ตอนที่ 81 นายวิ่งหนีไปแสนไกล

สีหน้าของฉินเหลี่ยนเต็มไปด้วยความมึนงงเหม่อลอย ไม่นึกไม่ฝันเลยว่าการที่ตัวเองย้ายเข้ามาอยู่ทีมนี้ จะได้พบกับความประหลาดใจอันยิ่งใหญ่เช่นนี้

ลำพังแค่เพลงคุณภาพเยี่ยมที่พี่เป่ยคัดมาให้ รวมถึงท่าเต้นที่ออกแบบมาอย่างพิถีพิถันก็นับว่าสุดยอดแล้ว ยิ่งถ้าพี่เป่ยลุกขึ้นยืนเต้นได้อีก นั่นมันจะไม่กลายเป็นจุดระเบิดความฮือฮาครั้งใหญ่หลวงเลยหรือ!

เขานึกภาพออกเลยว่า เมื่อถึงเวลานั้น เวทีของพวกเขาจะต้องจุดกระแสพูดถึงถล่มทลายเพียงใด

รายการคงได้ขึ้นเทรนด์ค้นหากระหน่ำอีกรอบแน่ใช่ไหม?

เพราะการที่ร่างกายของเจียงเป่ยเซิงหายเป็นปกติ ทีมฉีจี้ตี้กวงจึงระเบิดพลังความกระตือรือร้นในการซ้อมเต้นอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

แสงไฟในห้องซ้อมสว่างจ้าตั้งแต่หกโมงเย็นลากยาวไปจนถึงเที่ยงคืน สมาชิกทุกคนต่างเต้นเพลงเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนเหงื่อท่วมเปียกชุ่มไปทั้งเสื้อผ้า

แม้แต่แผ่นหลังของเจียงเป่ยเซิงก็ยังมีเหงื่อซึมจนเปียกชื้นเล็กน้อย

ทว่าทุกคนกลับรู้สึกทั้งเหนื่อยทั้งสะใจอย่างถึงที่สุด

"พอพี่เป่ยเข้ามาร่วมด้วย ภาพรวมของเวทีก็เปลี่ยนไปคนละเรื่องเลย สมบูรณ์แบบมาก!"

"พรุ่งนี้ตอนซ้อมใหญ่ยังซ้อมต่อได้อีก!"

"มันส์สุดยอดไปเลย!"

ลู่ซือเจ๋อกับฉู่เหยี่ยนเหนื่อยจนทิ้งตัวลงนอนแผ่บนพื้นห้อง แต่ปากก็ยังฮัมทำนองเพลงของรอบนี้ออกมาเป็นระยะ

เจียงเป่ยเซิงกดปิดเพลง

"พักกันได้แล้ว พรุ่งนี้เช้าค่อยมาลุยกันต่อ"

เวลานี้เขาปรับตัวให้ชินกับการนอนหลับในหอพักได้แล้ว และยังชื่นชอบวิธีพักผ่อนที่ทำให้ทั้งร่างกายและจิตใจได้ผ่อนคลายเช่นนี้เป็นอย่างมาก

ต้องรู้ด้วยว่าในโลกวันสิ้นโลก บางครั้งแม้แต่ตอนนอนหลับก็ยังต้องคงประสาทสัมผัสที่เฉียบไวตื่นตัวไว้ตลอดเวลา เพราะเป็นไปได้สูงมากว่าหากเผลอหลับสนิทไป เช้าวันรุ่งขึ้นหัวกับตัวอาจจะอยู่คนละทิศละทางแล้ว

พอได้ยินหัวหน้าทีมพูดเช่นนั้น คนอื่นๆ จึงค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้น เตรียมตัวกลับหอพักไปนอนเอาแรง

"เดี๋ยวก่อนครับพี่เป่ย นั่งวีลแชร์ก่อน!"

ความคิดของทุกคนในตอนนี้ตรงกันเป๊ะ นั่นคือต้องเก็บความลับเรื่องนี้ไว้ให้มิดชิดจนกว่าจะถึงเวลาขึ้นแสดงจริง

เจียงเป่ยเซิงคล้อยตามความเห็นของทุกคน เขาทิ้งตัวลงนั่งบนวีลแชร์อีกครั้ง

หลังจากก้าวพ้นประตูห้องซ้อม ทุกคนต่างก็โบกไม้โบกมือให้กล้องวงจรปิดตรงทางเดินที่ยังคงทำหน้าที่อย่างขยันขันแข็ง

แฟนคลับที่อดตาหลับขับตานอนดูรายการ: [! ในที่สุดก็ออกมากันแล้ว!]

[ทีมนี้นับว่าซ้อมกันดึกพอดูเลยนะ]

[ก็ช่วยไม่ได้ ใครใช้ให้เจียงเป่ยเซิงกลับมาสายขนาดนั้นล่ะ จนป่านนี้ยังต้องให้พวกฉินเหลี่ยนอยู่ซ้อมเป็นเพื่อน มาติวเข้มเอาดาบหน้าแบบนี้จะได้เรื่องอะไรขึ้นมา]

[แหมๆๆ ตกลงเป็นแฟนคลับใครกันแน่ฮะ ถึงได้คอยตามกัดพี่เป่ยอยู่ตลอดเนี่ย รู้หรือเปล่าว่าทั้งเพลงทั้งท่าเต้นรอบนี้พี่เป่ยเป็นคนแต่งเองคิดเองหมดเลยนะ?]

[เหอะๆ ฉันไม่ได้เป็นแฟนคลับใครทั้งนั้นแหละ แค่ทนเห็นคนได้สิทธิพิเศษไม่ได้เฉยๆ]

เชียนอวี่เดาะลิ้นอย่างระอา คำพูดแบบนี้ดูแวบเดียวก็รู้ว่าไม่ใช่คนนอกทั่วไป กลิ่นอายความพยาบาทรุนแรงเกินไป แถมยังเชี่ยวชาญการใช้คำชี้นำเพื่อเหยียบย่ำคนอื่นอีกต่างหาก

ชาวเน็ตคนก่อนที่เคยลั่นวาจาว่าจะกินอาจมก็เพิ่งถูกเชียนอวี่แคปประจานไว้หน้าโปรไฟล์ จนสุดท้ายต้องออกมาไลฟ์สดขอโทษยอมจำนนพร้อมกับกินวัตถุปริศนารสช็อกโกแลตโชว์ เชียนอวี่ถึงยอมปล่อยผ่านไม่เอาความต่อ

เชียนอวี่กดเข้าไปดูหน้าโปรไฟล์ของคนคนนี้ กะว่าจะจำไอดีไว้สักหน่อย

พอดูชื่อเท่านั้นแหละ 'พ่อบ้านน้อยของคุณชายหลิงซั่ว'

เอ่อ...

[พี่ชาย อย่างน้อยนายช่วยเปลี่ยนชื่อไอดีก่อน แล้วค่อยมาอ้างว่าไม่ได้เป็นแฟนคลับใครจะได้ไหม?]

เจ้าของชื่อ "พ่อบ้านน้อย" รายนี้ถูกเชียนอวี่กระชากหน้ากากเปิดโปงสถานะแฟนคลับเข้าอย่างจัง จนกลายเป็นเป้าให้บรรดาแฟนคลับคนอื่นรุมเยาะเย้ยถากถาง

เวลานี้ ด้อมแฟนคลับสองกลุ่มที่อยู่จุด "ต่ำสุด" ของรายการ "เซ่าเหนียนสิงซิง"

กลุ่มแรกคือแฟนคลับของหลินเหนียนจวิน พวกเขาถูกแอนตี้แฟนและกองทัพไอโอโยนความผิดใส่จนพรุน จนตอนนี้ต้องหดหัวหลบเข้ากระดอง ไม่กล้าไปเปิดศึกโจมตีใครอีกแล้ว

อีกกลุ่มคือแฟนคลับของหวังหลิงซั่ว ตอนแรกพวกนี้กร่างและยะโสโอหังมาก จนกระทั่งเจิ้งหรูเฟยปล่อยคลิปแฉว่าตัวเองเคยถูกหวังหลิงซั่วรังแก แฟนคลับของเขาก็เลยกลายเป็นศัตรูสาธารณะของแฟนคลับด้อมอื่นๆ ไปโดยปริยาย

ตามที่เชียนอวี่คาดเดาไว้ พอการแสดงรอบที่สามจบลงและมีการประกาศอันดับรอบที่สาม อันดับในกลุ่มหัวตารางจะต้องเกิดการสลับสับเปลี่ยนครั้งใหญ่แน่นอน

……

วันรุ่งขึ้น วันซ้อมใหญ่ก่อนการแสดงรอบที่สามจะเริ่มขึ้น

เฉินกังได้รับรายงานข่าวชิ้นหนึ่งจากทีมงานฝ่ายซ้อมใหญ่

เขานั่งนิ่งค้างอยู่บนเก้าอี้ไปหลายวินาที ก่อนจะเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจระคนยินดี "จริงเหรอ?"

ทีมงานฝ่ายซ้อมใหญ่พยักหน้าหงึกๆ ด้วยความตื่นเต้น "จริงแท้แน่นอนครับผู้กำกับ!"

"เรื่องนี้ให้ทำตามความต้องการของเป่ยเซิง พวกนายห้ามแพร่งพรายออกไปเด็ดขาดล่ะ แล้วตอนพวกเขาซ้อมใหญ่ ผลงานออกมาเป็นยังไงบ้าง?"

ทีมงานยกนิ้วโป้งให้ "เพลงเพราะติดหูมากครับ ท่าเต้นก็เป็นสไตล์ Kpop ขนานแท้ ผมเชื่อว่าพวกแฟนคลับสายรายการเซอร์ไวเวิลจะต้องชอบมากแน่ๆ"

เหตุผลที่กำหนดให้ธีมการแสดงต่อหน้าสาธารณชนครั้งที่สามเป็น "Kpop" ก็เพราะต้องยอมประนีประนอมให้กับ TAIK อยู่บ้าง จะยอมตอนช่วงท้ายหรือช่วงแรก ยอมตั้งแต่ช่วงแรกไปเลยสักครั้งยังดีกว่า เพื่อไม่ให้พอกลับประเทศไปแล้วจะมีกระแสทำนองว่า "รายการของหัวเซี่ยรังแกพวกเขา" หลุดรอดออกไป

Kpop เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของประเทศกระบองมาโดยตลอด และยังเป็นสิ่งที่บอยแบนด์เกิร์ลกรุ๊ปถนัดที่สุดอีกด้วย

ก่อนการแสดงต่อหน้าสาธารณชนครั้งนี้ ผู้กำกับเฉินไม่เคยคิดเลยว่าจะเอาชนะ TAIK ได้ แต่พอได้ยินว่าเป่ยเซิงยืนขึ้นมาได้แล้ว แถมเพลงที่ใช้แสดงยังยอดเยี่ยมมาก เขาก็เริ่มมีความหวังขึ้นมาอีกครั้ง หรือว่าทีมฉีจี้ตี้กวงจะสร้างปาฏิหาริย์ขึ้นมาได้จริงๆ?

ต้องรู้ก่อนนะว่า รอบที่แล้วที่เพิ่งจบไป พวกเขาเล่นงานหวังหลิงซั่วผู้เป็นจักรพรรดิแห่งเงามืดจนร่วงลงไปตรงๆ ทำเอาผู้กำกับเฉินแอบหัวเราะชอบใจอยู่ลับหลังตั้งหลายหน

ในยุคที่กลุ่มทุนควบคุมวงการบันเทิงในประเทศ จะมีใครสักคนที่เป็นตัวแทนจากเสียงของประชาชนแล้วโดดเด่นขึ้นมาได้จริงๆ งั้นหรือ?

จู่ๆ ผู้กำกับเฉินก็เกิดความคิดที่บ้าบิ่นขึ้นมาในหัว

เขากำชับทีมซ้อมใหญ่อีกรอบให้เก็บเรื่องนี้เป็นความลับ เขาต้องการให้สเตจนี้กลายเป็นไพ่ตายใบเด็ดที่สุดของการแสดงต่อหน้าสาธารณชนครั้งที่สาม

พอกำชับทีมซ้อมใหญ่เสร็จ เขาก็ไปติดต่อผู้ริเริ่มรายการอย่างซูชิงหลานต่อ

"ชิงหลาน ช่วยเปลี่ยนลำดับการขึ้นแสดงของทีมที่สามหน่อย ให้ทีม TAIK ขึ้นก่อน จากนั้นให้ทีมของหวังหลิงซั่วขึ้น แล้วค่อยให้ทีมของเป่ยเซิงขึ้นเป็นทีมสุดท้าย"

"ผู้กำกับคะ คุณไม่กลัวว่าถ้า TAIK แสดงก่อน แล้วพวกเด็กฝึกจะเกิดขลาดกลัวขึ้นมาเหรอคะ?"

ผู้กำกับเฉินส่งเสียงหึๆ ผ่านวิทยุสื่อสาร "เธอคิดว่าใครจะขลาดกลัวกันล่ะ?"

คำถามย้อนกลับเพียงประโยคเดียวทำให้ซูชิงหลานเข้าใจได้ในทันที

ในฐานะผู้ริเริ่มรายการ เธอย่อมรู้ตื้นลึกหนาบางเกี่ยวกับการงัดข้อของกลุ่มทุนอยู่บ้าง

เจียงเป่ยเซิงจะขลาดกลัวงั้นเหรอ? ไม่มีทางแน่นอน

แล้วหวังหลิงซั่วจะขลาดกลัวไหม? บางทีถ้าเขากลัวขึ้นมา นั่นอาจเป็นการต่อต้านกลุ่มทุนที่ดีที่สุดของทีมงานรายการแล้วก็ได้

ผู้กำกับเฉินที่ต้องเอาตัวรอดอยู่ท่ามกลางศึกรอบด้าน ทำได้เพียงใช้วิธีการนอกลู่นอกทางพวกนี้เพื่อให้บรรลุเป้าหมายของตัวเองเท่านั้น

...

สมาคมนักมายากล

"แย่งบัตรมาได้ใช่ไหม หยางเฟย?"

"แน่นอนอยู่แล้วครับ~ อ้าว? พี่เว่ย?" จู่ๆ หยางเฟยก็เพิ่งได้สติ เขารีบหุบยิ้มทันที "พี่ครับ? พี่มาทำอะไร...?"

เว่ยหัวหมิงกระแอมไอเบาๆ ทีหนึ่ง "พี่ไม่อ้อมค้อมกับนายแล้วกัน เอาบัตรของนายมาให้พี่ แล้วพี่จะสอนมายากลไพ่ชุดนั้นให้"

เว่ยหัวหมิงมีโชว์มายากลไพ่อยู่ชุดหนึ่งที่หยางเฟยชอบมาก ทุกวันนี้ยังพยายามแกะเทคนิคอยู่เลย ก่อนหน้านี้หยางเฟยเคยไปขอร้องเว่ยหัวหมิงตั้งหลายครั้ง แต่ก็โดนเว่ยหัวหมิงปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยมาตลอด

ทว่าคราวนี้เขากลับเป็นฝ่ายเอ่ยปากจะสอนให้หยางเฟยเอง

แต่พอหยางเฟยก้มมองบัตรอิเล็กทรอนิกส์ของตัวเอง

รอยยิ้มบนใบหน้าก็เจื่อนลงทันที "พี่ครับ คือผม..."

"พี่โอนเงินให้ ถือว่าซื้อบัตรจากนาย แถมยังสอนกลชุดนั้นให้อีกด้วย"

"มันไม่ใช่เรื่องเงินหรอกครับ"

หยางเฟยคิดอย่างกลัดกลุ้ม เขาก็อยากเรียนมายากลชุดนั้นนะ แต่ก็อยากไปดูพี่เป่ยแสดงเหมือนกันนี่นา!

เว่ยหัวหมิงเห็นว่าเริ่มจะหว่านล้อมไม่สำเร็จ จึงเพิ่มข้อเสนอเข้าไปอีก "นายเคยบอกว่าอยากไปแถบยุโรปตะวันตกไม่ใช่เหรอ? งานสัมมนาเดือนสิงหาคมนั่น เดี๋ยวพี่พานายไปด้วย!"

หยางเฟยเบิกตากว้าง งานสัมมนามายากลเดือนสิงหาคมจะมีปรมาจารย์มายากลฝีมือฉกาจมารวมตัวกันเพียบเลยนะ

"จริงเหรอครับ?"

"จริงสิ!"

"ตกลงครับ งั้นบัตรใบนี้ผมยกให้พี่ฟรีๆ เลย!"

ไอดอลอันดับหนึ่งของหยางเฟยยังคงเป็นระดับตัวพ่อแห่งวงการมายากล ไม่ใช่เจียงเป่ยเซิงแห่งวงการร้องเต้น

หลังจากได้บัตรเข้าชมการแสดงต่อหน้าสาธารณชนครั้งที่สามของ "เซ่าเหนียนสิงซิง" มาแล้ว เว่ยหัวหมิงก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

เย้ ได้ไปดูเจียงเป่ยเซิงแสดงอีกแล้ว!

"เดี๋ยวนะครับพี่เว่ย พี่สนใจการแสดงแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?" หยางเฟยถามด้วยความสงสัย

"แค่ก พี่เอาไปให้ลูกสาวน่ะ ลูกสาวพี่เป็นแฟนคลับตัวยงของเจียงเป่ยเซิง นายเข้าใจใช่ไหม"

"อ๋อๆๆ เข้าใจแล้วครับ!"

เว่ยหัวหมิงที่แถเอาตัวรอดไปได้รีบหันหลังกลับไปซับเหงื่อบนหน้าผาก ถ้ามีใครรู้ว่าผู้ชายอกสามศอกอย่างเขามาตามติ่งดารา มันจะเสียภาพพจน์ขนาดไหนกันเนี่ย