ตอนที่ 91
ตอนที่ 91 ร่วมงานเลี้ยงประจำปี พุ่งสไลด์ขาคู่ใส่เลย
minibunny · 5,930 ตัวอักษร
วันต่อมาตอนที่สวี่มู่เกอกลับมาที่ห้องพัก
เขาเห็นทั้งสามคนหน้าตาสดชื่นแจ่มใส แม้แต่ตอนแปรงฟันยังฮัมเพลง ดูเหมือนชีวิตได้พบกับฤดูใบไม้ผลิครั้งที่สองอย่างไรอย่างนั้น
ทั้งหมดนี้ก็เพราะเมื่อวานสวี่มู่เกอคุยเล่นกับพวกเขานานถึงหนึ่งชั่วโมง แถมก่อนกลับมาวันนี้ ยังดัดเสียงหวานเป็นสาวน้อยเอ่ยทักทายอรุณสวัสดิ์ไปอีกรอบ
แค่นี้ แต่ละคนก็ดีใจยังกับเดินไปเก็บเงินได้
เดิมทีสวี่มู่เกอยังรู้สึกลังเลใจอยู่นิดหน่อยว่าจะหลอกพวกเขาดีไหม แต่พอเห็นสภาพในตอนนี้แล้ว
สวี่มู่เกอก็หลอกได้อย่างสบายใจไร้กังวล
ถึงยังไงเขาก็ไม่ได้หลอกเอาเงินหรือควักไตใคร ตลอดกระบวนการพวกนั้นต่างก็มีความสุขกันถ้วนหน้า แค่ตอนรู้ความจริงทีหลังจะเสียใจไปพักหนึ่งก็เท่านั้นเอง
เหยียนลี่เอ่ยขึ้นมา "เอ้อ ใช่แล้ว คืนนี้ก็เป็นไลฟ์สดงานเลี้ยงประจำปีของเว็บซิงคงแล้วสินะ"
"ใช่"
สวี่มู่เกอพูดด้วยสีหน้าเสียดายอย่างยิ่ง "น่าเสียดายที่ฉันคงอยู่ดูพร้อมพวกนายไม่ได้ วันเกิดปู่ฉันน่ะ ต้องกลับบ้านสักรอบ"
เรื่องนี้สวี่มู่เกอเคยบอกไว้ตั้งแต่คราวก่อนแล้ว ทุกคนจึงเข้าใจดี
"ไม่เป็นไรหรอก นายดูอยู่ที่บ้านก็เหมือนกันแหละ" เผยโฮ่วว่างพูดอย่างไม่ใส่ใจ
สวี่มู่เกอเก็บของง่าย ๆ เสร็จแล้วก็เรียกแท็กซี่มุ่งหน้าไปสนามบิน
งานเลี้ยงประจำปีคืนนี้เป็นแบบไลฟ์สด แน่นอนว่าเขาต้องไปถึงก่อนเวลา เพื่อทำความคุ้นเคยกับกำหนดการและเตรียมตัวให้พร้อม
แม้ว่าในฐานะนักเขียน เวลาที่เขาได้ขึ้นพูดบนเวทีจะค่อนข้างสั้น แต่ก็เกิดเรื่องผิดพลาดไม่ได้เด็ดขาด
ก่อนขึ้นเครื่อง สวี่มู่เกอล็อกอินเข้าหลังบ้านของนักเขียน แล้วโพสต์แจ้งข่าวหนึ่งตอน
"วันนี้เตรียมตัวไปร่วมงานเลี้ยงประจำปีของเว็บซิงคงของดอัปหนึ่งวันเพื่อฉลอง"
เขาไม่ได้หยุดอัปนิยายมานานมากแล้ว
คนอ่านบางคนนึกว่าเขาต้องไปร่วมงานเลี้ยงประจำปี แล้วกลัวจะโดนคนอ่านรุมกระทืบนอกจอเลยไม่กล้าหยุดอัปเสียอีก
นึกไม่ถึงเลยว่าจู่ ๆ วันนี้ก็เอาเลย
แต้ม +235
แต้ม +341
"เชี่ยเอ๊ย! แบบนี้ก็เอามาเป็นเหตุผลในการงดอัปได้ด้วยเรอะ!"
"โชคดีนะเนี่ยที่มึงเตือน กูเกือบลืมไปแล้วนะเนี่ย!"
"ไม่พูดพร่ำทำเพลงแล้ว จองตั๋วเครื่องบินบินไปเดี๋ยวนี้แหละ รอดูได้เลยว่ากูจะแทงมึงให้พรุนไหม"
"พี่ชายสู้ ๆ! พวกเราสนับสนุนนาย!"
"แนะนำให้จับมันมัดไว้ในห้องมืด เอาแส้เส้นเล็กฟาดสั่งสอนทุกวัน ถ้าไม่อัปวันละสามหมื่นถึงห้าหมื่นคำก็เฆี่ยนมันไปเรื่อย ๆ เลย"
"แล้วถ้าเกิดมันมีรสนิยมทางนี้ ยิ่งโดนเฆี่ยนแล้วยิ่งฟินขึ้นมาล่ะวะ?"
"หืม??? "
สวี่มู่เกอเดินทางมาถึงสถานที่ของสถานีโทรทัศน์ในช่วงใกล้เที่ยง
นอกจากชุดทางการแล้ว เขายังเตรียมเสื้อผ้าชุดอื่นมาด้วย จึงหิ้วขึ้นไปชั้นบนพร้อมกัน
พอสวี่มู่เกอมาถึงสถานีโทรทัศน์ ก็มีคนจำเขาได้ และเข้ามาขอถ่ายรูปด้วย
คนพวกนี้ก็เหมือนกับแฟนคลับทั่วไปที่รู้จักตู๋กูโก่วต้าน รู้จักสวี่มู่เกอ แต่แค่ไม่รู้ว่าทั้งสองคนนี้คือคนคนเดียวกัน
ทว่าหั่วรุ่ยที่เป็นบรรณาธิการของเขากลับรู้ดี
หั่วรุ่ยเอ่ยถามเสียงเบา "คืนนี้นายจะขึ้นเวทีจริง ๆ เหรอ"
สวี่มู่เกอพยักหน้า
เขารู้ดีว่าสวี่มู่เกอทำตัวกับคนอ่านและเพื่อนร่วมวงการบางคนยังไงบ้าง จนกลายเป็นความโกรธแค้นของมหาชน โดนด่าจนติดเทรนด์ค้นหาไปแล้ว
แถมไอดีสารถีใจดำนั่น ที่แท้ก็เป็นของเขาอีกต่างหาก
หั่วรุ่ยนึกว่าเขาจะไม่กล้ามาเสียอีก ไม่คิดเลยว่าสวี่มู่เกอจะมาจริง ๆ ช่างใจกล้าเหลือเกิน!!
"บทพูดของนายล่ะ ฉันขอดูหน่อยได้ไหม" หั่วรุ่ยพูด
หลัก ๆ คืออยากตรวจสอบดูว่ามีปัญหาอะไรหรือเปล่า
สวี่มู่เกอปรายตามองเขา "ผมแนะนำว่าคุณอย่าแส่เรื่องชาวบ้านเลยดีกว่า"
หั่วรุ่ย "..."
แต้ม +248
เก่งจริงนะมึง! บรรณาธิการตัวเล็ก ๆ อย่างฉันไม่มีปัญญาไปมีเรื่องกับนายหรอก ไปคุยกับหัวหน้าบรรณาธิการของพวกเราเองแล้วกัน
บทพูดจำเป็นต้องตรวจสอบก่อนจริง ๆ เพราะนี่คือการไลฟ์สด จะพูดมั่วซั่วไม่ได้
ถ้าเกิดเรื่องขึ้นมา ใครก็รับผิดชอบไม่ไหวทั้งนั้น
สวี่มู่เกอจึงไปหาหัวหน้าบรรณาธิการของทางเว็บไซต์
ถ้าสวี่มู่เกอเป็นแค่นักเขียนระดับเทพธรรมดาคนหนึ่ง ท่าทีของหัวหน้าบรรณาธิการที่มีต่อเขาคงจะเฉยชา
แต่สถานะของสวี่มู่เกอมันไม่ได้เรียบง่ายแค่การเป็นนักเขียนน่ะสิ
หัวหน้าบรรณาธิการจึงพูดจาเกรงใจสวี่มู่เกอมาก
"ที่จริงบทพูดก็ไม่ได้มีกฎเกณฑ์ตายตัวหรอกนะว่าจะต้องพูดอะไรบ้าง แต่นายคงเข้าใจ ทุกคนไม่มีใครอยากมารับผิดชอบเรื่องวุ่นวายหรอก"
สวี่มู่เกอพูดขึ้น "คุณวางใจได้เลย บทพูดของผมไม่เหมือนคนอื่นก็จริง แต่จะไม่ทำให้รายการเกิดเรื่องเสียหายแน่นอน ตรงกันข้าม จะยิ่งช่วยเพิ่มยอดคนดูและกระแสพูดคุยให้กับรายการด้วยซ้ำ"
"งั้นก็ดีแล้ว" หัวหน้าบรรณาธิการไม่ได้ปักใจเชื่อสวี่มู่เกอไปเสียทั้งหมด
เขาคิดในใจว่า ถึงตอนนั้นคงต้องให้คนคอยคุมไมโครโฟนไว้หน่อย เผื่อหมอนี่พูดอะไรล้ำเส้นขึ้นมาจริง ๆ จะได้ตัดเสียงไมค์ทิ้งทันที
ถ้าเป็นคนอื่น เขาคงคิดว่าไม่น่ามีปัญหา เพราะไม่มีใครอยากเอาชื่อเสียงตัวเองมาล้อเล่นหรอก
แต่สำหรับสวี่มู่เกอแล้ว มันไม่แน่เลยจริง ๆ
เจ้านี่มันตัวก่อเรื่องชัด ๆ
สวี่มู่เกอเอ่ยขึ้น "ถึงตอนนั้นคำพูดของผมจะไม่ล้ำเส้นแน่นอนครับ แต่อาจจะใช้เวลานานขึ้นนิดหน่อย แล้วการแต่งตัวก็ค่อนข้างพิเศษด้วย คุณช่วยบอกทีมงานไว้หน่อยนะ ถึงเวลาจะได้ไม่ต้องแตกตื่นตกใจกัน"
"เอ่อ เรื่องนี้..."
หัวหน้าบรรณาธิการไม่รู้จะพูดอะไรดีแล้ว
เขาถึงขั้นเริ่มเสียใจนิด ๆ แล้วที่ชวนสวี่มู่เกอมาร่วมงานประจำปีครั้งนี้
หลังจากคุยกับหัวหน้าบรรณาธิการเสร็จ สวี่มู่เกอก็สวมหน้ากากอนามัย แล้วไปนั่งอยู่ในห้องรับรองห้องเดียวกับนักเขียนอีกสองสามคน
ยังดีที่เพื่อนร่วมวงการที่สวี่มู่เกอเคยปั่นประสาทใส่นั้นล้วนเป็นพวกนักเขียนไส้แห้ง ส่วนพวกนี้เป็นนักเขียนระดับเทพทั้งนั้น ก่อนหน้านี้ไม่เคยมีความเกี่ยวข้องใด ๆ กับสวี่มู่เกอมาก่อน
เมื่อว่างไม่มีอะไรทำ สวี่มู่เกอก็แหย่เล่นกับพวกโหลวจ้านเหล่ยทั้งสี่คนแก้เบื่อ
เวลาค่อย ๆ ล่วงเลยไป ทุกสิ่งทุกอย่างดำเนินไปอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย
งานประจำปีจะเริ่มขึ้นตรงเวลาตอนหนึ่งทุ่มตรง โดยถ่ายทอดสดพร้อมกันทั้งทางสถานีโทรทัศน์และเว็บไซต์หมางกั่วทีวี
ในห้องไลฟ์สดบนเว็บไซต์ มีชาวเน็ตจำนวนมหาศาลมารวมตัวกันตั้งแต่หกโมงกว่าแล้ว
"อืดอาดยืดยาดชะมัด ทำไมยังไม่เริ่มอีกวะ?"
"กูไม่อยากดูใครทั้งนั้น อยากดูแค่ไอ้เวรตู๋กูโก่วต้านนั่นคนเดียว ว่าตกลงเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย แก่หรือเด็ก แล้วหน้าตาเป็นยังไงกันแน่"
"ฉันว่าเช็กให้แน่ใจก่อนดีกว่าไหมว่ามันเป็นคนหรือเป็นหมา"
"พวกมึง กูมาถึงใต้ตึกบริษัทพวกมันแล้วเนี่ย เดี๋ยวงวดนี้รายการจบแล้วไอ้เวรนั่นเดินออกมา กูจะพุ่งสไลด์เข้าไปตบกบาลมันฉาดใหญ่แล้วโกยแน่บเลย"
"เฉียบมาก!"
"แบบนั้นมันยังสบายไปสำหรับมันไหม แนะนำให้มัดตัวมันส่งไปเมียนมาทางเหนือเลยสิ แน่นอนว่านี่แค่คำแนะนำเฉย ๆ นะ"
นักอ่านบางคนไม่ได้แค่พูดเล่นจริง ๆ พวกเขาเดินทางมาถึงใต้ตึกสถานีโทรทัศน์แล้ว แถมยังมารวมกลุ่มกันด้วย ในนั้นมีเพื่อนร่วมวงการสองสามคนที่เคยโดนสวี่มู่เกอปั่นประสาทใส่รวมอยู่ด้วย
ตอนนี้กำลังปรึกษากันอยู่เลยว่าจะลงมือยังไงดีเมื่อถึงเวลา
ในห้องพักของสวี่มู่เกอ โหลวจ้านเหล่ยไม่ได้สนใจเรื่องนี้เท่าไหร่
แต่เหยียนลี่ เผยโฮ่วว่าง และเว่ยฮั่นจง ทั้งสามคนต่างก็อ่านเรื่องโต้วเจอ แถมยังนับว่าเป็นแฟนคลับตัวยงอีกด้วย
พวกเขารีบกินมื้อเย็นกันตั้งแต่หัวค่ำ แล้วกลับมานั่งหน้าคอมพิวเตอร์ในห้องพักเพื่อรอดูรายการเริ่ม
ในระหว่างที่รอนั้น ก็ยังไม่ลืมที่จะแชตคุยกับสาว ๆ ที่เพิ่งรู้จักกันเมื่อคืนวานไปด้วย
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น