ตอนที่ 64 ให้คีย์บอร์ดเขาสักอัน เผลอๆ อาจจะเก่งขึ้นมาหน่อยก็ได้

ชมรมในมหาวิทยาลัยล้วนธรรมดามาก เข้าร่วมไปก็ไม่มีประโยชน์อะไรในทางปฏิบัติ

ก่อนหน้านี้ตอนที่แต่ละชมรมเปิดรับสมัคร สวี่มู่เกอกับพวกเพื่อนๆ ต่างก็ไม่มีความสนใจเลยสักนิด

ครั้งนี้ถ้าไม่ใช่เพราะโหลวจ้านเหล่ยลากมาช่วยเพิ่มจำนวนคน พวกเขาก็คงไม่เสียเวลามาที่นี่อย่างแน่นอน

อาจเพราะมาเร็วไป เพิ่งมีคนแค่ยี่สิบสามสิบคน พวกเขาจึงหาที่นั่งแถวนั้นเล่นโทรศัพท์มือถือไปเรื่อยเปื่อย

รอไปได้ราวๆ ห้านาที คนก็เริ่มทยอยมามากขึ้นเรื่อยๆ

บางคนสวมชุดเทควันโด เห็นได้ชัดว่าเป็นสมาชิกชมรม

เหยียนลี่กับเผยโฮ่วว่างวางโทรศัพท์ลง แล้วเหลียวซ้ายแลขวามองหาสาวๆ

เหยียนลี่ที่ตาไวพลันพูดขึ้นมาว่า "เฮ้ย นั่นมันฉู่เยฺว่ไม่ใช่เหรอ เธอลงชื่อเข้าชมรมเทควันโดด้วยเหรอเนี่ย"

"ฟ่านอี่คนที่ถือดอกไม้รอเธอตอนเลิกเรียนก็อยู่ด้วย ฟ่านอี่คนนี้เก่งเอาเรื่องเลยแฮะ ถึงขั้นเป็นสายดำเลยเหรอเนี่ย!" เผยโฮ่วว่างพูดอย่างแปลกใจ

โหลวจ้านเหล่ยอธิบายว่า "ฟ่านอี่เป็นรองประธานชมรมเทควันโด สายดำก็เรื่องปกติอยู่แล้ว"

"ชิ มิน่าล่ะถึงได้สนิทสนมกับฉู่เยฺว่ขนาดนั้น" น้ำเสียงของเหยียนลี่แฝงความอิจฉาอยู่นิดๆ

เพราะฟ่านอี่ค่อนข้างโดดเด่นจริงๆ เข้าข่ายหนุ่มหล่อรวยครบสูตร แถมยังเป็นสายดำเทควันโดอีกต่างหาก

ฉู่เยฺว่เองก็เห็นพวกเขานั่งอยู่ไม่ไกล แต่ก็ไม่ได้สนใจอะไร

เธอคิดว่าตัวเองตาสว่างแล้ว

เมื่อก่อนเป็นเพราะโลกทัศน์ของเธอแคบเกินไป เพิ่งจะมาค้นพบเมื่อเร็วๆ นี้เองว่า ในมหาวิทยาลัยยังมีผู้ชายที่ยอดเยี่ยมอยู่อีกตั้งเยอะแยะ

อย่างเช่นฟ่านอี่ที่กำลังตามจีบเธออยู่ช่วงนี้ ก็ยอดเยี่ยมไปเสียทุกด้าน

ดังนั้นสำหรับสวี่มู่เกอคนที่เช่ารถสปอร์ตไปขับเล่นคนนั้น เธอจึงไม่เก็บมาใส่ใจตั้งนานแล้ว

ผ่านไปอีกราวๆ ยี่สิบนาที คนก็มากันเพียบ รวมๆ แล้วตรงนี้มีเกือบสองร้อยคนเห็นจะได้

ในจำนวนนั้นมีเพียงหนึ่งในสี่ที่เป็นคนของชมรมเทควันโด จุดประสงค์ของกิจกรรมในครั้งนี้ก็คือ ให้สมาชิกชมรมเทควันโดมาอธิบายและสาธิตเทควันโดให้ทุกคนดู

เพื่อดึงดูดคนที่สนใจให้เข้าร่วมชมรมเทควันโดของพวกเขา

ทั้งประธานชมรมและรองประธานอย่างฟ่านอี่ต่างก็เป็นสายดำ ทั้งสองคนยืนอยู่บนเบาะตรงกลางท่ามกลางสายตาสองร้อยคู่ สวมชุดเทควันโด เท้าเปล่า กำลังอธิบายประวัติศาสตร์และความแข็งแกร่งของเทควันโดให้ทุกคนฟัง

คนที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวต่างก็พากันทำหน้าทึ่งแบบไม่ค่อยเข้าใจแต่รู้สึกว่าสุดยอดจัง

ส่วนคนที่พอจะรู้เรื่องอยู่บ้างกลับทำเสียงขึ้นจมูกเยาะเย้ย

ใครๆ ก็รู้ว่าเทควันโดหยิบยืมมาจากคาราเต้ และคาราเต้ก็เป็นการผสมผสานระหว่างมวยจีนกับศิลปะการต่อสู้โบราณ แรกเริ่มเดิมทีคาราเต้ยังถูกเรียกว่า 'ถังโส่ว' มวยถัง ด้วยซ้ำ

ผลคือสองคนนี้ดันโม้โอ้อวดซะจนเทควันโดดูไร้เทียมทานใต้หล้าไปเลย

เหยียนลี่หาวหวอดหนึ่งที

"น่าเบื่อชะมัด ถ้าย้ายไปเป็นชมรมหมากรุก ไพ่นกกระจอก หรือเล่นเกมพวกนั้น ฉันยังพอมีอารมณ์ร่วมบ้าง เล่นจัดเทควันโดเนี่ย ไม่มีความน่าสนใจเลยสักนิด"

เผยโฮ่วว่างแขวะขึ้นมาบ้าง "ประเด็นคือไอ้เทควันโดเนี่ย ดูเผินๆ เหมือนจะหวือหวาดีหรอกนะ แต่ความจริงมันก็แค่กีฬาแนวแสดงโชว์ชัดๆ เรียนไปก็ไม่ได้ประโยชน์อะไรเลยสักนิด"

"ขอแค่แรงเยอะ ความเร็วกับปฏิกิริยาตอบสนองไว นายก็เก่งแล้ว" สวี่มู่เกอกล่าว

ถ้าสวี่มู่เกอไม่ได้กินเซรุ่มเสริมแกร่งร่างกายเข้าไป แค่ชำนาญมวยปาจี๋เฉยๆ เขาก็คงไม่ได้เก่งกาจอะไรมากมาย เพราะเมื่ออยู่ต่อหน้าพละกำลังที่เหนือกว่าอย่างสิ้นเชิง ทักษะก็แทบไม่มีความหมาย

แต่ร่างกายของเขาได้รับการเสริมแกร่งมาแล้ว แถมยังเป็นมวยปาจี๋ มีทั้งแรงมีทั้งทักษะ แบบนี้มันถึงได้เก่งกาจเกินไปแล้ว

สายดำแบบพวกนั้นน่ะ ต่อให้มาอีกสักสิบคนก็ยังเอาไม่อยู่

บรรยายไปได้ไม่กี่นาที พวกเขาก็เริ่มทำการสาธิต

การสาธิตของเทควันโดไม่มีอะไรมากไปกว่าการเตะแผ่นไม้ วิ่งกระโดดเตะแผ่นไม้ วิ่งเทกตัวลอยฟ้าเตะแผ่นไม้

ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม พวกเขาถึงได้มีปัญหากับแผ่นไม้นักหนา

ไม่ว่าจะเป็นเทควันโดที่ไหนก็เป็นแบบนี้กันหมด

ระหว่างนั้นก็มีเสียงตะโกนแผดลั่นประกอบจังหวะ

"ย้ากกก!"

"ฮ่าห์!!"

ทุกครั้งที่เตะแผ่นไม้แตกกระจายไปด้วยท่วงท่าที่หวือหวา ก็จะมีเสียงปรบมือและเสียงโห่ร้องยินดีดังเกรียวกราว

ถ้าคนไม่รู้ผ่านมาเห็น คงนึกว่ากำลังยืนดูปาหี่อยู่ตรงนี้

นี่ก็เป็นเหตุผลที่สวี่มู่เกอยังไม่ยอมลุกไปไหน คิดซะว่าดูละครลิงไปพลางๆ

เหยียนลี่กระซิบเสียงเบา "ถ้าคนถือแผ่นไม้ออกแรงเพิ่มอีกนิดเดียว สงสัยคงไม่ต้องเตะหรอก หักคามือไปเลยมั้ง"

"เดี๋ยวนี้เขาสนับสนุนให้นักศึกษาทำธุรกิจไม่ใช่เหรอ? พวกนายคิดว่าถ้าไปหาค่ายสอนเทควันโดที่ใหญ่หน่อย แล้วไปตั้งร้านขายแผ่นไม้แถวนั้น มันจะรุ่งไหมวะ?" เผยโฮ่วว่างลูบคางพลางยิ้มแป้นเสนอไอเดีย

สวี่มู่เกอพยักหน้า "ฉันว่าเข้าท่า!"

ทว่าในตอนนั้นเอง

ผู้หญิงที่ค่อนข้างท้วมคนหนึ่งซึ่งนั่งอยู่ข้างๆ พวกเขาก็พลันลุกพรวดขึ้นมา แล้วแผดเสียงตวาดใส่พวกเขาอย่างเดือดดาล

"พอได้แล้ว! ฉันไม่เข้าใจเลยว่าพวกนายจะคอยใส่ร้ายป้ายสีเทควันโดไปทำไม ถ้าไม่ชอบก็ไสหัวไปสิ! จะมาทนเสนอหน้าอยู่ตรงนี้ทำไมอีก!!"

การกระทำของเธอทำเอาคนราวสองร้อยคนในที่นั้นหันขวับมามองเป็นตาเดียว โดยไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่

ชั่วพริบตานั้นพวกสวี่มู่เกอกลายเป็นเป้าสายตาของทุกคน เพียงแต่เป็นเป้าสายตาที่ไม่ค่อยจะสู้ดีนัก

ทางด้านสมาชิกชมรมเทควันโดเมื่อเห็นว่ามีเรื่องเกิดขึ้น ก็พากันหยุดการแสดงชั่วคราวแล้วเดินตรงเข้ามา

ฟ่านอี่เดินนำหน้าสุด

หญิงสาวร่างท้วมยังคงตวาดด่าต่ออย่างเผ็ดร้อน "พวกนายนี่หน้าตาก็ธรรมดาแท้ๆ ทำไมถึงมั่นหน้ามั่นโหนกได้ขนาดนี้ฮะ? ดูถูกเทควันโด ดูถูกคนอื่นเขา เก่งจริงพวกนายก็ขึ้นไปเองสิ! ดีแต่แอบนินทาชาวบ้านอยู่ในหลืบ! ยังเป็นผู้ชายกันอยู่หรือเปล่าเนี่ย!"

เมื่อต้องเจอกับสถานการณ์แบบนี้ เหยียนลี่กับเผยโฮ่วว่างที่หน้าบางจึงอึกอักพูดไม่ออกไปชั่วขณะ

โหลวจ้านเหล่ยคิดจะเกลี้ยกล่อมให้เรื่องใหญ่กลายเป็นเรื่องเล็กตามสัญชาตญาณ แต่ก็ถูกสวี่มู่เกอดึงรั้งตัวไว้เสียก่อน

ในตอนนั้นเองฟ่านอี่ก็เดินมาถึง

"เพื่อนนักศึกษา เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ?"

หญิงสาวร่างท้วมชี้หน้าพวกสวี่มู่เกอทั้งสี่คน พลางเล่าสิ่งที่พวกเขาคุยกันเมื่อครู่ออกมาจนหมดเปลือก แถมยังใส่สีตีไข่เพิ่มไปอีกกระบุงโกย

นั่นทำให้สีหน้าของฟ่านอี่และสมาชิกชมรมเทควันโดคนอื่นๆ เย็นชาขึ้นมาทันที

ต่างพากันจ้องเขม็งมาที่พวกสวี่มู่เกอ ท่าทางเหมือนพร้อมจะมีเรื่องเต็มแก่

บรรยากาศพลันตึงเครียดและอึดอัดขึ้นมาในพริบตา

สวี่มู่เกอกางมือออกพลางพูดว่า "พวกผมพูดจริง แล้วผมก็คิดว่าที่พูดไปมันไม่เห็นจะผิดตรงไหนนี่ ทำไมเหรอ?"

แต้ม +235

แต้ม +365

แต้ม +441

คำพูดนี้ของสวี่มู่เกอทำเอาทุกคนฮือฮาขึ้นมาทันที ไม่มีใครคาดคิดว่าเขาจะใจกล้าบ้าบิ่นขนาดนี้

ความจริงแล้วเดิมทีสวี่มู่เกอกะว่าจะดูละครลิงจบแล้วค่อยไปแท้ๆ นึกไม่ถึงว่าจะถูกยัยคนนี้ลากออกมารับสปอตไลต์กลางเวทีซะได้

ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นก็ขอฟาร์มแต้มหน่อยแล้วกัน

ไหนๆ ก็มาแล้วนี่

คำพูดของสวี่มู่เกอจุดชนวนโทสะของทุกคนเข้าอย่างจัง สมาชิกชมรมเทควันโดต่างพากันก้าวประชิดเข้ามาข้างหน้า

"นายว่าไงนะ!"

"แน่จริงพูดใหม่อีกรอบสิวะ!!"

สวี่มู่เกอมองพวกเขา ตาไม่กะพริบเลยสักนิด

เหยียนลี่กับพวกอีกสองคนเมื่อต้องเผชิญหน้ากับคนเยอะขนาดนี้ แม้จะแอบกลัวอยู่บ้าง แต่ก็ยังคงยืนหยัดเคียงข้างสวี่มู่เกอ

ฟ่านอี่เอ่ยเสียงเข้ม "ในเมื่อนายคิดว่าเทควันโดเป็นแค่กีฬาโชว์ลีลาปาหี่ ไม่มีประโยชน์อะไรสักนิด งั้นเรามาประลองกันสักยกเป็นไง?"

สมาชิกคนอื่นๆ ต่างพากันส่งเสียงเชียร์เยาะเย้ย

"ใช่! ประลองเลย! กล้าหรือเปล่าล่ะ!"

"ฉันว่ามันไม่กล้าหรอก พวกเก่งแต่ปากมันก็ดีแต่ใช้ปากนั่นแหละ"

"ถ้ามีคีย์บอร์ดให้สักอัน มันอาจจะเก่งขึ้นมาหน่อยก็ได้นะ"

พวกเขาประสานเสียงรับส่งมุกกันอย่างเข้าขา ทั้งเย้ยหยันทั้งประชดประชันแดกดัน

จุดประสงค์ก็เพื่อยั่วโมโหสวี่มู่เกอ ให้เขาเลือดขึ้นหน้าจนยอมรับคำท้า

แต่หารู้ไม่ว่า มุกไม้นี้สวี่มู่เกอใช้มาโชกโชนกว่าพวกเขาเยอะ

โหลวจ้านเหล่ยกระตุกแขนสวี่มู่เกอ ส่งสัญญาณบอกว่าอย่าไปรับคำท้าเด็ดขาด เพราะรูปร่างของฟ่านอี่กับสวี่มู่เกอนั้นพอๆ กัน แต่อีกฝ่ายเป็นถึงสายดำเทควันโด

สวี่มู่เกอส่งสายตาบอกให้เขาสบายใจได้ ก่อนจะพยักหน้าแล้วตอบกลับไป

"ได้ดิ!"