ตอนที่ 92 ปั่นประสาทคนอ่านอีกรอบ

นับตั้งแต่เว็บซิงคงก้าวขึ้นมาเป็นเบอร์หนึ่งของวงการนิยายออนไลน์ ทุกปีจะมีการจัดงานเลี้ยงประจำปีขึ้นหนึ่งครั้ง

เชิญเหล่านักเขียนตัวท็อปของเว็บในรอบปีมารับรางวัลต่าง ๆ

งานประจำปีจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่อลังการ ถ่ายทอดสดทางช่องหมางกั่วในช่วงเวลาไพรม์ไทม์ ทั้งยังเชิญดารานักแสดงชื่อดังมาร่วมงานด้วย

เพราะอย่างไรเสียนิยายออนไลน์กับวงการภาพยนตร์และซีรีส์ก็ผูกพันกันอย่างใกล้ชิด ช่วงไม่กี่ปีมานี้ผลงานที่ดัดแปลงจากนิยายออนไลน์ก็มีมากขึ้นเรื่อย ๆ

ปีนี้ก็ไม่ต่างกัน มีการเชิญดาราดังมากมายอย่างเช่นหลี่เซียวเหยา เสวี่ยเจี้ยน และคนอื่น ๆ

แถวหน้าหน้าเวทีมีพวกดารานั่งอยู่ ส่วนแถวหลังเป็นผู้ชมทั่วไป

คนดูในห้องไลฟ์สดเริ่มทยอยเข้ามามากขึ้นเรื่อย ๆ

หนึ่งทุ่มตรง งานเริ่มขึ้นตรงเวลา

ยอดคนดูออนไลน์ในห้องไลฟ์สดทะลุสามล้านคน ส่วนคนที่ดูผ่านหน้าจอโทรทัศน์ก็มีอยู่อีกเป็นจำนวนมาก

"ในที่สุดก็เริ่มสักที!"

"ขนมที่ซื้อมาจะกินหมดอยู่แล้ว เพิ่งจะเริ่มเนี่ยนะ!"

"รู้งี้นอนเอาแรงสักตื่นดีกว่า ช้าชะมัด"

ภายในงาน

ผู้จัดการทั่วไปของบริษัทขึ้นไปกล่าวเปิดงาน สรุปภาพรวมของปีที่ผ่านมา จากนั้นก็พูดถึงทิศทางของปีนี้

ต่อด้วยพิธีมอบรางวัล

ในฐานะที่ "โต้วเจอ" ของสวี่มู่เกอเป็นนิยายออนไลน์ที่ฮิตที่สุดในโลกอินเทอร์เน็ตเมื่อปีที่แล้ว และตัวเขาเองก็เป็นนักเขียนที่โด่งดังที่สุด

เขาจึงถูกจัดคิวให้ออกมาเป็นคนสุดท้ายเพื่อปิดท้ายงาน

"ลำดับต่อไป ขอเสียงปรบมือต้อนรับเทพนักเขียนหน้าใหม่ผู้กวาดอันดับหนึ่งบนชาร์ตต่าง ๆ ของเว็บซิงคงไปด้วยผลงานเรื่องโต้วเจอ... ตู๋กู... โก่วต้าน ครับ!"

พรืด...

ไม่ว่าจะเป็นดาราแถวหน้า ผู้ชมในฮอลล์ หรือคนที่ดูอยู่หน้าจอทีวี

พอได้ยินชื่อนี้ก็พากันหลุดขำก๊ากออกมาพร้อมกัน

โดยเฉพาะคนที่ก่อนหน้านี้ไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน

สองพยางค์แรกอย่าง "ตู๋กู" นั้นฟังดูเท่ มีระดับ ลึกลับเหมือนยอดฝีมือเร้นกายในนิยายกำลังภายใน

แต่พอตบท้ายด้วย "โก่วต้าน" เท่านั้นแหละ พังครืนทันที อารมณ์ต่างกันลิบลับ หลุดโลกเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด

ถ้าฟังจนชินก็คงรู้สึกว่าน่ารักน่าขันดี แต่ถ้าจู่ ๆ มาได้ยินเข้า ก็อดขำก๊ากไม่ได้จริง ๆ

ทว่าผู้ชมที่รอคอยจนแทบจะทนไม่ไหวแล้ว ไม่มีกะจิตกะใจมานั่งสนใจชื่อหรอก

"มาแล้วโว้ย มาแล้ว!"

"กูอยากจะเห็นหน้านัก คนที่กวนส้นตีนขนาดนี้มันเป็นคนหรือเป็นผีกันแน่!"

"ออกมาซะดี ๆ! ไอ้โก่วต้าน!"

ท่ามกลางสายตานับล้านคู่ที่จับจ้อง

มีคนแต่งตัวประหลาดเดินออกมาจากหลังเวที

ทุกคนทำหน้าเหวอไปตาม ๆ กัน

นักเขียนคนอื่นใส่สูทผูกไท เซ็ตผมเนี๊ยบดูเป็นผู้เป็นคน

แต่มึงนี่สิ

เสือกใส่ชุดนอนไดโนเสาร์เดินออกมาเนี่ยนะ!

นึกว่าที่นี่เป็นบ้านมึงรึไงวะ!

ที่สำคัญคือชุดนอนไดโนเสาร์ตัวนี้เป็นแบบคลุมทั้งตัว ซิปรูดยาวตั้งแต่เอวขึ้นไปยันหัว พอสวมฮู้ดแล้วมองไม่เห็นแม้แต่หน้าตา

"ตัวอะไรโผล่มาวะเนี่ย??"

"พวกคอสเพลย์เดินผิดงานปะวะ"

"หรือมีความเป็นไปได้ว่ามันป๊อด ไม่กล้าเปิดหน้า"

"ชัวร์ร้อยเปอร์เซ็นต์!"

"ฮ่าๆๆๆๆ โก่วต้านน้อย มึงไม่ได้เก่งนักเหรอวะ? ปากแจ๋วนักไม่ใช่เหรอ? ไหงมาหดหัวซะงั้นล่ะ?"

"ได้แค่นี้เหรอวะ?"

สามหน่ออย่างเหยียนลี่ที่นั่งล้อมวงดูจอคอมพิวเตอร์อยู่ในหอพักก็ถึงกับอึ้งกิมกี่ไปเหมือนกัน

มันเกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย?

ล้อกันเล่นใช่ไหมเนี่ย?!

เว่ยฮั่นจงเดาะลิ้นแล้วพูดขึ้นว่า "นึกว่าจะแน่ ที่แท้ก็แค่นี้"

"ผิดหวังว่ะ" เผยโฮ่วว่างถอนหายใจยาว

ในเวลานี้ ยอดความนิยมในห้องไลฟ์สดของทางเว็บยังคงพุ่งทะยานไม่หยุด

สวี่มู่เกอในชุดนอนไดโนเสาร์เดินไปยืนอยู่หน้าไมโครโฟน

"คงไม่มีใครคิดจริง ๆ หรอกนะว่าผมป๊อด คงไม่มีหรอกเนอะ คงไม่มีจริง ๆ ใช่ไหม"

พูดจบ

เขาก็ยื่นมือออกไปแล้วรูดซิปลงมาจากข้างบน

ในจังหวะที่ทุกคนกำลังจ้องหน้าจอตาเขม็งแบบไม่กะพริบตาแม้แต่วินาทีเดียว เพื่อรอดูโฉมหน้าที่แท้จริงของเขานั้น

จู่ ๆ ก็พบว่า

เชี่ยเอ๊ย!

มันยังเสือกใส่หน้ากากไว้อีกชั้นหนึ่ง!!

แต้ม +236

แต้ม +379

"เล่นเป็นตุ๊กตาแม่ลูกดกรึไงวะ"

"กูล่ะยอมใจเลยจริง ๆ!"

"มึงเล่นเหี้ยอะไรของมึงเนี่ย!!"

"ถ้ามึงป๊อดนักก็ไสหัวไปเลยไป๊ อย่ามาเล่นดึงเชิงปั่นประสาทพวกกูอยู่ตรงนี้!"

บรรดาคนดูที่อยากเห็นหน้าตาของเขาต่างพากันกระวนกระวายใจจนแทบบ้า

ความรู้สึกที่อยากรู้แทบตายแต่ไม่ได้รู้ โดนเอาเหยื่อมาล่อให้หิวนี่มันเหมือนมีกรงเล็บแมวตัวน้อย ๆ คอยสะกิดเกาหัวใจให้คันยุบยิบไม่มีผิด

ส่วนผู้ชมรวมถึงพวกดาราที่ไม่ค่อยรู้เรื่องวีรกรรมของสวี่มู่เกอ ต่างพากันหัวเราะร่วนออกมาอย่างห้ามไม่อยู่

ก็แหม สวี่มู่เกอมันฮาเกินไปจริง ๆ

ไม่รู้เรื่องคงนึกว่ากำลังดูรายการตลกคาเฟ่อยู่ด้วยซ้ำ

ที่หลังเวที

"ผู้กำกับครับ จะให้ตัดไมค์เขาแล้วส่งคนไปลากตัวเขาลงมาเลยไหมครับ?"

ผู้กำกับหันควับไปถลึงตาใส่คนที่เพิ่งพูด

"นายบ้าไปแล้วเหรอวะ? เรตติ้งของพวกเราตอนนี้พุ่งทะลุทำลายสถิติสูงสุดเป็นประวัติการณ์ไปแล้ว ทั้งหมดนี่เป็นเพราะเขานำพามาทั้งนั้น ถ้าลากเขาลงมาแล้วนายจะขึ้นไปเล่นแทนเรอะ?"

ไม่มีใครกล้าปริปากพูดอะไรอีก

ตราบใดที่สวี่มู่เกอไม่ได้ทำอะไรล้ำเส้น ทุกอย่างก็ไม่มีปัญหาทั้งนั้น

งานเลี้ยงประจำปีของพวกเขาก็ถือเป็นรายการหนึ่งเหมือนกัน และขอแค่เป็นรายการ ก็ย่อมหวังให้มียอดทราฟฟิกสูง ๆ เรตติ้งปัง ๆ กันทั้งนั้น

เหมือนกับงานกาล่าวันปีใหม่คราวก่อน ถ้าไม่มีข่าวซุบซิบเรื่องความสัมพันธ์ของสวี่มู่เกอกับเหลียงรุ่ยเสฺวี่ย เรตติ้งของพวกเขาในตอนนั้นก็คงไม่พุ่งกระฉูดขึ้นมาขนาดนั้นหรอก

สวี่มู่เกอนี่แหละคือรหัสลับดูดทราฟฟิกตัวจริง!!

ทุกคนจึงทำได้เพียงเบิ่งตามองดูสวี่มู่เกอถอดชุดนอนไดโนเสาร์ออกไปต่อหน้าต่อตา

ด้านในเขาใส่ชุดสูท เพียงแต่ยังสวมหน้ากากซุนหงอคงเอาไว้

"ช่วงครึ่งปีหลังนี้ บานสะพรั่งคู่... เอ่อ ไม่ใช่สิ จำบทผิด"

ด้านล่างเวทีส่งเสียงหัวเราะครืนขึ้นมาทันที

"เชี่ย! หมอนี่มันปั่นจริงว่ะ!"

"มาเล่นมุขโชว์ของที่นี่สินะเนี่ย!"

"ฉันมาผิดงานหรือเปล่าเนี่ย นี่มันรายการวาไรตี้ตลกโปกฮาใช่ไหม?"

จำนวนคนดูออนไลน์ในห้องไลฟ์ยังคงเพิ่มสูงขึ้นเรื่อย ๆ

สวี่มู่เกอกล่าวว่า "ล้อเล่นน่ะครับ เดี๋ยวผมจะถอดหน้ากากออกเดี๋ยวนี้แหละ ทุกคนอย่ากะพริบตาล่ะ"

มือขวาของเขาวางทาบลงบนหน้ากากอย่างช้า ๆ ราวกับกำลังเปิดภาพรีเพลย์สโลว์โมชันอยู่ยังไงยังงั้น

ทว่าพอแง้มออกไปได้ครึ่งทาง เขาก็ดันปล่อยกลับมาปิดหน้าไว้เหมือนเดิม

"อ้าว ถอดไม่ออกแฮะ"

ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ.....

ผู้ชมในงานหัวเราะจนขากรรไกรค้างกันหมดแล้ว

พวกดารานักแสดงในแวดวงบันเทิงที่ผ่านศึกมาอย่างโชกโชน ต่างก็พากันหัวเราะจนตัวงอโยกไปข้างหน้าข้างหลัง

ถ้าหมอนี่ไม่ไปเป็นนักแสดงตลก คงเป็นความสูญเสียครั้งใหญ่หลวงของวงการตลกจริง ๆ

เหยียนลี่เอามือกุมหน้าผากตัวเอง

"เชี่ย! ทำไมหมอนี่มันกวนตีนเหมือนพี่มู่เป๊ะเลยวะ"

เผยโฮ่วว่างพูดขึ้นมาว่า "นี่ไงล่ะคือเหตุผลที่ตอนนั้นพวกเราสงสัยว่าเขาคือพี่มู่"

"แต่ว่าส่วนสูงกับรูปร่างของเขาเนี่ย คล้ายพี่มู่จริง ๆ นั่นแหละ" เว่ยฮั่นจงลูบคางพลางเอ่ยขึ้น

"จริงด้วยแฮะ แต่คนที่รูปร่างกับส่วนสูงใกล้เคียงกันมันก็มีเยอะแยะไป"

การกระทำของสวี่มู่เกอเมื่อครู่นี้ ทำให้เหล่านักอ่านของเขารู้สึกคุ้นเคยแบบบอกไม่ถูก

แต้ม +650

แต้ม +741

แต้ม +832

"สเต็ปนี้โคตรคุ้นเลย"

"ใช่แน่ ๆ! หมอนี่ต้องเป็นตัวนักเขียนเองชัวร์! คราวก่อนเขาก็ดึงเชิงปั่นหัวพวกเราแบบนี้แหละ!"

"ถูกเผง! ตอนนั้นเล่นเอาฉันหัวหมุนจนแทบบ้า กดออกจากกลุ่มลบนิยายทิ้งไปเลย แต่สุดท้ายก็ต้องกลืนน้ำลายตัวเองกลับมาอ่านอยู่ดี"

"ตอนนี้ฉันไม่อยากดูแล้วว่าหน้าตามันเป็นยังไง แค่อยากเอาปืน ค. มายิงถล่มไอ้เวรนี่ให้เละเป็นจุลไปเลย!"

"ราชาแห่งการทรมานคนขั้นสุดยอด!!"

อารมณ์ของทุกคนแทบจะถูกสวี่มู่เกอปั่นจนพังพินาศหมดสิ้นแล้ว

ยังดีที่ด้านล่างเวทีไม่มีผู้ชมสายเดือด ไม่อย่างนั้นถ้ามีใครทนไม่ไหวพุ่งพรวดขึ้นมาบนเวทีล่ะก็ เขาคงซวยแน่ ๆ

คำว่าเขาที่ว่านี้ หมายถึงผู้ชมที่พุ่งขึ้นมานั่นแหละ

เพราะถ้าโดนท่าศอกพุ่งทะลวงอกของสวี่มู่เกอเข้าไป ไม่ว่าจะเป็นคนหรือผีก็ต้องหามเข้าห้องไอซียูกันทั้งนั้น