ตอนที่ 66 ยังมีใครไม่ยอมอีกไหม ผมยังไม่สะใจเลย

ตอนนี้ฟ่านอี่ทั้งเจ็บตัว ทั้งปวดใจยิ่งกว่าเดิม

เพราะการถูกซัดหมอบในกระบวนท่าเดียวต่อหน้าคนเยอะขนาดนี้ มันน่าขายหน้าเกินไปแล้ว

ต่อให้จะสวมอุปกรณ์ป้องกันไว้ แต่ศอกเต็มแรงของสวี่มู่เกอก็ทำเอาเขาเจ็บจนลุกไม่ขึ้นไปชั่วขณะ

มั่นใจไว้แค่ไหนเมื่อครู่ ตอนนี้ก็ยิ่งกระอักกระอ่วนใจแค่นั้น

สวี่มู่เกอเดินเข้าไปหา ก้มมองลงมาเล็กน้อย

"เป็นยังไงบ้างครับ? รู้ผลแพ้ชนะหรือยัง?"

แต้ม +1000

ฟ่านอี่แทบอยากจะควักปืนกลออกมารัวยิงสวี่มู่เกอให้พรุนไปทั้งตัว

ใครๆ ก็ดูออกว่านายชนะไปแล้ว ยังจะอุตส่าห์เดินมาถามอีก นี่มันจงใจหยามกันชัดๆ!!

เขาคิดว่าสวี่มู่เกอพูดจบแล้วจะเดินออกไป

คิดไม่ถึงว่าสวี่มู่เกอจะหันหลังกลับไปกวาดตามองรอบตัว แล้วเอ่ยขึ้นเสียงดังฟังชัด

"ชมรมเทควันโดยังมีใครไม่ยอมอีกไหมครับ? ผมยังไม่สะใจเลย"

แต้ม +365

แต้ม +448

แต้ม +570

ทั้งลานประลองฮือฮาขึ้นมาทันที

คนของชมรมเทควันโดโกรธจนควันออกหู ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันกันเป็นแถว

สวี่มู่เกอไม่เพียงแต่เอาชนะรองประธานของพวกเขาต่อหน้าธารกำนัล แต่ยังมายั่วยุพวกเขากันแบบนี้อีก ช่างน่ารังเกียจสิ้นดี!!

ประเด็นคือพวกเขาทำอะไรสวี่มู่เกอไม่ได้เลยสักนิด เพราะขนาดรองประธานสายดำยังแพ้ คนอื่นขึ้นไปก็มีแต่เอาชีวิตไปทิ้งเปล่าๆ

ต่อให้เป็นประธานชมรมก็คงไม่ไหว เขาแค่เก่งกว่าฟ่านอี่นิดหน่อยเท่านั้นเอง

เมื่อกี้ฟ่านอี่อยู่ต่อหน้าสวี่มู่เกอแล้วไม่มีปัญญาแม้แต่จะปัดป้องด้วยซ้ำ

พวกเขาอยากจะรุมเข้าไปพร้อมกันด้วยซ้ำ แต่กลับโดนประธานชมรมรั้งตัวเอาไว้

คนดูที่มายืนมุงก็อึ้งตาค้างไปตามๆ กัน

นึกไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าสวี่มู่เกอชนะแล้วยังจะเก๊กเบอร์นี้อีก

แถมประเด็นคือเขายังเก๊กได้สำเร็จจริงๆ ซะด้วย

"ไอ้หมอนี่มันจะผยองเกินไปแล้วโว้ย!"

"ถ้านายมีฝีมือ นายก็ผยองได้เหมือนกันนั่นแหละ"

"เขาไม่กลัวคนของชมรมเทควันโดจะกรูเข้าไปรุมกระทืบหรือไง?"

"ถ้าทำงั้นโรงเรียนเราก็ไม่มีชมรมเทควันโดอีกต่อไปแล้ว ไม่ใช่แค่โรงเรียนจะสั่งแบนนะ แต่พวกเขาจะต้องถูกตรึงไว้บนเสาแห่งความอับอาย โดนคนนินทาทุกวันแน่ เดี่ยวๆ สู้ไม่ได้แล้วมารุมเนี่ย โคตรขายขี้หน้าเลยนะ"

มีแค่พวกโหลวจ้านเหล่ยทั้งสามคนที่เข้าใจดี กลิ่นอายแบบนี้แหละใช่เลย หมอนี่เป็นแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว

ทำให้คนอื่นโกรธจนตัวสั่น แต่กลับทำอะไรเขาไม่ได้สักอย่าง

งานนี้โทษใครไม่ได้นอกจากยัยผู้หญิงอ้วนคนนั้นกับคนของชมรมเทควันโด

เดิมทีสวี่มู่เกอกะจะแค่ยืนดูเรื่องสนุก คิดไม่ถึงว่าพวกนั้นจะดึงดันลากเขาออกมาเอง

ในเมื่อเป็นแบบนี้ ก็ไม่ขอแอบเนียนอีกต่อไป ข้าคือยอดฝีมือ ขอเปิดการ์ดตรงๆ เลยแล้วกัน

แต้มคนละหนึ่งพันแต้มของพวกนายน่ะ ฉันฟาดเรียบแน่นอน!

สวี่มู่เกอมองไปยังพวกคนของชมรมเทควันโด

"พวกคุณบอกว่าจิตวิญญาณของการฝึกเทควันโดมีคำว่าไม่ย่อท้อต่ออุปสรรคไม่ใช่เหรอครับ? แค่นี้ก็ปอดแหกยอมแพ้แล้วเหรอ? น่าผิดหวังจังเลยนะครับเนี่ย"

แต้ม +550

แต้ม +411

ถ้าสายตาฆ่าคนได้ สวี่มู่เกอคงโดนพวกเขาสับเป็นหมื่นชิ้นไปแล้ว

เดิมทีประธานชมรมยังพอจะห้ามพวกเขาไว้ได้ แต่พอสวี่มู่เกอพูดจาแบบนี้ ทุกคนก็สติแตกคลั่งกันหมด

"ฉันเอง!"

"นายสู้เสร็จเดี๋ยวฉันต่อเอง! พวกเราแพ้ได้! แต่จะปอดแหกไม่ได้!"

"ใช่แล้ว!!"

พวกเขาทยอยเดินหน้าออกมาทีละคน ราวกับกำลังจะไปสละชีพเพื่อชาติก็มิปาน

ยังไงก็ยังเป็นแค่วัยรุ่น เลือดร้อน ขาดความสุขุม

สวี่มู่เกอแค่พ่นออกมาประโยคเดียวก็ยั่วโมโหพวกเขาได้สำเร็จแล้ว

"ใครจะสู้ก็สวมอุปกรณ์ป้องกันให้เรียบร้อยแล้วเดินเข้ามาครับ" สวี่มู่เกอบอก

ไม่นานคนแรกที่ใส่อุปกรณ์ป้องกันเสร็จก็เดินเข้ามา

เขาค้อมคำนับ สวี่มู่เกอยกมือประสานหมัด

จากนั้นเขาก็โดนกระบวนท่าเดิม ศอกเดียวพุ่งกระเด็นออกไปไกลหลายเมตร

เวลาที่ใช้สู้ยังสั้นกว่าเวลาใส่ชุดป้องกันเตรียมตัวเสียอีก

สวี่มู่เกอเอ่ยขึ้นเสียงดัง "คนต่อไปครับ"

แต้ม +368

สาเหตุที่รอบนี้ได้แต้มแค่สามร้อยหกสิบแปดแต้ม ก็เพราะคนนี้เคยแจกแต้มให้สวี่มู่เกอไปแล้วหกร้อยสามสิบสองแต้มก่อนหน้านี้

คำพูดของสวี่มู่เกอทำเอาทุกคนถึงกับพูดไม่ออก

มึงนึกว่ากำลังฟาร์มมอนสเตอร์อยู่หรือไงวะ!!

คนต่อไปเดินขึ้นมาจริงๆ เสียด้วย แต่น่าเสียดายที่โดนไปแค่ท่าเดียวเหมือนกัน

ขึ้นมาติดต่อกันห้าคน ทุกคนล้วนป้องกันไม่ได้และหลบไม่พ้น โดนอัดง่ายดายราวกับพ่อตบสั่งสอนลูก

พวกเขานอนแผ่กันอยู่บนพื้น ลุกขึ้นมาไม่ไหวไปชั่วขณะ

พอเห็นภาพนี้เข้า คนข้างหลังก็ไม่มีใครกล้าขึ้นมาอีกเลย

ในเมื่อรู้อยู่แก่ใจว่าสู้ไม่ได้ ขืนยังขึ้นไปให้โดนซัดจนหน้าเบี้ยวอีก ก็โง่เต็มทนแล้ว

สวี่มู่เกอมองไปทางไหน คนทางนั้นก็ก้มหน้าหลบตากันหมด

"ยังมีใครอีกไหมครับ!!?"

แต้ม +561

แต้ม +470

จังหวะนี้บอกเลยว่าสวี่มู่เกอเก๊กท่าได้โคตรเท่และยิ่งใหญ่สุดๆ

ประธานชมรมเทควันโดทนดูต่อไปไม่ไหวแล้ว จึงก้าวขึ้นมาพูดว่า "เป็นพวกเราเองที่ฝึกฝนวิชามาไม่ดีพอ! กิจกรรมวันนี้พอแค่นี้เถอะครับ"

สมาชิกชมรมเทควันโดทุกคนต่างก้มหน้าลงจนหมด

คาดว่าคงไม่ใช่แค่ครั้งนี้ แต่ตลอดช่วงเวลาอีกยาวนานหลังจากนี้ ชมรมเทควันโดของพวกเขาก็คงไม่มีหน้าจัดกิจกรรมอะไรอีกแล้ว

เกือบทุกคนในชมรมมอบแต้มเต็มเพดานหนึ่งพันแต้มให้เขาเรียบร้อยแล้ว

สวี่มู่เกอจึงขี้เกียจจะพูดอะไรให้มากความ เขาสวมรองเท้า หยิบเสื้อคลุมขึ้นมา แล้วเตรียมตัวเดินออกไป

พวกโหลวจ้านเหล่ยทั้งสามคนเดินตามหลังเขาไปติดๆ

ทุกคนได้แต่มองดูพวกเขาเดินจากไปแบบนั้น

ฉู่เยฺว่ยืนอึ้งอยู่กับที่

เธอคิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าเรื่องราวจะบานปลายมาถึงขั้นนี้ได้

ฟ่านอี่ที่เธอคิดว่าไร้เทียมทานกลับถูกคว่ำในกระบวนท่าเดียว ยิ่งไปกว่านั้น ทั้งชมรมเทควันโดยังถูกสวี่มู่เกอซัดจนเงยหน้าไม่ขึ้น ต้องเป็นฝ่ายยอมแพ้ไปเอง

เมื่อครู่นี้เธอหวังเหลือเกินว่าจะมีใครสักคนก้าวออกไปล้มสวี่มู่เกอได้

แต่น่าเสียดายที่ไม่มีเลยสักคน

จู่ๆ เธอก็รู้สึกเสียใจภายหลังขึ้นมา

ถ้ายอมฟังคำแนะนำของโหลวจ้านเหล่ยตั้งแต่แรก แล้วเกลี้ยกล่อมให้ฟ่านอี่ยกเลิกการประลองกับสวี่มู่เกอ

เรื่องราววุ่นวายตามหลังพวกนี้ก็คงไม่เกิดขึ้น

น่าเสียดายที่ตอนนั้นเธอมั่นใจในตัวฟ่านอี่และชมรมเทควันโดมากเกินไป ขณะเดียวกันก็ประเมินสวี่มู่เกอต่ำไปด้วย

พวกผีพนันส่วนใหญ่มักมีความคิดแบบนี้เสมอ

ก่อนเล่นคิดว่าตัวเองชนะแน่ ไม่อยากเลิก พอมือตกจนหมดตัว ถึงค่อยมาเสียใจภายหลังว่าทำไมตอนนั้นไม่ยอมหยุด

บรรดาไทยมุงที่มาดูความสนุกทยอยแยกย้ายกันกลับ สมาชิกชมรมเทควันโดสองสามคนถึงกับประกาศขอลาออกจากชมรมเดี๋ยวนั้นเลย

คาดว่าอีกไม่นาน เรื่องนี้คงรู้กันทั่วทั้งมหาวิทยาลัย

ไม่ชิ่งตอนนี้แล้วจะอยู่ต่อในชมรมเทควันโดทำซากอะไร อยู่ให้อับอายขายขี้หน้าไปด้วยกันเหรอ?

ประธานชมรมก็จนปัญญา ได้แต่ปล่อยให้ทุกคนแยกย้ายกันไป

เดิมทีจัดกิจกรรมนี้ขึ้นมาเพื่อรับสมัครสมาชิกใหม่ ผลปรากฏว่านอกจากจะไม่ได้คนเพิ่มแล้ว สมาชิกเดิมในชมรมยังลดฮวบลงเรื่อยๆ อีก

ต่อให้คนยังออกไปไม่หมด ชมรมก็คงเหลือแต่ชื่อแล้ว

ระหว่างทางเดินกลับหอพัก ทั้งสามคนเอาแต่จ้อไม่หยุดปาก

โหลวจ้านเหล่ยพูดขึ้นว่า "ถ้ารู้แต่แรกว่าพี่มู่โหดขนาดนี้ ฉันจะวิ่งแจ้นไปหาฉู่เยฺว่ทำไมกันวะ! ตอนจะกลับเมื่อกี้ เห็นยัยนั่นยืนเหม่ออยู่ตรงนั้น คาดว่าคงคิดไม่ถึงเหมือนกันว่าพี่มู่จะเก่งเบอร์นี้! โดนความโหดเล่นงานจนเอ๋อแดกไปเลย"

"พี่มู่ ท่าเมื่อกี้ของพี่คือท่าศอกพุ่งทะลวงอกของมวยปาจี๋ใช่ไหมวะ? โคตรจะโหดเลยว่ะ! เท่กว่าในหนังตั้งเยอะ!!"

"พี่มู่เปิดคอร์สสอนมวยเถอะ ฉันขอลงชื่อคนแรกเลย!"

"จริงด้วย! จะได้เรียนเอาไว้ป้องกันตัว"

สวี่มู่เกอตอบอย่างไม่ใส่ใจว่า "ได้สิ แต่ก่อนจะเรียน พวกนายไปออกกำลังกายให้ได้วันละสามชั่วโมงติดต่อกันก่อน แล้วฉันจะยอมสอนให้"

ต้องมีพละกำลังกับความเร็วก่อนถึงจะดึงอานุภาพของวิชาหมัดมวยออกมาได้ ไม่อย่างนั้นเรียนไปก็มีแต่ท่าสวยไว้โชว์เปล่าๆ

ทั้งสามคนมองหน้ากันเลิ่กลั่ก

จะให้พวกเขากัดฟันออกกำลังกายเนี่ยนะ นี่มันกะจะเอาชีวิตกันชัดๆ!

"ช่างเถอะๆ สังคมยุคนี้แล้ว เราต้องเน้นความมีอารยธรรมและสร้างค่านิยมใหม่ๆ สิ"

"ใช่ๆๆ สังคมเขาไม่ได้ใช้กำลังฆ่าแกงกันสักหน่อย มันต้องใช้มนุษยสัมพันธ์เว้ย"