาวแน่นอน

เผยโฮ่วว่างกระซิบถาม "คนนี้มารอใครน่ะ?"

"ฉู่เยฺว่ไง นายไม่รู้เหรอ? หมอนี่อยู่สโมสรนักศึกษาปีสอง ดูเหมือนจะชื่อฟ่านอี่ คราวก่อนเคยขับมาเซราติมารับฉู่เยฺว่ไปด้วยนะ" เหยียนลี่ตอบ

โหลวจ้านเหล่ยกับพวกเขาทั้งสามคนต่างพากันถอนหายใจยาว

ยังไงเสีย การที่ต้องมายืนมองสาวสวยประจำห้องตัวเองโดนคนอื่นตามจีบไปต่อหน้าต่อตามันก็ชวนให้หงุดหงิดใจอยู่ไม่น้อย

แต่พวกเขาก็ทำอะไรไม่ได้ ในเมื่อเงื่อนไขและโปรไฟล์ของตัวเองมันสู้ไม่ได้จริง ๆ

หลังจากไปกินมื้อเที่ยงที่โรงอาหารเสร็จ

โหลวจ้านเหล่ยก็พูดขึ้นว่า "พวกนาย เดี๋ยวก่อนสิ"

ทั้งสามคนหันไปมองเขาด้วยความสงสัย

โหลวจ้านเหล่ยพูดว่า "อีกเดี๋ยวจะมีกิจกรรมเล็ก ๆ ของชมรม พวกเราไปด้วยกันหน่อยสิ"

"ชมรมอะไร?"

"มีอะไรน่าดูด้วยเรอะ ไม่ว่างเว้ย"

"กลับไปเล่นเกมไม่ดีกว่าเหรอไง?"

โหลวจ้านเหล่ยรีบคว้าตัวพวกเขาไว้แล้วอธิบายสั้น ๆ ทันที

สาวคนที่เขาเคยไปสารภาพรักก่อนหน้านี้ หลังจากพยายามทุ่มเทอย่างหนัก ความสัมพันธ์ก็ขยับเข้าใกล้กันมากขึ้นเยอะแล้ว

ผู้หญิงคนนั้นอยู่ชมรมเทควันโดของมหาวิทยาลัย

วันนี้ชมรมเทควันโดจัดกิจกรรมเล็ก ๆ เพื่อรับสมัครคนเข้าชมรม เธอเลยอยากให้เขาช่วยลากเพื่อนไปยืนเพิ่มจำนวนคนเรียกกระแสให้ดูคึกคักหน่อย

โหลวจ้านเหล่ยพูดว่า "แค่ไปช่วยยืนนับหัวให้ครบคนเฉย ๆ ไม่มีอะไรหรอกน่า"

เหยียนลี่กับเผยโฮ่วว่างต่างก็กอดอก หรี่ตามองเขาอย่างเฉยชา ไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด

โหลวจ้านเหล่ยกัดฟันพูด "มื้อเย็นฉันเลี้ยงเอง"

"ก็บอกแต่แรกสิฟะ! ไปกันเลย!"

"ได้ยินมาว่าชมรมเทควันโดสาวเยอะนี่หว่า ไปดูหน่อยซิว่าเกรดเป็นยังไงบ้าง"