ตอนที่ 89 นอกจากคลอดลูกแล้ว ยังมีอะไรที่ทำไม่เป็นอีกบ้าง

ตอนที่สวี่มู่เกอตื่นนอน เหลียงรุ่ยเสฺวี่ยก็กำลังทำอาหารเช้าอยู่แล้ว พลางคุยโทรศัพท์กับผู้ช่วยของเธอไปด้วย

"คุณหนูของฉันเอ๊ย! บอกว่าให้มีข่าวฉาวเล็ก ๆ น้อย ๆ พอเป็นกระแสสร้างยอดวิวได้ แต่ทำไมจู่ ๆ ถึงส่งตัวเองไปประเคนให้เขาถึงที่เลยล่ะคะ!"

"หมายความว่ายังไง?" เหลียงรุ่ยเสฺวี่ยไม่เข้าใจ

"ก็พวกคุณอยู่กินด้วยกันแล้วไม่ใช่เหรอคะ?"

"เปล่าซะหน่อย เขาแค่เช่าห้องนอนฉันห้องหนึ่งเฉย ๆ บ้านหลังนี้เดือนหนึ่งฉันมาอย่างมากก็สองครั้งเอง" เหลียงรุ่ยเสฺวี่ยอธิบาย

"แล้วทำไมเขาถึงพูดแบบนั้นในห้องไลฟ์ล่ะคะ? ตอนปิดไลฟ์ยังพูดอะไรทำนองว่า เสวี่ยเสวี่ยจ๋าพี่มาแล้ว อะไรนั่นอีก ฟังแล้วฉันล่ะพูดไม่ออกเลยจริง ๆ"

เหลียงรุ่ยเสฺวี่ยทั้งขำทั้งเจื่อน "เขาแค่จงใจยั่วโมโหแฟนคลับฉันน่ะสิ ฉันเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมเขาถึงมีรสนิยมแปลกประหลาดแบบนี้"

"งั้นเขาก็คงเป็นคนที่... พิเศษจริง ๆ สินะคะ"

เดิมทีเธออยากจะบอกว่าเป็นพวกตัวประหลาด แต่พอนึกขึ้นได้ว่าสวี่มู่เกอเพิ่งจะแต่งเพลงดี ๆ ให้เหลียงรุ่ยเสฺวี่ยไป พูดแบบนั้นก็ดูจะไม่ค่อยเหมาะเท่าไร

หลังวางสาย ผู้ช่วยก็ใช้บัญชีทางการของสตูดิโอโพสต์ประกาศแถลงการณ์เพื่อชี้แจงเรื่องการอยู่ร่วมบ้านกันทันที

ไม่ว่าแฟนคลับจะเชื่อหรือไม่ อย่างน้อยก็ต้องทำตามธรรมเนียมไว้ก่อน หรือจะมองว่ายิ่งแก้ตัวก็เหมือนยิ่งร้อนตัวก็ว่าได้

จังหวะนั้นเองเหลียงรุ่ยเสฺวี่ยก็เห็นสวี่มู่เกอเดินออกมาที่ห้องนั่งเล่น

"อาหารเช้าเพิ่งเสร็จพอดี ได้กลิ่นแล้วตื่นเลยใช่ไหมล่ะ?"

ปกติถ้าตอนเช้าไม่มีเรียน สวี่มู่เกอจะนอนตื่นเองตามธรรมชาติ แล้วข้ามไปกินมื้อเที่ยงเลย น้อยครั้งมากที่จะได้กินมื้อเช้า

หลังจากกินมื้อเช้าเสร็จ

ทั้งสองคน คนหนึ่งไปอัดเพลง อีกคนก็มุ่งหน้าไปมหาวิทยาลัย

พอสวี่มู่เกอก้าวเข้ามาในห้องเรียน เพื่อนร่วมชั้นต่างก็มองเขาด้วยสายตาแปลก ๆ

อารมณ์ความรู้สึกที่แฝงอยู่มากที่สุดในสายตาเหล่านั้นก็คือความอิจฉาตาร้อน

โดยเฉพาะพวกผู้ชาย

สวี่มู่เกอแทบไม่ต้องเดาเลยว่าเพราะเรื่องเมื่อคืนต้องกลายเป็นข่าวซุบซิบดาราไปทั่วแน่ ๆ พวกนี้จะรู้เรื่องก็ไม่ใช่เรื่องแปลก

โหลวจ้านเหล่ยยกนิ้วโป้งให้เขา

"พี่มู่นี่คือแบบอย่างของพวกเราจริง ๆ ว่ะ"

เหยียนลี่แหงนหน้าทอดถอนใจ "เฮ้อ ไม่อิจฉานกเป็ดน้ำไม่อิจฉาเซียน อิจฉาชีวิตพี่มู่มันทุกวี่วัน"

"จู่ ๆ ฉันก็อยากเขียนนิยายเรื่อง เกิดใหม่ชาตินี้ฉันคือสวี่มู่เกอ ขึ้นมาเลยว่ะ" เผยโฮ่วว่างพูดพลางหัวเราะ

สวี่มู่เกอยิ้มอย่างสุขุม "เบสิกน่ะ ดูพวกนายทำหน้าเข้าสิ ยังกับไม่เคยเห็นโลกกว้างอย่างนั้นแหละ"

ทุกคนถึงกับพูดไม่ออก

ขี้เก๊กชะมัด แต่ก็เถียงมันไม่ได้สักคำ

ในที่สุดตอนนี้ฉู่เยฺว่ก็เข้าใจแล้วว่าทำไมสวี่มู่เกอถึงมองข้ามเธอไป

ที่แท้เขาก็มีตัวเลือกที่ดีกว่านี้นี่เอง

จริง ๆ แล้วที่ผ่านมาเธอพยายามหาแฟนที่ยอดเยี่ยมกว่าเขามาตลอด ก็เพื่อพิสูจน์ว่าสวี่มู่เกอมันตาถั่วและทำให้เขาต้องเสียใจภายหลัง

เหมือนกับฟ่านอี่ที่เป็นเครื่องมือคนก่อนหน้านี้นั่นแหละ

แต่ดูตอนนี้สิ เธอแพ้ราบคาบหมดรูปแล้วจริง ๆ

ระหว่างชั่วโมงเรียน

ทุกคนต่างตั้งใจฟังอาจารย์สอน

แต่สวี่มู่เกอกลับกำลังครุ่นคิดว่า ตัวเองจะใช้ฝีมือผู้กำกับแถวสาม กับงบประมาณที่ไม่สูงมากนัก สร้างหนังที่มีคุณภาพพอผ่านเกณฑ์ออกมาได้อย่างไร

ถ้าเปรียบเรื่องนี้เป็นภารกิจในเกม

เงื่อนไขที่สวี่มู่เกอมีอยู่ในมือตอนนี้คือ ฝีมือผู้กำกับแถวสาม เงินทุนไม่กี่ล้าน นักแสดงที่รู้จักไม่มีสักคน ทีมงานกองถ่ายและอุปกรณ์ก็ไม่มีเลย

เป้าหมายภารกิจของสวี่มู่เกอคือ สร้างหนังที่คุณภาพพอใช้ได้ ไม่ขาดทุนยับเยิน ถ้าได้กำไรด้วยจะดีที่สุด และต้องโกยแต้มได้อย่างสมน้ำสมเนื้อ

ระดับความยากของภารกิจ ระดับนรกแตก

จุดที่ยากที่สุดก็คือเงินทุนที่มีไม่มาก

เพราะปัญหาบนโลกนี้ส่วนใหญ่มันใช้เงินแก้ได้ทั้งนั้น

ไม่มีทีมงาน ก็ไปจ้างมา

ไม่มีอุปกรณ์ ก็ซื้อสดซะเลย

ไม่มีนักแสดง ก็ทุ่มค่าตัวงาม ๆ แล้วเลือกตามใจชอบ

ฝีมือไม่ถึง ก็จ้างผู้กำกับคนอื่นมาถ่ายแทน แล้วใส่ชื่อตัวเองเป็นผู้กำกับ

มีเงินซะอย่าง การสร้างหนังก็ไม่ต่างอะไรกับการเล่นสนุก

เงินเก็บประมาณสิบล้านของสวี่มู่เกอดูเหมือนจะเยอะ แต่ถ้าเอามาสร้างหนัง บอกได้เลยว่าไม่พออย่างสิ้นเชิง

เดี๋ยวนี้หนังทั่วไปสร้างทีก็ต้องใช้เงินหลายสิบล้าน หรือหลักร้อยล้านไปจนถึงหลายร้อยล้านกันทั้งนั้น

เงินสิบล้านของเขา เอาไปทำอะไรแทบไม่ได้เลย

ความยากลำดับที่สองคือการเลือกตัวภาพยนตร์

มันต้องมีคุณภาพระดับหนึ่ง เพราะมีแต่แบบนี้เท่านั้นถึงจะโกยแต้มได้มหาศาล

ถ้าขืนไปสร้างหนังห่วยแตกแบบพวกหนังตามล่าฝันอะไรเทือกนั้น นอกจากพวกยูทูบเบอร์สายรีวิวหนังแซะหนังแล้วก็ไม่มีใครดูหรอก แล้วมันจะไปฟาร์มแต้มเยอะ ๆ ได้ยังไงกัน

สวี่มู่เกอลูบคางเกลี้ยงเกลาของตัวเองไปมา

"ดูจากตอนนี้แล้ว ทางที่ดีที่สุดคือถ่ายหนังที่ใช้นักแสดงน้อย ฉากไม่เยอะ ค่าใช้จ่ายโดยรวมต่ำ ไม่ต้องอาศัยฝีมือผู้กำกับสูงมาก สามารถทำให้คนดูเกิดอารมณ์ด้านลบใส่ผู้กำกับได้ แถมคุณภาพก็ยังพอรับได้"

ถ้าผู้ว่าจ้างมีข้อเรียกร้องแบบนี้ ผู้รับจ้างได้ยินเข้า คงร้องไห้ขอให้ไปจ้างเจ้าอื่นตรงนั้นเลย

นี่มันฝันกลางวันชัด ๆ

แต่นี่คือโลกคู่ขนาน สวี่มู่เกอยังมีตัวเลือกอีกมากมาย

คิดอยู่ไม่นาน แค่ครึ่งนาที สวี่มู่เกอก็นึกถึงภาพยนตร์ที่เหมาะสมออก

ภาพยนตร์เรื่อง "พารานอร์มอล แอคทิวิตี้" สอดคล้องกับข้อเรียกร้องอันเข้มงวดพวกนี้อย่างสมบูรณ์แบบ

จริง ๆ เรื่อง "คนเป็นฝังทั้งเป็น" ก็ไม่เลว แต่เรื่องนั้นจำเป็นต้องจ้างนักแสดงฝีมือดีที่สามารถแบกหนังไว้ได้ทั้งเรื่อง ซึ่งค่าตัวระดับนั้นย่อมไม่ถูกแน่ ไม่ตรงกับข้อกำหนดเรื่องต้นทุนต่ำ

เรื่อง "ซอว์ เกมต่อตาย..ตัดเป็น" ก็เข้าท่า จำได้ว่าเหมือนจะใช้ทุนสร้างราว ๆ หนึ่งล้านสองแสนดอลลาร์สหรัฐ ได้ทั้งรายได้ทั้งคำวิจารณ์ท่วมท้น

แต่ทั้งหมดนั้นไม่มีเรื่องไหนที่ตรงตามความต้องการได้เท่าพารานอร์มอล แอคทิวิตี้ เลย

ใช้กล้องดีวีดีถือถ่าย แถมส่วนใหญ่ยังตั้งกล้องทิ้งไว้เฉย ๆ นักแสดงหลักมีแค่สองคน อยู่ในบ้านหลังเดียว

เมื่อปี 2009 ในชาติก่อน ลงทุนไปหนึ่งหมื่นหนึ่งพันดอลลาร์สหรัฐ แต่กวาดรายได้รอบโลกไปถึงหนึ่งร้อยเก้าสิบล้านดอลลาร์สหรัฐ

ที่สำคัญคือมันเป็นหนังระทึกขวัญสยองขวัญที่หลอกหลอนคนได้ สวี่มู่เกอไม่ต้องไปดัดแปลงอะไรเลย ก็สามารถกอบโกยแต้มได้อย่างเป็นกอบเป็นกำตามธรรมชาติ

สมบูรณ์แบบสุด ๆ

สวี่มู่เกอถึงขั้นไม่ได้คาดหวังให้มันทำเงินถล่มทลายขนาดนั้นด้วยซ้ำ ขอแค่ตัวเองไม่ขาดทุนหรือไม่เจ๊งหนักเกินไปก็พอ เป้าหมายหลักคือการฟาร์มแต้มต่างหาก

"ยังดีที่เมื่อก่อนฉันดูเรื่องนี้ไปตั้งสามรอบ แถมเนื้อเรื่องก็ไม่ซับซ้อน ไม่อย่างนั้นอาศัยแค่ความทรงจำคงสร้างออกมาไม่ได้จริง ๆ"

ส่วนเหตุผลที่สวี่มู่เกอดูไปถึงสามรอบในตอนนั้นน่ะเหรอ

นั่นก็เพราะตอนนั้นเขาอยากสนิทสนมกับสาว ๆ ก็เลยแกล้งเปิดหนังเรื่องนี้ดูเป็นเพื่อนเธอ รวม ๆ แล้วไปนั่งดูเป็นเพื่อนสาวมาสามคน ก็เลยจัดไปสามรอบนั่นเอง

สวี่มู่เกออาศัยแค่ความทรงจำก็สามารถเขียนบทภาพยนตร์เรื่องนี้ออกมาได้แล้ว

เนื้อเรื่องมันเรียบง่าย บทหนังจึงมีตัวหนังสือไม่กี่ตัว

หลังเลิกเรียน สวี่มู่เกอกลับมาง่วนอยู่ในหอพักสามชั่วโมง จนเขียนบทเสร็จและวาดสตอรี่บอร์ดแบบคร่าว ๆ ออกมาได้

เหยียนลี่ถามด้วยความสงสัย "พี่มู่เขียนอะไรอยู่น่ะ พิมพ์แป้นดังแป๊ก ๆ ๆ มาตั้งนานสองนานแล้ว?"

เขากลัวว่าจะไปรบกวนสวี่มู่เกอ ก็เลยไม่ได้ถามและไม่ได้ชะโงกหน้าไปดู คนบางคนเวลาเขียนอะไรอยู่ก็ไม่ชอบให้ใครมายืนมองข้าง ๆ

ตัวเขาเองก็เป็นแบบนั้น จึงรอจนสวี่มู่เกอเขียนเสร็จถึงค่อยเอ่ยปากถาม

สวี่มู่เกอบิดขี้เกียจ พลางตอบส่ง ๆ "เขียนบทหนังน่ะ ว่าจะลองถ่ายหนังเล่นดูสักเรื่อง"

หา??

พวกโหลวจ้านเหล่ยทั้งสามคนเกิดเครื่องหมายคำถามขึ้นเต็มหน้าผาก

นายข้ามสายงานไกลเกินไปแล้วมั้ง!

ก่อนหน้านี้ยังร้องเพลงแต่งเพลงอยู่เลย ไหงจู่ ๆ ตอนนี้จะไปถ่ายหนังแล้วล่ะ

แถมเรื่องอย่างการถ่ายหนังเนี่ย พอหลุดออกมาจากปากนาย ทำไมมันถึงฟังดูง่ายดายเหมือนเล่นขายของไปได้นะ

โหลวจ้านเหล่ยถาม "พี่มู่ นอกจากคลอดลูกไม่เป็นแล้ว ยังมีอะไรที่นายทำไม่ได้อีกไหมเนี่ย?"

"ขี้เหร่ไม่เป็น อ้วนไม่เป็น แล้วก็จนไม่เป็น" สวี่มู่เกอตอบ

ทั้งสามคน "......"

แต้ม +777

แต้ม +888

แต้ม +999

โหลวจ้านเหล่ยเสียใจเหลือเกิน ไม่น่าหาเรื่องเอ่ยปากถามประโยคนั้นเลย คราวนี้เป็นไงล่ะ โดนคริติคอลเข้าให้ เจ็บกระดองใจไปเลยสิ

เขียนบทเสร็จแล้ว ต่อไปก็ต้องหาคน

ในฐานะคนนอกวงการโดยสิ้นเชิง สวี่มู่เกอไม่มีเส้นสายอะไรเลยสักนิด

แต่คนที่เขารู้จักน่ะมี

คนคนนั้นก็คือเฉิงเหวินเผิงที่เปิดบริษัทอยู่ชั้นบนของสตูดิโอเขา บริษัทของอีกฝ่ายทำเกี่ยวกับการโปรโมตและจัดจำหน่ายภาพยนตร์ ย่อมต้องรู้จักคนในแวดวงนี้ไม่น้อยแน่นอน

สวี่มู่เกอโทรศัพท์ไปหา พอดีกับที่อีกฝ่ายอยู่ที่บริษัท สวี่มู่เกอจึงขึ้นไปนั่งคุยกับเขาในห้องทำงาน

เฉิงเหวินเผิงจิบชาพลางถาม "นายเตรียมจะลงทุนเองหรือหาคนมาร่วมทุนล่ะ? กะงบประมาณไว้สักเท่าไหร่?"

"โปรดักชันเล็ก ๆ ทุนต่ำครับ ผมลงทุนเองก็พอ คาดว่าไม่น่าเกินสองแสน" สวี่มู่เกอบอก

พรวด.....

น้ำชาที่เฉิงเหวินเผิงยังไม่ทันกลืนลงคอพุ่งพรวดออกมาทันที

"น้องชาย คนที่ฉันรู้จักมีแต่พวกถ่ายหนังถ่ายละครซีรีส์นะ ถ้านายจะถ่ายคลิปสั้นลงเน็ตน่ะลุยเองคนเดียวได้เลย"

ค่าครองชีพสมัยนี้แพงจะตาย สองแสนหยวนมันจะไปพอทำอะไรได้

สวี่มู่เกอบอก "ผมกะจะถ่ายเอง เขียนบทเอง ใช้กล้องดีวีมือถือถ่ายหนังระทึกขวัญสยองขวัญแนวสารคดีจำลองครับ"

"ถ่ายในบ้านสองชั้นหลังเล็ก ๆ นักแสดงนำมีแค่สองคน ตัวประกอบรวมกันทั้งเรื่องยังออกไม่ถึงสองสามนาทีด้วยซ้ำ"

แน่นอนว่างบสองแสนหยวนนี้ยังไม่รวมค่าโปรโมต ถ้าจะโปรโมตหนัง อย่างน้อยก็ต้องใช้หลักหลายล้านหรือหลายสิบล้าน

เฉิงเหวินเผิงพูด "ถ้าเป็นแบบนั้น ต้นทุนก็ไม่สูงจริง ๆ นั่นแหละ แต่นายกะจะถ่ายไว้ดูเล่นเอง หรือเอาลงเว็บสตรีมมิงล่ะ"

นั่นก็คือรูปแบบหนังออนไลน์ที่โปรดักชันค่อนข้างหยาบ

"ผมอยากเอาเข้าฉายในโรงภาพยนตร์ครับ" สวี่มู่เกอบอก

สีหน้าของเฉิงเหวินเผิงดูพิลึกพิลั่นทันที

ทั้งหัวเราะไม่ได้ ร้องไห้ไม่ออก จนพูดอะไรไม่ออก

เขาเพิ่งเข้าวงการนี้มาไม่นาน แต่คลุกคลีมานานมากแล้ว เพราะที่บ้านทำธุรกิจสายนี้

ต้นทุนสองแสนหยวน ใช้กล้องดีวีถ่ายหนัง แถมยังอยากเอาเข้าฉายในโรงภาพยนตร์อีก

ถ้าเปลี่ยนเป็นคนอื่น เขาคงเรียก รปภ. มาลากตัวออกไปแล้ว เพราะคิดว่ากำลังกวนประสาทกันเล่นชัด ๆ

สวี่มู่เกอรู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่

"คุณไม่ต้องคิดมากหรอก ไว้ผมถ่ายเสร็จแล้วคุณลองดูก่อน ถ้าคุณรู้สึกว่ามันไม่ได้เรื่อง ผมก็เก็บไว้ดูคนเดียว แต่ถ้าคิดว่าเข้าท่า ค่อยติดต่อหาโรงฉาย"

เฉิงเหวินเผิงวางถ้วยชาลงแล้วนั่งตัวตรง "ได้สิ นายต้องการคนแบบไหนบ้างล่ะ บอกมาเลย เดี๋ยวฉันช่วยหาให้"

ยังไงก็ไม่ได้เปลืองเงินหรือเวลาอะไรมากมาย คิดเสียว่าหาคนมาเล่นสนุกเป็นเพื่อนสวี่มู่เกอก็แล้วกัน

ช่วงหลายปีก่อนพวกเสี่ยเหมืองถ่านหินก็ทำแบบนี้กันตั้งเยอะแยะ

สวี่มู่เกอคิดนิดหนึ่ง "นักแสดงนำสองคนขอเป็นนักแสดงมืออาชีพที่มีฝีมือหน่อย ไม่ต้องมีชื่อเสียง ชายหนึ่งหญิงหนึ่ง อายุราวสามสิบ"

"แล้วก็ต้องเช่าบ้านสองชั้นธรรมดา ๆ สักหลังไว้ใช้ถ่ายทำ กองถ่ายขนาดย่อมหนึ่งทีม อุปกรณ์ง่าย ๆ ไม่มีอะไรอื่นแล้วครับ"

กองถ่ายขนาดย่อมที่ว่าก็คือมีแค่ทีมงานหลักอย่างผู้จัดการกองกับผู้ช่วยผู้กำกับ ไม่ได้มีทีมงานชุดใหญ่เหมือนกองถ่ายทั่วไป

เฉิงเหวินเผิงตอบตกลงอย่างตรงไปตรงมา "ไม่มีปัญหาเลย อีกห้าวันฉันเตรียมทุกอย่างให้พร้อมได้แน่นอน"

"ตกลงครับ รบกวนด้วยนะ" สวี่มู่เกอบอก

หากไม่มีคนในวงการอย่างเขาคอยช่วย สวี่มู่เกอคงต้องเปลืองเวลาและแรงกายไปอีกมากโข

เฉิงเหวินเผิงพูดลอย ๆ "เรื่องแค่นี้ไม่ต้องเกรงใจหรอก วันหลังถ้านายอยากโปรโมตขึ้นมาก็จ้างบริษัทพวกเราได้ ถือว่าฉันช่วยลูกค้าในอนาคตก็แล้วกัน"

"นั่นก็จริงครับ" สวี่มู่เกอตอบรับ