ตอนที่ 68 ไลฟ์ขายของพังอีกแล้วเหรอ

ใกล้เที่ยง สวี่มู่เกอก็กลับมาถึงห้องพัก

วันนี้นัดไว้ว่าจะไลฟ์ขายของตอนเที่ยง

ตอนที่สวี่มู่เกอไลฟ์ขายของครั้งที่แล้ว กระแสนิยมยังห่างจากตอนนี้อย่างน้อยสองสามขั้น

ค่าตัวตอนนั้นก็เลยค่อนข้างต่ำ

แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนกันแล้ว

ในฐานะสตรีมเมอร์แถวหน้า แถมยังเป็นนักร้องที่กำลังฮอตสุดๆ ในช่วงนี้

ถ้าจะจ้างเขาขายของแล้วไม่มีเงินสักสามแสนหยวนล่ะก็ อย่าหวังเลย

ครั้งนี้สวี่มู่เกอรับมาสองเจ้าเหมือนคราวก่อน อันหนึ่งคือโฟมล้างหน้า อีกอันคือเครื่องปั่นพลังสูง

พอสวี่มู่เกอเปิดห้องไลฟ์แล้วบอกว่าจะขายของ

คนดูก็ส่งเสียงเฮกันยกใหญ่

"สุดยอด! นี่คือช่วงที่ฉันตั้งตารอมานานมาก!"

"ภาพพี่มู่ไลฟ์ขายของคราวก่อนยังติดตาอยู่เลย ในที่สุดก็มาอีกแล้ว!"

"ขอเบิ่งหน่อยสิว่าพ่อค้ารายไหนมันซวยมาจ้างพี่มู่!"

"สู้ๆ นะพี่มู่ เอาให้พังทั้งสองเจ้าไปเลย!"

พวกโหลวจ้านเหล่ยก็อยู่กันครบ

สวี่มู่เกอกะว่าจะลากพวกนี้มาร่วมขายของด้วย ค่าจ้างก็คือข้าวมื้อเที่ยงหนึ่งมื้อ

เหยียนลี่ถูมือไปมาอย่างใจร้อนแล้วถามขึ้น "ครั้งนี้ขายอะไรวะ?"

ครั้งก่อนที่ขายบะหมี่หอยหวาน เขาซัดคนเดียวไปตั้งสามชาม ยังจำฝังใจอยู่เลย

สวี่มู่เกอเห็นท่าทางของเขาก็รู้ทันทีว่ายังคิดเรื่องกินอยู่

"เสียใจด้วย ครั้งนี้เป็นโฟมล้างหน้า ไม่มีของกินของดื่มทั้งนั้น"

เหยียนลี่หมดอารมณ์ทันที

โหลวจ้านเหล่ยพูดขึ้น "โฟมล้างหน้าก็ดีนะ ขอมาเยอะๆ หน่อย พวกเราจะได้ไม่ต้องซื้อโฟมล้างหน้าใช้ไปตลอดสี่ปีนี้เลย"

"วางใจเหอะ เจ้าของแบรนด์ให้มาลังนึง พอให้พวกเราใช้แน่นอน" สวี่มู่เกอบอก

พวกโหลวจ้านเหล่ยต่างพากันตะโกนใส่หน้าจอคอมพิวเตอร์ "เสี่ยใจป้ำสุดๆ!!"

พวกเขายกกะละมังใส่น้ำมาสองใบ แล้วหยิบผ้าขนหนูผืนใหม่มาหนึ่งผืน

สวี่มู่เกอพูด "เหล่าเหยียน เหล่าเผย ผิวพวกนายสองคนไม่ค่อยดี มาเป็นพรีเซนเตอร์หน่อยดิ"

ในเมื่อจะขายโฟมล้างหน้า มันก็ต้องสาธิตผลลัพธ์ให้เห็นกันสดๆ สิ เอาแต่พูดปากเปล่าจะมีประโยชน์อะไร

เหยียนลี่กับเผยโฮ่วว่างยืนประจำที่หน้ากะละมังคนละใบ

"เริ่มล้างได้ ล้างให้ละเอียดตั้งใจหน่อยนะ" สวี่มู่เกอบอก

ทั้งสองคนทำตามขั้นตอนการล้างหน้าตามปกติ เอาน้ำเปล่าล้างหน้าก่อน จากนั้นก็บีบโฟมล้างหน้ามาเริ่มถู

เหยียนลี่พูดลอยๆ "ฟองเยอะดีแฮะ"

"กลิ่นก็หอมด้วย" เผยโฮ่วว่างพูดตาม

พวกเขาถูอยู่ราวๆ ครึ่งนาทีกว่า แล้วใช้น้ำเปล่าล้างฟองออก ก่อนจะเอาผ้าขนหนูเช็ดหน้า

สวี่มู่เกอชี้ไปที่หน้าของพวกเขาแล้วพูด "ทุกคนดูสิ เมื่อกี้ยังดูธรรมดาอยู่เลย พอตอนนี้ก็ดู... เฮ้ย หน้าพวกนายทำไมมันดำขึ้นวะ?"

สวี่มู่เกอกำลังจะเอ่ยปากชมแท้ๆ จู่ๆ ก็เห็นหน้าเหยียนลี่ดำคล้ำขึ้นมา ดูแย่กว่าตอนยังไม่ล้างเสียอีก

"อ้าว? เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?"

เหยียนลี่รีบวิ่งไปส่องกระจกดูอย่างละเอียดทันที

"เชี่ย! ดำขึ้นจริงด้วย! เมื่อกี้ยังไม่เป็นไรเลยนี่หว่า!!"

เผยโฮ่วว่างก็เดินไปส่องดูบ้าง

"หน้าฉันก็ด้วย!!"

มันไม่ได้ดำจนเห็นชัดขนาดนั้น แต่ถ้าขยับเข้าไปดูใกล้ๆ สักหน่อยก็จะเห็นเป็นปื้นดำๆ เล็กๆ กระจายอยู่

ก่อนหน้านี้ยังไม่มีเลย พอใช้โฟมล้างหน้าเสร็จปุ๊บก็โผล่มาปั๊บ

แบบนี้มันจะไม่ให้คนสงสัยได้ยังไงว่าโฟมล้างหน้ามีปัญหาหรือเปล่า

หรือว่าจะพังอีกแล้วเหรอวะ?!

เหยียนลี่กับเผยโฮ่วว่างหันไปมองสวี่มู่เกอ

"ใจเย็นก่อน เดี๋ยวพวกเราสองคนลองดูบ้าง" สวี่มู่เกอพูด

จากนั้นสวี่มู่เกอกับโหลวจ้านเหล่ยก็ลองล้างดู ผลลัพธ์ก็ออกมาเหมือนกันเป๊ะ

ทั้งที่ฟองก็สีขาวแท้ๆ แต่พอล้างเสร็จหน้าดันดำขึ้นซะงั้น

โดนแดดเผายังไม่เห็นผลเร็วขนาดนี้เลย!

"เดี๋ยวก่อน มันต้องมีอะไรผิดพลาดตรงไหนแน่ๆ!!"

สวี่มู่เกอไม่ได้ร้อนรน เขากำลังใช้ความคิด

ในห้องไลฟ์ระเบิดเสียงหัวเราะกันล้นหลามไปแล้ว

"555555! พังยับแล้วโว้ย พังยับแล้ว"

"สมกับเป็นนายจริงๆ!!"

"เรื่องทำไลฟ์พังเนี่ย พี่มู่ไม่เคยทำให้ผิดหวังเลยว่ะ"

"โฟมล้างหน้าบ้าอะไรยิ่งล้างหน้ายิ่งดำ โคตรจี๊ดเลย"

"ผิวฉันขาวเกินไป ขาวจนเหมือนคนป่วยเลย อยากซื้อโฟมตัวนี้ไปฟอกทั้งตัวจัง"

ฝั่งเจ้าของแบรนด์ก็ลนลานไปหมดแล้วเหมือนกัน โฟมล้างหน้าของพวกเขาทดลองในโรงงานมาตั้งกี่รอบก็ไม่เคยมีสรรพคุณแบบนี้นี่หว่า

สวี่มู่เกอลูบคาง จู่ๆ สายตาก็เหลือบไปเห็นผ้าขนหนูผืนใหม่ที่วางอยู่ข้างๆ ซึ่งมันเป็นสีดำ

สวี่มู่เกอหยิบผ้าขนหนูขึ้นมา หาแผ่นกระดาษสีขาวมาแผ่นหนึ่ง แล้วเอาผ้าถูลงไป

"เชี่ยเอ๊ย! ที่แท้สีตกใส่จากผ้าขนหนูนี่เอง!!"

พวกโหลวจ้านเหล่ยทั้งสามคนก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

เมื่อกี้พวกเขากลัวจริงๆ ว่าจะเป็นปัญหาที่ตัวโฟมล้างหน้า

โดยเฉพาะเหยียนลี่ เขาผิวคล้ำอยู่แล้ว ขืนโดนโฟมล้างหน้าทำจนดำขึ้นไปอีก ใครจะไปรับได้ลงคอ

นึกไม่ถึงเลยว่าที่แท้จะเป็นผ้าขนหนูสีตก โล่งอกไปที นึกว่าเรื่องใหญ่

พวกเขาถอนหายใจอย่างโล่งอก ทางร้านค้าก็โล่งอกเหมือนกัน

คนดูก็เพิ่งจะหัวเราะกันไปหยกๆ วิน-วินกันทุกฝ่าย

คนไม่รู้คงนึกว่าสวี่มู่เกอเตี๊ยมกับพวกเขามาเล่นละครตบตาเพื่อสร้างคอนเทนต์ด้วยซ้ำ

สวี่มู่เกอกับพวกเพื่อนล้างหน้าด้วยโฟมอีกรอบ คราวนี้เปลี่ยนมาใช้ผ้าขนหนูของตัวเอง ใบหน้าก็กลับมาเป็นปกติแล้ว

"โฟมล้างหน้านี่ก็เก่งเอาเรื่องอยู่นะเนี่ย ขนาดสีที่ตกจากผ้าขนหนูยังล้างออกเกลี้ยงเลย"

"ผมขอแนะนำทางร้านเป็นการส่วนตัวเลยนะ ให้แถมผ้าขนหนูสักผืนให้คนดูที่ซื้อโฟมล้างหน้าในห้องไลฟ์นี้ด้วย จะได้ไม่ต้องเจอปัญหาแบบนี้อีก"

ผ้าขนหนูธรรมดาๆ ผืนหนึ่งจะสักกี่บาทกันเชียว ขายเพิ่มได้อีกไม่กี่ขวดก็คืนทุนแล้วไม่ใช่หรือไง

ร้านค้าก็ตอบตกลงตามนั้น

จากนั้นสวี่มู่เกอก็มองคอมเมนต์ลอย แล้วตอบคำถามทุกคนแบบง่ายๆ

"นมล้างหน้านี่กินได้ไหม?"

สวี่มู่เกอ "ถ้าอยากกินนมก็ไปกอดวัวแล้วดูดให้หนำใจเถอะไป๊"

"โฟมล้างหน้านี้เอาไปล้างตูดได้ไหม?"

สวี่มู่เกอ "ซื้อกลับไปล้างให้หมูที่บ้านนายยังได้เลย ไม่มีใครว่าหรอก"

"คนหน้าด้านไร้ยางอายจำเป็นต้องซื้อไหม?"

สวี่มู่เกอ "ซื้อกลับไปล้างตูดได้นะ"

"เข้าใจละ งั้นเดี๋ยวผมสั่งซื้อสักขวดแล้วส่งไปให้พี่เลย"

สวี่มู่เกอ "..."

ถามมาตอบไปกันแบบนี้ก็เฮฮาดีเหมือนกัน ระหว่างนั้นคนที่สนใจก็พากันกดสั่งซื้อ ช่วยกวาดออเดอร์ให้ร้านค้าไปเพียบ

จากนั้นสวี่มู่เกอก็หยิบสินค้าชิ้นที่สองออกมา

เครื่องปั่นพลังสูงยี่ห้อหนึ่ง

สวี่มู่เกอนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง ใบหน้าก็ผุดรอยยิ้มลึกลับขึ้นมา "พวกเรามาเล่นเกมกันดีกว่า"

"เกมอะไรวะ?"

พอเห็นสีหน้าของเขา ทั้งสามคนก็เริ่มใจคอไม่ดี

สวี่มู่เกอพูดขึ้นว่า "ไปหาของกินของดื่มอะไรก็ได้มาสองสามอย่าง ใส่ลงไปในเครื่องนี้ แล้วพวกเรามาแบ่งกันกิน"

ทั้งสามคนถอนหายใจอย่างโล่งอกขึ้นมาทันที

ก็แหม ฟังดูก็ไม่เห็นจะมีอะไรนี่นา

แต่พอสวี่มู่เกอหยิบวาซาบิออกมาซองหนึ่ง แถมยังแกะหลัวซือเฝิ่นกับผักกาดดองอีกซอง พวกเขาก็ตระหนักได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติแล้ว

"เชี่ยเอ๊ย! พี่มู่คงไม่ได้คิดจะเอาพวกนี้มาปั่นหรอกนะ!!"

"พี่มู่! ของพรรค์นี้เขาไม่เอามาปั่นกันโว้ย!!"

สวี่มู่เกอยิ้มแหะๆ แล้วพยักหน้า

ทั้งสามคนหันหลังเตรียมใส่เกียร์หมาทันที

แต่น่าเสียดายที่สวี่มู่เกอพุ่งไปดักหน้าประตูไว้ก่อนแล้วลงกลอนเรียบร้อย

"วันนี้อย่าหวังว่าใครจะได้หนีไปสักคน!"

เอาเครื่องปั่นมาปั่นน้ำผลไม้มันธรรมดาเกินไป ในเมื่อตัวเองมาขายของทั้งที ก็ต้องเล่นอะไรที่มันไม่ซ้ำใครหน่อยสิ

แต่จะให้ตัวเองทรมานคนเดียวก็คงไม่ไหว ลากพวกมันทั้งสามคนมาร่วมชะตากรรมด้วยเนี่ยแหละดีที่สุด

พอเห็นสวี่มู่เกอยืนขวางประตูไว้ แถมยังนึกถึงภาพที่เขาเคยใช้ศอกกระแทกคนของชมรมเทควันโดจนกระเด็น พวกเขาก็ทำอะไรไม่ถูก ได้แต่เดินคอตกกลับมา

เหยียนลี่พูดขึ้นว่า "จะกลัวอะไรวะ! ยังไงทุกคนก็กินด้วยกันอยู่แล้ว! แบ่งๆ กันไปก็เหลือนิดเดียวเอง"

ความจริงที่เขาพูดแบบนี้ก็แค่ปลุกความกล้าให้ตัวเองเท่านั้นแหละ

ก็ของที่สวี่มู่เกอหยิบมามันหลุดโลกเกินไปนี่หว่า เอามาคลุกรวมกันแบบนี้ไม่ใช่แค่เมนูพิศดารธรรมดาๆ แน่ เผลอๆ กินเข้าไปมีหวังขี้แตกแหง

"พี่มู่ : ประตูเชื่อมตายไว้แล้ว วันนี้อย่าหวังว่าใครจะได้หนี!"

"เพื่อจะขายของนี่ทุ่มสุดตัวเกินไปแล้วมั้ง!"

"พี่มู่ ไม่ต้องถึงขนาดนี้ก็ได้มั้งพี่ ไม่ถึงขนาดนี้หรอก"

"จิตใจทำด้วยอะไรเนี่ย! สตรีมเมอร์ชื่อดังเพื่อจะขายของ ถึงกับลากรูมเมตมากินอะไรแบบนี้ด้วยกันเนี่ยนะ!!"