ตอนที่ 88 โรคพิษสุนัขบ้าเข้าสังคม

โดยทั่วไปแล้วในกลุ่มคนที่ตามกรี๊ดดารานักร้องมักจะเป็นผู้หญิงมากกว่า

แต่ในบรรดาแฟนคลับของเหลียงรุ่ยเสฺวี่ย สัดส่วนผู้ชายกับผู้หญิงกลับพอ ๆ กัน

สาเหตุหลักคือเธอหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดู เสียงร้องก็เพราะ ไม่เคยมีข่าวฉาวเสียหาย แถมยังตั้งหน้าตั้งตาทำเพลงอย่างเดียว

แบบนี้มันเลยชวนให้ตกหลุมรักได้ง่ายมาก

ผู้ชายไม่น้อยต่างยกให้เธอเป็นเทพธิดาในดวงใจ วัน ๆ เอาแต่ตะโกนเรียกเมียจ๋า ๆ ไม่หยุดปาก

อย่างพวกเหยียนลี่กับโหลวจ้านเหล่ยเองก็ชอบเหลียงรุ่ยเสฺวี่ยเอามาก ๆ

ในห้องไลฟ์สดก็มีแฟนคลับหนุ่ม ๆ แบบนี้อยู่เพียบ

ทว่าตอนนี้ พวกเขากลับต้องมาเห็นเทพธิดาในดวงใจ นั่งกินมื้อค่ำกันสองต่อสองแบบเผชิญหน้ากับชายอื่นในบ้านของเธอเอง

อาหารมื้อค่ำที่อุดมสมบูรณ์ขนาดนี้ยังเป็นฝีมือที่เธอลงมือทำเองกับมืออีกด้วย

ความรู้สึกอิจฉาริษยาในใจของพวกเขาก็เลยเริ่มแผ่ซ่านลุกลามออกไปทีละน้อย

เรื่องนี้กวาดแต้มมาให้สวี่มู่เกออย่างเป็นกอบเป็นกำ

เพิ่งจะผ่านไปแค่ห้านาที สวี่มู่เกอก็ฟันแต้มไปกว่าสองแสนแต้มแล้ว

ประสิทธิภาพมันจะสูงเกินไปแล้วมั้ง!!

สวี่มู่เกอตัดสินใจรุกคืบต่อไป

เขากระแอมไอเคลียร์คอเบา ๆ

"เออนี่ เสี่ยวเสฺวี่ย คืนนี้ฉันนอนค้างที่นี่ไม่กลับแล้วนะ พรุ่งนี้อย่าลืมเตรียมมื้อเช้าไว้ให้ฉันด้วยล่ะ"

เหลียงรุ่ยเสฺวี่ยกลอกตาบนใส่เขาอย่างพูดไม่ออก

แม่มึงเอ๊ย นายเช่าห้องนอนห้องหนึ่ง เป็นผู้เช่าของฉันย่ะ! มีหน้ามาพูดจาแบบนี้กับฉันเนี่ยนะ!?

คนไม่รู้นึกว่านายจะมาขอนอนค้างบ้านฉันจริง ๆ นะยะ!

อีกอย่าง ฉันน่าจะอายุมากกว่านายด้วยซ้ำ บังอาจมาเรียกฉันว่าเสี่ยวเสฺวี่ยเนี่ยนะ!

ถ้าไม่ใช่เพราะอยู่ต่อหน้ากล้องแล้วต้องรักษาภาพลักษณ์ให้ดูเรียบร้อยเหมือนกุลสตรี เธออยากจะวิ่งไล่ตามไปต่อยสวี่มู่เกอสักหมัดสองหมัดจริง ๆ

คำพูดประโยคนี้ของสวี่มู่เกอได้ผลชะงัดนัก

แต้ม +554

แต้ม +611

"ฮือ ๆ ๆ ขอร้องล่ะพี่มู่ หยุดพูดเถอะ"

"หัวใจกูแตกสลายแล้วพวกมึง!"

"เมียจ๋า รีบไล่มันออกไปสิ! มันเป็นคนไม่ดีนะ!!"

"ผมคือแมวตัวนั้นครับ ถึงก่อนหน้านี้จะขำจนขิตไปแล้ว แต่พอกดใช้เหรียญชุบชีวิตก็ฟื้นขึ้นมาใหม่ ทว่าการกระทำของสตรีมเมอร์รอบนี้ทำเอาใจสลายร่างแยกเลย ตอนนี้ผมมีสิบแปดชีวิตแล้วครับ!"

"ใจที่เคยแหลกสลาย จะไปรักใครได้อีก..."

ในห้องไลฟ์สดของสวี่มู่เกอเต็มไปด้วยเสียงโอดครวญโหยหวนอย่างน่าเวทนา แต่มันกลับทำให้เขามีความสุขสุด ๆ

พอนึกอารมณ์ดี ความอยากอาหารก็พลอยเพิ่มขึ้นตามไปด้วย เขาสวาปามอย่างบ้าคลั่ง จนยัดกับข้าวสี่อย่างซุปหนึ่งถ้วยที่เหลียงรุ่ยเสฺวี่ยทำไว้จนหมดเกลี้ยง

ต้องรู้ก่อนว่าเหลียงรุ่ยเสฺวี่ยต้องคุมหุ่น มื้อเย็นปกติเธอกินแค่นิดเดียว ราว ๆ หนึ่งในห้าส่วนเท่านั้น

อีกสี่ในห้าส่วนที่เหลือเลยเสร็จสวี่มู่เกอฟาดเรียบคนเดียว

หลังจากกินอิ่มหนำสำราญแล้ว

สวี่มู่เกอก็โบกมือพลางพูดว่า "เอาล่ะ ไปล้างจานได้แล้ว"

แต้ม +443

แต้ม +344

จู่ ๆ เหลียงรุ่ยเสฺวี่ยก็รู้สึกแปลก ๆ เหมือนกับว่าสวี่มู่เกอจงใจใช้เธอเป็นเครื่องมือยั่วโมโหแฟนคลับตัวเองยังไงยังงั้น

สรุปว่าตัวกูคือคนเบี้ยล่างเหรอเนี่ย??

จริง ๆ ก็ไม่ต้องเปลืองแรงล้างจานเองหรอก เพราะในครัวมีเครื่องล้างจานอยู่ เหลียงรุ่ยเสฺวี่ยแค่ยกชามกับตะเกียบไปใส่ไว้ในตู้ล้างจานแล้วก็ปล่อยทิ้งไว้ ไม่ต้องสนใจอะไรอีก

สวี่มู่เกอลุกขึ้นยืนยืดเส้นยืดสายเล็กน้อย

"กินแน่นไปหน่อย ลงไปเดินเล่นข้างล่างดีกว่า"

เดินเล่นหลังอาหารก็เป็นเรื่องที่ดีไม่น้อย เหลียงรุ่ยเสฺวี่ยเองก็มีนิสัยแบบนี้อยู่แล้วเหมือนกัน

"รอฉันเปลี่ยนเสื้อผ้าแป๊บหนึ่งนะ"

สวี่มู่เกอพูดขึ้นมา "จะเปลี่ยนทำไมเล่า เธอแค่ดึงฮู้ดลายสัตว์ประหลาดตัวน้อยข้างหลังขึ้นมาคลุมหัว ดึกดื่นมืดค่ำขนาดนี้ใครจะไปจำเธอได้กัน"

"ก็จริงแฮะ"

เหลียงรุ่ยเสฺวี่ยทำตามที่เขาบอก เธอสวมฮู้ดคลุมศีรษะไว้ พอมองจากข้างหลังหรือด้านข้าง เธอก็ดูเหมือนสัตว์ประหลาดตัวน้อยฉบับมินิไม่มีผิด

ทั้งสองคนลงมาชั้นล่างพร้อมกัน พื้นที่สีเขียวของหมู่บ้านจัดสรรแห่งนี้ค่อนข้างดีเลยทีเดียว พวกเขาเลยเดินทอดน่องเล่นอยู่ในละแวกหมู่บ้าน

สวี่มู่เกอทำตัวราวกับคนเป็นโรคกล้าแสดงออกขั้นเทพ ทักทายทุกคนที่เดินผ่านไปมาดะไปหมด

"โอ้โห คุณตาเฟี้ยวฟ้าวทันสมัยจริง ๆ เลยนะครับเนี่ย ถึงขั้นพาน้องหมูออกมาเดินเล่น อะไรนะครับ? นี่หมาฮัสกี้หรอกเหรอ ขอโทษทีครับพอมองไม่ออกจริง ๆ"

"พี่ชายกำลังเลี้ยงลูกอยู่เหรอครับเนี่ย แบบนี้ยากกว่าเล่นเกมเยอะเลยสินะ เพราะอย่างน้อยเล่นเกมมันยังมีแถบโหลดบอกความคืบหน้า แต่นี่ไม่รู้จะไปสิ้นสุดที่ตรงไหนเลย"

"พี่สาวครับ คุณอายังดูหนุ่มแน่นมากเลยนะครับ อะไรนะ? นี่สามีเธอเหรอ ขอโทษที่รบกวนครับ"

เหลียงรุ่ยเสฺวี่ยถึงกับอึ้งกิมกี่ไปเลย

เดิมทีเธอเดินเคียงบ่าเคียงไหล่มากับสวี่มู่เกอ แต่พอเห็นเขาออกอาการเพี้ยนกำเริบแบบนี้ เหลียงรุ่ยเสฺวี่ยก็เริ่มรู้สึกกลัวเขาขึ้นมา จึงรีบถอยห่างออกมาให้ไกลที่สุด กลัวคนอื่นจะรู้ว่าเธอมาด้วยกันกับเขา

เธอถึงขั้นนึกเสียใจขึ้นมาตงิด ๆ ว่าตัวเองไม่น่าตามเขาลงมาข้างล่างนี้เลยจริง ๆ

คนดูในห้องไลฟ์สดเองก็เพิ่งจะเคยเห็นสวี่มู่เกอในโหมดนี้เป็นครั้งแรกเหมือนกัน

"เชี่ยเอ๊ย! นี่มันคือโรคกล้าแสดงออกขั้นเทพในตำนานหรือเปล่าวะเนี่ย?!"

"นี่มันไม่ใช่แค่โรคกล้าแสดงออกขั้นเทพแล้ว นี่มันโรคกล้าบ้าคลั่งขั้นพิษสุนัขบ้าชัด ๆ!"

"กูดูผ่านจอยังรู้สึกอับอายขายขี้หน้าแทนเลยเนี่ย กระอักกระอ่วนชะมัด"

"ถ้ากูหน้าด้านได้สักครึ่งหนึ่งของเขานะ ป่านนี้คงมีแฟนไปนานแล้ว"

"พี่มู่อย่าทำแบบนี้เลย ผมกลัว"

"บอกแล้วไงว่าตั้งแต่แรกไม่ควรปล่อยให้เขาออกจากโรงพยาบาลบ้ามาเลย!!"

สวี่มู่เกอเพิ่งจะเดินวนไปได้แค่หนึ่งในสามของหมู่บ้านเท่านั้น

เหลียงรุ่ยเสฺวี่ยก็ทนต่อไปไม่ไหวจริง ๆ แล้ว

"แค่ก ๆ เอ่อคือ ฉันเพิ่งนึกขึ้นได้ว่ามีธุระน่ะ ขอตัวกลับขึ้นไปก่อนนะ นายก็เดินเล่นชิล ๆ ต่อไปแล้วกัน"

ด้วยเหตุนี้ สวี่มู่เกอจึงเดินเล่นไปพลางคุยกับคนดูในห้องไลฟ์สดไปพลางจนครบอีกสองในสามส่วนที่เหลือ ถึงค่อยยอมเดินกลับขึ้นตึก

เมื่อสวี่มู่เกอเปิดประตูห้องและเปลี่ยนเป็นรองเท้าแตะเดินในบ้านเสร็จแล้ว

เขาก็พูดกับคนดูในห้องไลฟ์สดว่า "พวกเรา พอดีผมมีธุระต่อ คงอยู่คุยเป็นเพื่อนไม่ได้แล้วล่ะ บ๊ายบายครับ"

ก่อนจะกดปิดไลฟ์ สวี่มู่เกอยังจงใจตะโกนร้องลั่นออกมาอีกประโยคหนึ่ง

"เสวี่ยเสวี่ยน้อยจ๋า พี่มาแล้วจ้า"

พวกแฟนคลับผู้ชายของเหลียงรุ่ยเสฺวี่ยในห้องไลฟ์สดถึงกับจิตใจพังทลายลงในพริบตา

ดึกดื่นป่านนี้แล้ว เขากลับมาที่บ้านของเหลียงรุ่ยเสฺวี่ย แถมยังบอกว่ามีธุระ แล้วตบท้ายด้วยการตะโกนเรียกแบบนั้นอีก

พวกเขาจะทำอะไรกันได้อีกล่ะ! ไม่ต้องเสียเวลาคิดก็รู้กันอยู่ทนโท่

แม้ว่าเหลียงรุ่ยเสฺวี่ยจะไม่ได้มีความเกี่ยวข้องอะไรกับพวกเขาเลยสักนิด แต่พอคิดว่าผู้หญิงที่แสนจะเพียบพร้อมสมบูรณ์แบบขนาดนั้นจะต้องถูกคนพรรค์อย่างสวี่มู่เกอ...ก็พากันเศร้าสลดเสียใจจนแทบกระอักเลือด

แต้ม +1000

แต้ม +1000

และนี่ก็คือเหตุผลที่ว่าทำไมสวี่มู่เกอถึงยืนกรานว่าจะต้องเดินเล่นให้ครบหนึ่งรอบก่อนค่อยกลับขึ้นมา

เพราะก่อนหน้านี้คนพวกนั้นส่วนใหญ่ได้ให้แต้มแก่เขาไปคนละหนึ่งพันแต้มแล้ว เขาจึงต้องเดินวนรอบใหญ่เพื่อถ่วงเวลาให้ครบหนึ่งชั่วโมง ก็เพื่อที่จะโกยแต้มรอบละหนึ่งพันแต้มในชั่วโมงนี้นี่เอง

นี่ถือเป็นการใช้ประโยชน์จากกลไกของระบบและเหลียงรุ่ยเสฺวี่ยมาช่วยปั๊มแต้มได้อย่างชาญฉลาดแท้ ๆ

เหลียงรุ่ยเสฺวี่ยกลับเข้าไปในห้องนอนของตัวเองตั้งนานแล้ว พอได้ยินเสียงสวี่มู่เกอตะโกนมาจากข้างนอก เธอก็รู้ทันทีว่าเขาต้องแกล้งตะโกนให้คนดูในห้องไลฟ์สดได้ยินอีกตามเคย จึงไม่ได้ใส่ใจอะไรเลยแม้แต่น้อย

สวี่มู่เกอปิดไลฟ์สดแล้วก็เดินตรงกลับเข้าห้องนอนของตัวเองทันที

คืนนี้กวาดแต้มมาได้ตั้งเยอะขนาดนี้ ถ้าไม่สุ่มรางวัลสักหน่อยคงรู้สึกค้างคาใจพิลึก

จัดการสุ่มรางวัลระดับสูงไปเลยสองรอบให้มันจบ ๆ ไป

"ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับผู้ผูกระบบที่ได้รับทักษะผู้กำกับระดับมือสมัครเล่น"

ทักษะผู้กำกับอันนี้ สวี่มู่เกอก็ค่อนข้างถูกใจอยู่เหมือนกัน

เพราะเขาวางแผนไว้นานแล้วว่าจะสร้างหนังขึ้นมาสักเรื่อง โดยช่วงแรกก็ดำเนินเรื่องไปตามปกติ แต่พอถึงตอนจบก็ค่อยหักมุมเล่นงานให้คนดูหัวร้อนแตกกระเจิงไปเลย

ถ้าทำแบบนั้นได้ เขาก็จะสามารถกวาดแต้มมาได้เป็นกอบเป็นกำ

เพียงแต่นี่ดันให้ระดับมือสมัครเล่นมาเนี่ย มันออกจะกากเกินไปหน่อยแล้วมั้ง

ตามเกณฑ์การแบ่งระดับของระบบแล้ว ผู้กำกับระดับมือสมัครเล่นก็เทียบได้กับผู้กำกับแถวสามในประเทศเท่านั้นเอง

ฝีมือระดับนี้จะไปสร้างหนังบ้าบออะไรให้ดีได้กันล่ะ

หนังที่สร้างออกมามันต้องมีคุณภาพในระดับหนึ่งสิ ถึงจะดึงดูดให้คนแห่กันมาดูเยอะขึ้น แล้วสุดท้ายถึงจะได้แต้มมากขึ้นตามไปด้วย

ถ้าทำหนังห่วย ๆ ออกมาจนไม่มีใครอยากดู แล้วมันจะไปหาแต้มมาจากไหนได้

ช่างเถอะ สุ่มต่ออีกรอบดีกว่า

"ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับผู้ผูกระบบที่ได้รับการ์ดเปลี่ยนเสียงจำนวนหนึ่งใบ"

"การ์ดเปลี่ยนเสียง: หลังจากเปิดใช้งานแล้ว ผู้ผูกระบบจะสามารถเลียนแบบเสียงใด ๆ ก็ได้อย่างง่ายดาย โดยจะเหมือนเป๊ะทุกประการ"

สวี่มู่เกอถึงกับมีเครื่องหมายคำถามลอยเต็มหัว

คืนนี้ระบบมันเกิดข้อผิดพลาดอะไรขึ้นมาหรือเปล่าวะเนี่ย?!

ทำไมของที่สุ่มได้ถึงมีแต่ของไร้ประโยชน์พรรค์นี้กันหมดเลยล่ะ!!

แต่พอนึกขึ้นได้ว่าคืนนี้กวาดแต้มมาได้ตั้งสี่แสนแต้มแบบชิล ๆ สวี่มู่เกอก็ไม่ได้รู้สึกหดหู่ขนาดนั้นแล้ว

ถึงของรางวัลจะกากไปหน่อย แต่ถ้าคิดซะว่าได้มาฟรี ๆ ไม่ต้องเสียอะไร ในใจมันก็พลอยรู้สึกโล่งและสบายขึ้นมาทันตาเห็น