ตอนที่ 87 แต้มเข้ากระเป๋าจนมึน

ผ่านไปครู่หนึ่ง

เหลียงรุ่ยเสฺวี่ยก็เดินออกมาในชุดนอนการ์ตูนลายสัตว์ประหลาดตัวน้อย

เมื่อเห็นสวี่มู่เกอมองชุดนอนของตน ใบหน้าสะคราญก็ขึ้นสีแดงระเรื่อ

"เดือนหนึ่งฉันมานอนที่นี่อย่างมากก็สองวัน ชุดนอนฤดูหนาวก็เลยมีทิ้งไว้แค่ชุดนี้ชุดเดียวค่ะ"

สวี่มู่เกอกล่าว "ชุดนอนของเธอไม่มีปัญหาอะไรหรอก ฉันแค่อยากถามว่า ถ้าฉันซื้อชุดอุลตร้าแมนมาใส่บ้าง จะต่อยเธอได้ไหม"

เหลียงรุ่ยเสฺวี่ย "???"

วงจรสมองนายมันเชื่อมโยงไปทางไหนเนี่ย!!

เหลียงรุ่ยเสฺวี่ยควงกำปั้นน้อย ๆ ไปมา

"เชื่อไหมล่ะว่าฉันจะเอาคำพูดนี้ไปบอกแฟนคลับ ให้พวกเขาตามมาสับนายเป็นชิ้น ๆ เลย!!"

น่าเสียดายที่คนคนหนึ่งเก็บแต้มได้มากสุดแค่ชั่วโมงละหนึ่งพันแต้ม ไม่อย่างนั้นประโยคเมื่อครู่คงฟันแต้มเพิ่มได้อีกสักร้อยสองร้อย

สวี่มู่เกอเบะปาก ทำเป็นไม่ยี่หระ "ตอนนี้ฉันเปิดห้องไลฟ์สดให้เธอลองดูได้เลยนะ"

ถึงอย่างไรคนที่เกลียดเขาก็เยอะอยู่แล้ว มีเพิ่มมาอีกหน่อยจะเป็นไรไป

นี่มันปล่อยจอยชัด ๆ

เหลียงรุ่ยเสฺวี่ยพูดไม่ออกไปพักใหญ่

"ช่างเถอะ ครั้งนี้จะปล่อยไปก่อน เรามาคุยเรื่องเพลงกันดีกว่าค่ะ"

ทั้งสองเดินมาที่ห้องหนังสือด้านข้าง ภายในห้องมีอุปกรณ์สำหรับการร้องเพลงครบครัน

สวี่มู่เกอเอ่ยถาม "ร้องเพลงตรงนี้จะไม่รบกวนเพื่อนบ้านเหรอ"

"ไม่เป็นไรค่ะ ผนังห้องนี้บุวัสดุกันเสียงไว้ การเก็บเสียงดีมาก ต่อให้ใช้ที่นี่เป็นเคทีวีร้องเพลง ก็ไม่กระทบเพื่อนบ้านชั้นบนชั้นล่างหรอกค่ะ" เหลียงรุ่ยเสฺวี่ยกล่าวอย่างมั่นใจ

สวี่มู่เกอยักคิ้ว

"เป็นงั้นเหรอ ถ้างั้นถ้าตอนนี้ฉันคิดจะทำมิดีมิร้ายอะไรกับเธอ ต่อให้ร้องจนคอแตกก็คงไม่มีใครมาช่วยสินะ"

พูดพลาง สวี่มู่เกอก็มองเหลียงรุ่ยเสฺวี่ยด้วยสายตาเจ้าเล่ห์

เหลียงรุ่ยเสฺวี่ยรู้ว่าเขาแค่ล้อเล่น จึงแกล้งส่งเสียงร้องตะโกนขอความช่วยเหลือตามน้ำไปสองที

หยอกล้อกันเสร็จ พวกเขาก็เริ่มเข้าเรื่องจริงจัง

เหลียงรุ่ยเสฺวี่ยเป็นคนร้อง ส่วนสวี่มู่เกอเป็นคนฟัง คอยช่วยปรับแต่งแก้ไขให้สมบูรณ์ เพื่อให้เธอร้องออกมาได้เพราะยิ่งขึ้น

สองชั่วโมงผ่านไปโดยไม่รู้ตัว

สวี่มู่เกอกล่าว "โดยพื้นฐานแล้วไม่มีปัญหาอะไรแล้วล่ะ เธอซ้อมต่ออีกสักสองวัน ก็ไปอัดในสตูดิโอได้เลย"

"ขอบคุณนะคะ" เหลียงรุ่ยเสฺวี่ยเอ่ยอย่างจริงใจ

หากปล่อยให้เธองมเอง คงต้องใช้เวลาคลำทางอีกพักใหญ่ หรือถ้าไปจ้างครูมืออาชีพ ก็ใช่ว่าจะเก่งกาจเท่าสวี่มู่เกอ

สวี่มู่เกอบอก "ต่อไปไม่ต้องพูดขอบคุณฉันหรอก ขออะไรที่มันจับต้องได้หน่อยไม่ได้หรือไง!"

"นี่ก็หกโมงแล้ว เลี้ยงข้าวเย็นนายเป็นไงคะ" เหลียงรุ่ยเสฺวี่ยเสนอ

สวี่มู่เกอพยักหน้าอย่างเสียไม่ได้ "ก็พอได้"

เหลียงรุ่ยเสฺวี่ยกล่าว "งั้นเราไปซื้อกับข้าวกันเถอะ ฉันจะลงครัวทำของอร่อยให้นายกินเอง"

"หือ?"

ได้ยินแบบนั้นสวี่มู่เกอก็สะดุ้งตัว หันขวับไปมองสำรวจเหลียงรุ่ยเสฺวี่ยด้วยสายตากังขา

สีหน้าของเขาไม่ได้เอ่ยคำใดออกมา แต่กลับเหมือนกำลังพูดว่า

"อย่างเธอเนี่ยนะจะทำเป็น?"

แต้ม +120

อย่าว่าแต่ผู้ชายเลย ผู้หญิงเองก็ไม่ชอบให้ใครมามองด้วยสายตาแบบนี้เหมือนกัน

เหลียงรุ่ยเสฺวี่ยเชิดคอเท้าเอวทันที

"อย่ามาดูถูกกันนะยะ! นอกจากร้องเพลงแล้ว สิ่งที่ฉันถนัดที่สุดก็คือทำอาหารนี่แหละ! นอกจากคนในครอบครัวแล้ว ยังไม่เคยมีใครได้กินฝีมือฉันเลยนะ"

สวี่มู่เกอยังคงทำหน้าไม่ค่อยอยากจะเชื่อ

"เดี๋ยวก็รู้!" เหลียงรุ่ยเสฺวี่ยถกแขนเสื้อขึ้น ท่าทางเหมือนพร้อมจะลุยงานใหญ่เต็มที่

เธอโทรศัพท์สั่งวัตถุดิบมาส่ง พอของมาถึงก็มุดเข้าครัวไปง่วนอยู่คนเดียว

เป็นอันว่า

สวี่มู่เกอผู้มีฝีมือทำอาหารระดับมืออาชีพ หรือก็คือเทียบชั้นได้กับเชฟระดับห้าดาว ต้องมานั่งรอให้เสี่ยวเทียนโฮ่วทำกับข้าวให้กิน

ความรู้สึกนี้ไม่ต่างอะไรกับผู้เล่นระดับชาเลนเจอร์ของเกม LOL มานั่งดูคนเล่นทั่วไปในร้านเน็ตโชว์สเต็ปการยืนเลนให้ดู

รอนานเกือบชั่วโมง ท้องของสวี่มู่เกอก็เริ่มส่งเสียงร้องประท้วง

ในที่สุดเหลียงรุ่ยเสฺวี่ยก็ยกกับข้าวเดินออกมาจากครัว

"มาแล้ว มาแล้วค่ะ"

เธอทยอยยกอาหารออกมาสี่อย่างกับซุปอีกหนึ่งอย่าง นับว่าอุดมสมบูรณ์ไม่น้อย

มีทั้งหมูผัดพริกเสฉวน หมูเส้นผัดซอสทรงเครื่อง ไข่ผัดมะเขือเทศ ผัดผักกวางตุ้ง และซุปเนื้อตุ๋นมะเขือเทศ

เรียกได้ว่าหน้าตา กลิ่น และสีสัน มากันครบเครื่อง

สวี่มู่เกอประหลาดใจไม่น้อย ในฐานะยอดเชฟ แค่มองปราดเดียวและสูดกลิ่น เขาก็พอดูออกเลา ๆ แล้ว

"เข้าท่าแฮะ นึกไม่ถึงว่าจะมีฝีมืออยู่เหมือนกัน"

เหลียงรุ่ยเสฺวี่ยเท้าเอวพลางเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย "มันแน่อยู่แล้วล่ะค่ะ!"

สวี่มู่เกอเพิ่งจะยกมือขึ้นหมายจะหยิบตะเกียบมาลองชิม มือเรียวเล็กของเหลียงรุ่ยเสฺวี่ยก็ฟาดเผียะลงมาทันที

"ไปล้างมือก่อนสิคะ!"

สวี่มู่เกอลุกขึ้นเดินไปล้างไม้ล้างมือ ก่อนจะกลับมานั่งลงตรงหน้าโต๊ะอาหารด้วยกัน

"ทำเยอะไปหน่อยมั้งเนี่ย"

เหลียงรุ่ยเสฺวี่ยเอ่ยว่า "ก็นี่ทำเพื่อขอบคุณนายไงล่ะคะ แน่นอนว่าต้องจัดเต็มหน่อย ฉันเองกินไม่เยอะหรอก นายสู้ๆ แล้วกินให้เยอะๆ ล่ะ"

สวี่มู่เกอลองชิมอาหารทุกจานดูแล้ว รสชาติดีทีเดียวจริงๆ

ถ้าเป็นแม่บ้านทำอาหารได้ระดับนี้ สวี่มู่เกอคงไม่แปลกใจอะไร

แต่ประเด็นคือเธอเป็นนักร้องสาวอายุน้อย ทำได้ถึงระดับนี้ถือว่าไม่ธรรมดาจริงๆ

จู่ๆ สวี่มู่เกอก็ผุดความคิดหนึ่งขึ้นมา

"เธอเคยไลฟ์สดมาก่อนไหม"

เหลียงรุ่ยเสฺวี่ยส่ายหน้า "ไม่เคยค่ะ"

เธอเป็นนักร้องสายจริงจัง ไม่เคยไลฟ์สด ไม่เคยไลฟ์ขายของ ทำแค่งานเพลงเป็นหลัก นานๆ ทีถึงจะไปออกรายการวาไรตี้สายดนตรีบ้าง

"ฉันอยากจะเปิดห้องไลฟ์สดน่ะ" สวี่มู่เกอกล่าว

เหลียงรุ่ยเสฺวี่ยคิดครู่หนึ่ง "ได้สิคะ"

หลังจากเกิดเหตุการณ์ข่าวลือเรื่องความรักคราวก่อน ทั้งผู้ช่วยและบริษัทของเธอก็ไม่ได้ตำหนิอะไรเธอเลยสักนิด

เพราะว่ากระแสมันแรงสุดๆ ไปเลยน่ะสิ!!

พอดีกับช่วงนี้เหลียงรุ่ยเสฺวี่ยเตรียมจะปล่อยอัลบั้มใหม่อยู่ด้วย มีข่าวซุบซิบกระตุ้นกระแสสักหน่อยก็ถือว่าดีเหมือนกัน

สวี่มู่เกอหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา แล้วกดเปิดห้องไลฟ์ของตัวเอง

ช่วงแรกเขาวางโทรศัพท์หันกล้องไปทางระเบียง รอจนคนดูเริ่มทยอยเข้ามากันพอสมควรแล้ว

สวี่มู่เกอก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาส่องไปที่อาหารบนโต๊ะพลางพูดว่า "ตอนนี้ก็ได้เวลาข้าวเย็นแล้วเนอะ มาดูมื้อเย็นของผมกันดีกว่า คงไม่มีใครที่ยังไม่ได้กินข้าวหรอกใช่ไหม คงไม่ใช่หรอกมั้ง คงไม่ใช่หรอกนะ"

แต้ม+235

แต้ม+205

เหลียงรุ่ยเสฺวี่ยเอามือปิดปากหัวเราะเบาๆ

"อุดมสมบูรณ์เชียวนะมึง"

"ดูน่ากินชะมัด บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปในมือกูหมดความอร่อยไปเลย"

"เหอะ~~ ก็แค่อาหารสี่อย่างซุปหนึ่งอย่างปะวะ? ขี้อวดอะไรนักหนา? จะพูดจากวนประสาทเพื่อ?"

"งั้นๆ แหละ อาหารที่เชฟห้าดาวทำให้กูกิน ไม่ดีกว่าของมึงรึไง?"

สวี่มู่เกอรอเวลาไปประมาณสิบวินาที

"ต่อไป ให้ทุกคนมาดูหน้าเชฟใหญ่ที่ทำอาหารพวกนี้กันดีกว่า"

พูดพลาง

สวี่มู่เกอก็เลื่อนโทรศัพท์ขึ้น ส่องไปยังใบหน้าอันงดงามไร้ที่ติของเหลียงรุ่ยเสฺวี่ย

เหลียงรุ่ยเสฺวี่ยแย้มยิ้มบางๆ รอยยิ้มหวานหยดย้อยชวนใจละลาย เธอโบกไม้โบกมือทักทาย "สวัสดีตอนค่ำทุกคนนะคะ"

ห้องไลฟ์ของสวี่มู่เกอระเบิดแตกตื่นขึ้นมาในพริบตา

แต้ม+320

แต้ม+477

แต้ม+621

"เชี่ยยยยยย!!!"

"ทำไมมึงไปอยู่บ้านเทพธิดาของกูได้วะเนี่ย?!!"

"กระจายข่าวออกไป เสี่ยวเทียนโฮ่วเสร็จพี่มู่แล้ว"

"อะไรนะ? เหลียงรุ่ยเสฺวี่ยท้องลูกของพี่มู่แล้วเหรอ"

"พวกคุณคบกันจริงๆ เหรอเนี่ย? ข่าวลือบนเน็ตก่อนหน้านี้ไม่ใช่แค่ข่าวโคมลอยหรอกเรอะ?"

"เมื่อกี้กูยังบอกว่าอาหารงั้นๆ อยู่เลย สรุปคือเสี่ยวเทียนโฮ่วลงมือทำเอง ตัวตลกก็คือกูเองนี่หว่า แงงงงง"

"แม่จ๋า ผมอกหักแล้ว"

"สวี่มู่เกอ! มึงทำลายความรักของกูย่อยยับไปหมดแล้วโว้ย!!!"