ตอนที่ 80 แต้มสะสมครบในที่สุด

ตอนนี้นักศึกษาจำนวนมากในมหาวิทยาลัยของสวี่มู่เกอกำลังวิ่งวุ่นไปทั่ว ราวกับคนบ้าที่กำลังตามหาคนสองคน

ถ้าจะพูดให้ถูกคือตามหาคนคนเดียว

บรรยากาศคล้ายการเล่นซ่อนหา เพียงแต่พื้นที่ซ่อนหานี้กว้างใหญ่เกินไป และมีผู้เข้าร่วมเล่นมากเกินไปจริง ๆ

เพื่อความปลอดภัย สวี่มู่เกอจึงตัดสินใจขับรถออกจากมหาวิทยาลัย

เขาเตรียมจะพาเหลียงรุ่ยเสฺวี่ยไปส่งที่พัก บ้านของเธออยู่ที่นี่ และตัวเธอเองก็มีคอนโดฯ อยู่หนึ่งห้อง

สวี่มู่เกอเอ่ยขึ้น "ฉันว่าอีกเดี๋ยวเรื่องนี้ต้องติดเทรนด์ค้นหาแน่ แล้วก็คงมีข่าวซุบซิบตามมาเพียบ"

"ช่างมันสิคะ" เหลียงรุ่ยเสฺวี่ยสะบัดผมเบา ๆ ก่อนจะยิ้มหวาน

สวี่มู่เกอเปลี่ยนหัวข้อสนทนาทันที "แต่เรื่องที่เจอคืนนี้ทำให้ฉันเกิดแรงบันดาลใจขึ้นมา น่าจะแต่งเพลงที่เหมาะกับเธอได้สักเพลงนะ"

"จริงเหรอคะ! เพลงแบบไหนเหรอ!" เหลียงรุ่ยเสฺวี่ยเบิกตากว้าง มองสวี่มู่เกอด้วยความตื่นเต้น

ฝีมือการแต่งเพลงของสวี่มู่เกอนั้นเธอได้ประจักษ์มาแล้ว เพลงเลิกกันอย่างมีความสุขนั่นยอดเยี่ยมมากจริง ๆ เธอรู้สึกว่ามันเหมาะกับตัวเองสุด ๆ

ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่ยอมเสียเงินซื้อลิขสิทธิ์มาร้องคัฟเวอร์หรอก

พอได้ยินสวี่มู่เกอบอกว่าสามารถแต่งเพลงที่เหมาะกับเธอได้อีกเพลง เธอจึงทั้งดีใจและตื่นเต้นเป็นธรรมดา

สวี่มู่เกอกล่าว "เพลงชื่อ 'ความกล้า' พรุ่งนี้ก็เอาไปให้เธอได้แล้ว"

"สุดยอดไปเลยค่ะ!"

นั่นคือปฏิกิริยาตอบสนองโดยสัญชาตญาณของเหลียงรุ่ยเสฺวี่ย เธอรู้สึกว่าความสามารถระดับสวี่มู่เกอนี้ สวรรค์ประทานพรมาให้ชัด ๆ

เธอกุมสองมือไว้ใต้คางแล้วพูดด้วยความจริงใจสุดขีด "ขอบคุณนะคะ"

"ไม่เป็นไร จ่ายเงินมาก็พอ" สวี่มู่เกอเอ่ยเรียบ ๆ

เหลียงรุ่ยเสฺวี่ย "..."

ถึงนายไม่พูดฉันก็จ่ายให้อยู่แล้ว แต่มาพูดตรง ๆ โต้ง ๆ แบบนี้ มันทำลายบรรยากาศซึ้ง ๆ หมดเลยนะ ทำคนเขาพูดไม่ออกเลยจริง ๆ พับผ่าสิ!

ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่ได้เก็บมาคิดมาก เธอยังคงมีความสุข ดวงตาหยีโค้งเป็นรูปจันทร์เสี้ยว

ที่จริงเธอเป็นคนเรียบง่ายมาก แค่เด็กสาวคนหนึ่งที่รักการร้องเพลง แทบไม่เคยไปออกรายการวาไรตี้เลย รายการที่ยอมไปก็ล้วนเกี่ยวกับเพลงทั้งนั้น

การได้แต่งหรือได้ร้องเพลงที่ตัวเองชอบ แล้วเพลงนั้นเป็นที่ชื่นชอบของคนทั่วไป สำหรับเธอมันคือเรื่องที่มีความสุขและน่าภูมิใจที่สุดแล้ว

สวี่มู่เกอขับรถมาส่งเหลียงรุ่ยเสฺวี่ยจนถึงหน้าโครงการหมู่บ้านของเธอ

เหลียงรุ่ยเสฺวี่ยพูดขึ้น "ขอบคุณนะคะ คืนนี้ฉันมีความสุขมากเลย"

"เธอพูดแบบนี้ ฟังดูเหมือนฉันเพิ่งให้บริการเธอมาอย่างนั้นแหละ" สวี่มู่เกอพูดอย่างเอือมระอา

"พูดจาเลอะเทอะอะไรเนี่ย! ฉันหมายถึงดูการแสดงของห้องพวกนายแล้วมีความสุขต่างหากเล่า!" เหลียงรุ่ยเสฺวี่ยตวัดสายตาสวยค้อนเขาขวับใหญ่

แน่นอนว่ารวมถึงเรื่องที่โดนสวี่มู่เกอจูงมือวิ่งหนีไปทั่วรั้วมหาวิทยาลัยด้วย มันตื่นเต้นเร้าใจจริง ๆ

สวี่มู่เกอโบกมือส่ง ๆ "เอาเถอะ รีบกลับเข้าไปได้แล้ว"

"อื้อ ขับรถดี ๆ นะคะ บ๊ายบาย" เหลียงรุ่ยเสฺวี่ยโบกมือลา

สวี่มู่เกอกลับรถแล้วมุ่งหน้ากลับมหาวิทยาลัย

ทันทีที่ก้าวขาเข้าห้องพัก เขาก็สัมผัสได้ถึงสายตาแปลกประหลาดสี่คู่ที่พุ่งตรงมายังตนเองอย่างชัดเจน

เป็นโหลวจ้านเหล่ยกับเว่ยฮั่นจงและพวกเขาทั้งสี่คน

ถ้าเปลี่ยนเป็นคนอื่น ป่านนี้พวกเขาวิ่งเข้าไปจับกดลงกับพื้นแล้วรีดเค้นความจริงไปแล้ว

ทว่าสวี่มู่เกอไม่เหมือนคนอื่น เขาเป็นถึงปรมาจารย์มวยปาจี๋ ให้ความกล้าพวกเขาทั้งสี่คนสักร้อยเท่า ก็ไม่กล้าลงไม้ลงมือกับสวี่มู่เกอหรอก

เกิดเขาเผลอประเคนท่าศอกพุ่งทะลวงอกใส่ใครขึ้นมา คงได้ตรงดิ่งเข้าห้องไอซียูสถานเดียว

พวกเขาจึงทำได้เพียงส่งสายตาพิฆาตต้อนรับสวี่มู่เกอเท่านั้น

มือถือที่เปิดไลฟ์สดทิ้งไว้ของสวี่มู่เกอยังวางอยู่ด้านข้าง ถ้าพวกเขาลืมมือถือไว้ที่ห้องเรียนล่ะก็ คนดูในห้องไลฟ์คงได้ร้องไห้โฮด้วยความหดหู่แน่

"เชี่ย! พี่มู่กลับมาแล้ว!"

"ไม่ต้องพูดพร่ำทำเพลง เปิดระดมทุนกำจัดมันเลย กูลงมีดเล่มนึง!"

"แค้นแย่งเมีย ไม่อาจอยู่ร่วมฟ้า!!"

"มิน่าล่ะพี่มู่ถึงไม่ชายตามองดาวคณะในห้อง ที่แท้ก็มีสาวที่แจ่มกว่านี่เอง"

"พี่มู่ก็เก่งเกิน หลบวงล้อมสกัดจับของนักศึกษาตั้งเยอะแยะแล้วพาคนหนีไปส่งได้สำเร็จเนี่ยนะ"

ตอนนี้เวลาล่วงเลยไปชั่วโมงครึ่งแล้วนับตั้งแต่สวี่มู่เกอกับเพื่อน ๆ ร้องเพลงสุดท้ายจบ

แต่ในมหาวิทยาลัยก็ยังมีคนวิ่งตามหาอยู่ทั่ว

"ปัง!"

สวี่มู่เกอตบโต๊ะเสียงดังสนั่น ทำเอาพวกเขาสะดุ้งโหยงไปตาม ๆ กัน

"ฉันบอกพวกนายตั้งนานแล้วว่าเหลียงรุ่ยเสฺวี่ยโทรมาหาฉัน เลี้ยงข้าวฉันที่โรงอาหาร พวกนายก็ไม่เชื่อกันเอง ไม่อย่างนั้นตอนนั้นคงได้เจอไอดอล ได้คุยแล้วก็ถ่ายรูปคู่กับเธอไปแล้วแท้ ๆ"

แผนชิงลงมือก่อนเพื่อพลิกกลับมาเป็นฝ่ายคุมเกม

เล่นเอาพวกโหลวจ้านเหล่ยทั้งสี่คนถึงกับเอ๋อไปเลย

เดิมทีพวกเขาตั้งใจจะมาซักไซ้ว่าสวี่มู่เกอกับเหลียงรุ่ยเสฺวี่ยเป็นอะไรกันแน่ ทำไมถึงไม่ยอมบอกพวกตนว่าผู้หญิงคนนั้นคือเหลียงรุ่ยเสฺวี่ย

แถมยังพาเหลียงรุ่ยเสฺวี่ยใส่เกียร์หมาโกยแน่บไปหน้าตาเฉย ไม่เปิดโอกาสให้พวกเขาได้พูดคุยหรือถ่ายรูปคู่กับเทพธิดาสักแชะ

ทว่าพอสวี่มู่เกอตบโต๊ะฉาดแล้วรัวใส่เป็นชุดแบบนี้

ก็เล่นเอาพวกเขานิ่งอึ้งกันไปหมด

พูดซะเหมือนกลายเป็นความผิดของพวกตนไปซะงั้น

ยังคงเป็นเว่ยฮั่นจงที่ได้สติตั้งหลักได้ก่อน

"พี่มู่ พวกนายเป็นอะไรกันแน่เนี่ย"

สวี่มู่เกอตอบอย่างไม่ใส่ใจ "คนในวงการเดียวกัน ถ้าจะให้เจาะจงกว่านั้นก็เป็นพาร์ตเนอร์ร่วมงาน เธออยากได้เพลง 'เลิกกันอย่างมีความสุข' ไปคัฟเวอร์"

พวกเขาฟังแล้วยังกึ่งเชื่อกึ่งสงสัย

เหยียนลี่พูดขึ้น "ฉันว่าแล้วเชียว! เพลงนี้เหมาะกับเธอมาก ถ้าเธอร้องต้องเพราะแน่ ๆ"

"เดี๋ยวหลังจากนี้ฉันจะแต่งให้เธออีกเพลงหนึ่ง" สวี่มู่เกอบอก

เชี่ยเอ๊ย!!

ทั้งสี่คนเบิกตากว้าง จะเทพเกินไปแล้วมั้ง! วันนี้เพิ่งจะร้องเพลงใหม่ไปแท้ ๆ ตอนนี้จะแต่งให้อีกเพลงแล้วเนี่ยนะ!!

ในหัวนายมันเป็นคลังเพลงหรือไงวะ! อยากได้เมื่อไหร่ก็หยิบออกมาได้เลยเรอะ?!

ไม่ยอมรับก็ต้องยอมรับ คนมีความสามารถนี่มันทำอะไรตามใจตัวเองได้จริง ๆ

คนดูในห้องไลฟ์ต่างก็พากันอุทานด้วยความทึ่ง

"มีเพลงใหม่อีกแล้วเหรอ?"

"กราบละ พี่มู่เดบิวต์เถอะ!"

"เนื้อร้องทำนองของพี่มู่บวกกับเสียงร้องของเทพธิดา เข้ากันได้เพอร์เฟกต์สุด ๆ ไปเลยโว้ย!"

"กูคัดค้าน!"

"เขากิ่งทองใบหยกเหมาะสมกันราวกับฟ้าประทาน มันใช่กงการอะไรของปีศาจอย่างมึงมาคัดค้านวะ?"

เดิมทีพวกเว่ยฮั่นจงเตรียมคำถามไว้เพียบ

แต่พอนายสวี่มู่เกอกลับมาจริง ๆ พวกเขากลับไม่รู้จะถามอะไรขึ้นมาดื้อ ๆ

"พี่มู่ พอจะบอกใบ้หน่อยได้ไหมว่าเป็นเพลงแบบไหน" เผยโฮ่วว่างถาม

สวี่มู่เกอส่ายหน้า "ไม่ได้"

"เออ เอาเถอะ"

สวี่มู่เกอเหลือบมองเวลา

"ดึกแล้ว ไปนอนกันได้แล้ว"

ได้ยินแบบนั้น เว่ยฮั่นจงก็ลุกขึ้นเดินกลับห้องพักของตัวเองไป

สวี่มู่เกอปิดห้องไลฟ์

หลังจากล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ เขาก็ทิ้งตัวลงนอนบนเตียงเตรียมสุ่มรางวัล

แต้มสะสมครบหนึ่งล้านแล้ว แถมยังเกินมานิดหน่อยด้วย

ตามธรรมเนียมเดิม เปิดประเดิมด้วยการสุ่มรางวัลระดับธรรมดาก่อนเลย

"ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับผู้ผูกระบบ ได้รับเหล้าเหมาไถรุ่นเฟยเทียนบ่มห้าปีหนึ่งลัง"

สุ่มได้เหล้าด้วยเรอะเนี่ย?!

เหล้ากลิ่นเหมาไถแนวนี้ ยิ่งเก็บไว้นานเท่าไหร่ รสสัมผัสตอนดื่มก็ยิ่งดีขึ้นเท่านั้น

แต่แน่นอนว่าเก็บนานเกินไปก็ไม่ดี

ต่อด้วยการสุ่มรางวัลระดับสูงอีกสักที

"ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับผู้ผูกระบบ ได้รับการ์ดอัปเกรดทักษะ"

"การ์ดอัปเกรดทักษะ: ผู้ผูกระบบสามารถเลือกทักษะที่เชี่ยวชาญอยู่แล้วหนึ่งทักษะเพื่อเพิ่มระดับขึ้นหนึ่งขั้น"

ของรางวัลชิ้นนี้แจ่มไม่เบา

เขาเลือกใช้ทันที โดยอัปเกรดมวยปาจี๋จากระดับมืออาชีพขึ้นเป็นระดับปรมาจารย์

เรื่องรักษาชีวิตสำคัญที่สุด ทักษะอื่น ๆ เอาไว้ทีหลังก่อน

ระดับปรมาจารย์นี่มันโคตรจะโหด

ถ้าเปรียบเทียบกับฝีมือการขับรถ ระดับมืออาชีพก็คือนักแข่งรถทั่วไป ส่วนระดับปรมาจารย์ก็คือระดับแชมป์โลก ความต่างมันห่างกันลิบลับ

มวยปาจี๋ระดับปรมาจารย์ พูดย่อ ๆ ก็คือเข้าขั้นไร้เทียมทาน

สวี่มู่เกอถูมือไปมาอย่างตื่นเต้น

ในที่สุดก็ถึงเวลาของการสุ่มรางวัลระดับสุดยอดที่เขารอคอยมาเนิ่นนาน!

ไม่รู้เลยว่าจะสุ่มได้ของรางวัลแบบไหน ลองชำเลืองมองดูในบ่อรางวัล มันยังมีไอเทมจากโลกอื่นปนอยู่ด้วยแฮะ