ตอนที่ 86 ในระยะที่ฉันไล่ตามไม่ทัน

ภายในกลุ่มแฟนคลับของ TAIK เกิดการโต้เถียงกันขึ้น

บางคนกดโหวตไปเงียบ ๆ แล้ว บางคนยังยึดหลักการโหวตตามเพลงที่ชอบเลยเทคะแนนให้ฉีจี้ตี้กวง มีเพียงแฟนคลับเดนตายของ TAIK บางส่วนเท่านั้นที่ยังยึดมั่นในความคิดของตัวเอง

ห้านาทีต่อมา เริ่มนับคะแนนโหวต

ทีมที่หนึ่ง TAIK: 690

ทีมที่สอง ทีมเซิ่งลี่ (ทีมของหวังหลิงซั่ว): 165

ทีมที่สาม ทีมฉีจี้ตี้กวง: 1145

ผลคะแนนนี้ถูกขึ้นโชว์บนหน้าจอขนาดใหญ่ ทุกคนสามารถมองเห็นได้ชัดเจน

แฟนคลับของ TAIK กรีดร้องออกมาทันที "เป็นไปไม่ได้!"

แฟนขาจรข้าง ๆ สวนกลับทันควัน "ทำไมจะเป็นไปไม่ได้ล่ะ? ฉันนี่แหละที่โหวตให้ทีมที่สาม!"

"ใช่ ฉันด้วย!"

"ฉันก็เป็นแฟนคลับของพี่เป่ยเหมือนกัน!"

แฟนคลับของ TAIK ถูกกลุ่มแฟนขาจรจำนวนมหาศาลรุมล้อมจนไม่กล้าปริปากพูดอีก

ทว่าความห่างชั้นของคะแนนที่บาดตานี้ ทำให้เธอไม่อยากจะเชื่อเลยจริง ๆ

TAIK แพ้แล้ว พวกเขาแพ้ในสาย K-pop ที่ตัวเองถนัดเนี่ยนะ

ไม่ใช่แค่แฟนคลับที่ตกตะลึงและรับไม่ได้ แม้แต่ตัววง TAIK เองยังไม่อยากจะเชื่อ

แต่เพลง "love me right" เมื่อครู่นี้ มันเพราะจนสามารถเอาไปเทียบชั้นกับเพลงที่พวกเขายกย่องให้เป็นระดับ "เพลงชาติ" ได้จริง ๆ ซ้ำยัง... เหนือกว่านิด ๆ ด้วยซ้ำ

เจียงเป่ยเซิงกดปิดไมค์คาดหู ดวงตาฉายแววหยอกล้อ พลางเอ่ยถามเสียงเบา "นี่น่ะเหรอที่พวกคุณพูดเมื่อกี้ K-pop ของจริงน่ะ?"

ใบหน้าของฮันจุนฮยอนแดงก่ำขึ้นมาทันที

แต่เมื่อเทียบกับเขาแล้ว หวังหลิงซั่วที่อยู่อีกด้านเหมือนจะมีแค่ร่างที่ยังยืนอยู่ ส่วนวิญญาณหลุดลอยออกไปนานแล้ว

ทีมของพวกเขามีกันตั้งเจ็ดคน แต่กลับได้คะแนนแค่ร้อยกว่าโหวตเนี่ยนะ...

เมื่อความสามารถของคู่ต่อสู้ห่างชั้นกันเกินไป คนเราก็มักจะหมดไฟในการต่อสู้

ตั้งแต่เวทีแรก เพลงประจำรายการ การแสดงรอบแรก รอบสอง จนมาถึงรอบที่สามในตอนนี้ ไฟในการต่อสู้ของหวังหลิงซั่วถูกบดขยี้จนมอดดับลงทีละน้อย

เขาถึงขั้นเริ่มเกิดความหวาดกลัวต่อเวทีขึ้นมาแล้ว

"ฉันขอประกาศว่า การแสดงกลุ่มที่สาม ทีมที่ชนะได้แก่ทีมฉีจี้ตี้กวง และจากการจัดอันดับคะแนนโหวตของทีมที่ชนะทั้งสามทีมจากสามกลุ่ม อันดับที่หนึ่งได้แก่ทีมฉีจี้ตี้กวง พวกเขาแต่ละคนจะได้รับโบนัสพิเศษเพิ่มคนละ 10 หมื่นคะแนนโหวตนม ส่วนอันดับที่สอง..."

คำพูดหลังจากนั้นไม่ได้สลักสำคัญอะไรแล้ว

ลู่ซือเจ๋อคว้าตัวหลี่กวานฉีกับฉู่เหยี่ยนมากอดไว้ "เยี่ยมไปเลย พวกนายสองคนได้อยู่ต่อถึงรอบสี่แล้วนะ"

ในบรรดาพวกเขาทั้งหมด สองคนนี้มีอันดับต่ำที่สุด พอจบการแสดงรอบที่สาม ก็จะเป็นการคัดจาก 56 คน เหลือ 35 คน

ฉู่เหยี่ยนและหลี่กวานฉีที่อยู่อันดับสามสิบกว่า ๆ มีโอกาสที่จะถูกคัดออกสูงมากจริง ๆ

หลินเหนียนจวินที่อยู่ข้าง ๆ ก็ร่วมแสดงความยินดีด้วย แต่พอกล่าวแสดงความยินดีจบ ปากเจ้ากรรมก็ดันพูดโพล่งขึ้นมาประโยคหนึ่งว่า "พวกนายสองคนนี่เหมือนหอยทากจริง ๆ เลยนะ ค่อย ๆ กระดืบไต่ขึ้นมาทีละก้าวเนี่ย"

ฉู่เหยี่ยนพุ่งเข้าไปตะครุบปากเขาทันที "ช่วงเวลาน่ายินดีแบบนี้ นายหุบปากไปเลยนะ!"

ฉินเหลี่ยนยืนยิ้มอยู่ข้าง ๆ ที่แท้ความรู้สึกของการนอนรอรับชัยชนะมันเป็นแบบนี้นี่เอง

การที่ทั้ง 9 ทีมแสดงจบ ไม่ได้หมายความว่าการแสดงในค่ำคืนนี้จะสิ้นสุดลงแล้ว

ยังมีการแสดงโซโล่เดี่ยวของเจ็ดอันดับแรกอีก

แค่เฉพาะทีมฉีจี้ตี้กวงกลุ่มเดียว ก็มีคนที่ได้แสดงโซโล่ถึงสี่คนแล้ว

เจียงเป่ยเซิง ฉินเหลี่ยน ลู่ซือเจ๋อ และหลินเหนียนจวิน

"เตรียมตัวกันเป็นยังไงบ้าง?"

"ไม่มีปัญหา!"

แม้แต่หลินเหนียนจวินก็ปรับสภาพจิตใจมาพร้อมแล้ว การฝึกซ้อมร้องเพลงตลอดช่วงที่ผ่านมา ทำให้เขาค่อย ๆ เรียนรู้วิธีใช้พรสวรรค์ด้านเนื้อเสียงของตัวเองในการร้องเพลง ไม่ใช่การคลำทางแบบมืดแปดด้านเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป

เพลงโซโล่ในครั้งนี้ ทุกคนต่างพร้อมใจกันเลือกเพลงที่ร้องเพื่อมอบให้กับแฟนคลับโดยไม่ได้นัดหมาย

เหมือนอย่างที่ซูพีดีบอก นี่เป็นโอกาสที่ดีมากในการตกแฟนคลับ!

"พี่เป่ย แล้วพี่ล่ะครับ? เพลงที่พี่เลือกก็ร้องให้แฟนคลับเหมือนกันเหรอ?"

"หืม?" เจียงเป่ยเซิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบว่า "ก็น่าจะนับได้นะ เป็นเพลงที่ร้องให้ตัวเอง และร้องให้แฟนคลับด้วย เพื่อเป็นกำลังใจให้แก่กันและกันน่ะ"

......

จ้าวตัวซิงเคยเป็นแฟนคลับสายเมนเต้นขนานแท้ ก่อนที่รายการนี้จะเริ่มขึ้น คนที่เขาเชียร์ที่สุดก็คือเด็กฝึกที่มีเอกลักษณ์การเต้นเฉพาะตัวอย่างฉินเหลี่ยนและสวี่เฮ่ออี

สำหรับเจียงเป่ยเซิง แค่จะยืนเขายังยืนไม่ไหวเลยด้วยซ้ำ ไม่ใช่ผู้เข้าแข่งขันประเภทที่เขาชอบเลยสักนิด

ซ้ำเขายังเคยพูดจาอวดดีเอาไว้ด้วยว่า ถ้าเพลงในการแสดงรอบแรกของเจียงเป่ยเซิงเพราะ เขาจะไลฟ์สดกินขี้โชว์เลย

สุดท้าย... เขาก็ได้ไลฟ์สดกินขี้จริง ๆ ด้วย

เพียงแต่ว่าที่เขากินเข้าไปน่ะ มันคืออึที่ทำมาจากช็อกโกแลตต่างหาก

นับตั้งแต่เหตุการณ์หน้าแตกหมอไม่รับเย็บในครั้งนั้น เขาก็เริ่มเปลี่ยนความคิดไปทีละนิด

เจียงเป่ยเซิงร้องเพลงเพราะมากจริง ๆ บางทีหมอนี่อาจจะแค่เดินผิดสาย เขาควรจะไปเป็นนักร้อง ไม่ใช่มาเป็นไอดอล

ตั้งแต่การแสดงรอบแรกจนถึงรอบที่สอง รวมไปถึงเพลง "เย่ว์กวง" ที่ประชันกับวง TAIK ในห้องซ้อมเต้น แม้ปากจ้าวตัวซิงจะคอยบ่นกระปอดกระแปด แต่เขากลับแอบกดเพิ่มเพลงเหล่านั้นลงในเพลย์ลิสต์อย่างเงียบ ๆ

ก่อนหน้าการแสดงรอบที่สาม ในใจเขายังแอบนึกเสียดาย เฮ้อ ถ้าเจียงเป่ยเซิงยืนขึ้นมาได้ก็คงจะดีสิ

แล้วพอมาถึงหน้าเวทีรอบที่สาม เขาก็ได้เห็นกับตาตัวเองว่าเจียงเป่ยเซิงยืนขึ้นมาเต้นได้แล้วจริง ๆ!

จ้าวตัวซิง : !!!! คุณพระช่วยคุณยายหล่น สมองฉันพังทลายเป็นพุทราจีนแห้งไปหมดแล้ว!

เขาคิดว่าในโชว์เดี่ยวรอบนี้ เจียงเป่ยเซิงจะฉวยจังหวะกระแสแรงไล่บี้ตอกย้ำชัยชนะ ด้วยการโชว์เต้นสักท่อนเหมือนอย่างฉินเหลี่ยน แต่ที่ไหนได้ เจ้าตัวกลับบอกว่าจะร้องเพลงรักที่เกี่ยวกับแฟนคลับซะงั้น!

จ้าวตัวซิงแทบจะอกแตกตาย เขารู้สึกเลยว่าถ้าตัวเองเป็นผู้จัดการของเจียงเป่ยเซิงล่ะก็ คงได้โมโหกับการกระทำพรรค์นี้จนวิญญาณหลุดลอยขึ้นสวรรค์ไปแล้วแน่ ๆ

โอกาสโหนกระแสดี ๆ ขนาดนี้แท้ ๆ เชียว!

เอาเถอะ ร้องให้แฟนคลับฟัง ปัดเศษขึ้นนิดหน่อย ก็ถือว่าร้องให้ฉันฟังเหมือนกันนั่นแหละ

จ้าวตัวซิงเริ่มรู้สึกกระดี๊กระด๊าขึ้นมาอีกครั้ง สายตาจับจ้องไปที่บนเวทีอย่างจดจ่อ

เจียงเป่ยเซิงสวมชุดกะลาสีโทนสีฟ้าขาว มือถือไมโครโฟนเอาไว้ และในขณะที่กำลังจัดหูฟังมอนิเตอร์ เขาก็ประกาศชื่อเพลงของตัวเองออกมาตามใจชอบ

"เพลงนี้มีชื่อว่า 'กั่วเจอะซินเตอกวง' (แสงที่โอบกอดหัวใจ) ครับ" ('กั่วเจอะซินเตอกวง' ต้นฉบับร้องโดยหลินจวิ้นเจี๋ย เวอร์ชันที่หลินจวิ้นเจี๋ยร้องคู่กับโจวเซินก็เพราะมากเช่นกัน)

แสงที่ห่อหุ้มหัวใจงั้นเหรอ?

ทำไมชื่อเพลงมันถึงได้แปลกพิลึกแบบนี้กันนะ?

ความสงสัยผุดขึ้นมาในใจของเหล่าแฟนคลับวูบหนึ่ง

ท่วงทำนองอินโทรของเพลงนี้ดังแว่วมาอย่างนุ่มนวลและอ่อนโยน

ฟังเผิน ๆ ในแวบแรกคล้ายกับเพลงรัก แต่ผู้อ่านพันคนก็ย่อมมองเห็นแฮมเล็ตในมุมที่ต่างกันออกไปพันแบบ

หากจะใช้เพลงนี้มาบรรยายถึงความรู้สึกของแฟนคลับยามที่คอยไล่ตามไอดอล มันก็ช่างเหมาะเจาะลงตัวเหลือเกิน

เจียงเป่ยเซิงเริ่มเปล่งเสียงร้อง :

"แสง สลายเมฆดำขยำรวมเป็นก้อน

ดั่งวาฬจุมพิตเกลียวคลื่น

ร้องเรียกฉัน และเธอ โบยบินไป

ผู้คน มักโดดเดี่ยวหลังความเงียบงัน

อย่าได้คลาดสายตาจากผืนฟ้า ชายหาด

สลัดหลุดจาก ความทรงจำ เรียกความกล้า"

หัวใจของจ้าวตัวซิงไหวระริก นี่คือบทเพลงที่เปี่ยมไปด้วยความอ่อนโยนอย่างแท้จริง ความอ่อนโยนนั้นคือพลังอันยิ่งใหญ่ ด้วยเหตุนี้เพลงรักจึงมักเข้าถึงผู้คนได้กว้างขวางนัก เพราะคำว่าความรู้สึกมักจะแทรกซึมลึกเข้าไปในก้นบึ้งของหัวใจคนเราได้เสมอ

แถมเนื้อเพลงของเพลงนี้ยังแต่งออกมาได้งดงามเกินไปแล้ว!

"เมฆดำขยำรวมเป็นก้อน" "วาฬจุมพิตเกลียวคลื่น" การบรรยายเชิงบุคลาธิษฐานที่เห็นภาพชัดเจนเช่นนี้ ทำให้ผู้ฟังสามารถสัมผัสได้ถึงชั้นเชิงวรรณศิลป์อันยอดเยี่ยมของเพลงนี้โดยตรง

หญิงสาวคนหนึ่งที่นั่งอยู่ข้างกายเขา ปลดป้ายไฟขนาดเล็กบนศีรษะลงมาเงียบ ๆ

เนื่องจากกิริยาท่าทางค่อนข้างกระแทกกระทั้น เส้นผมที่มัดไว้อย่างประณีตบรรจงตั้งแต่เช้าจึงหลุดรุ่ยออกมาหลายปอย ความรู้สึกเจ็บแปลบบนหนังศีรษะที่ถูกดึงรั้ง ยังไม่อาจเทียบกับความปวดร้าวที่กัดกินอยู่ภายในใจของเธอได้เลยสักนิด

เธอเคยเป็นแฟนคลับของหวังหลิงซั่ว ทว่าผลงานของหวังหลิงซั่วในช่วงนี้กลับทำให้คนต้องผิดหวังอย่างรุนแรง

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อไม่กี่วันก่อน มีเด็กฝึกออกมาเปิดเผยชื่อจริงเพื่อแฉว่าหวังหลิงซั่วรังแกเพื่อนร่วมทีม

ในยามที่แฟนคลับจำนวนมากพากันถอนตัวออกจากกลุ่ม แฟนคลับสาวที่มีชื่อว่าจางซินรั่วคนนี้ ยังคงเฝ้ารอให้หวังหลิงซั่วก้าวออกมาพิสูจน์ตัวเองด้วยความสามารถที่แท้จริง

แต่ทว่าในการแสดงรอบที่สามนี้ ไม่ว่าจะเป็นการแสดงแบบกลุ่ม หรือโชว์เดี่ยวของหวังหลิงซั่ว ต่างก็ทำให้หัวใจของจางซินรั่วแหลกสลายลงจนหมดสิ้น

ฉันอุตส่าห์ทุ่มเงินโหวตให้แกไปตั้งมากมาย แกกลับตอบแทนฉันด้วยเวทีห่วยแตกพรรค์นี้เนี่ยนะ?

ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อดูจากการพูดคุยของเพื่อนร่วมทีมคนอื่น ๆ ดูเหมือนว่าหวังหลิงซั่วจะไม่เป็นที่ต้อนรับเอาเสียจริง ๆ!

บรรยากาศภายในทีมห่างไกลจากความสามัคคีกลมเกลียวของทีมฉีจี้ตี้กวงลิบลับ

หลังจากที่หวังหลิงซั่วร้องเพลงจบลง และได้ดูการแสดงของฉินเหลี่ยนจนจบ ในจังหวะที่เจียงเป่ยเซิงเริ่มเปิดฉากทำการแสดง จางซินรั่วก็ตัดสินใจอย่างเด็ดขาดแล้วว่าจะเลิกติดตามเขาเสียที

ความรักของแฟนคลับนั้นทั้งหนักแน่นและเด็ดเดี่ยว เรื่องราวมากมายไม่ได้เป็นไปตามใจหวัง แต่เธอก็ไร้เรี่ยวแรงที่จะเปลี่ยนแปลงสิ่งใด

เพียงแต่น่าเสียดาย... เธอใช้นิ้วบีบดอกกุหลาบหนึ่งดอกในมือแน่น นี่คือดอกไม้ที่หวังหลิงซั่วชอบที่สุด

เดิมทีเธอคิดว่าจะชูมันขึ้นสูง ๆ เผื่อว่าหวังหลิงซั่วจะสังเกตเห็น เพื่อเป็นกำลังใจให้เขาพยายามสู้ต่อไป

แต่หวังหลิงซั่วกลับร้องได้บัดซบเหมือนขี้ขนาดนี้ ขนาดตัวเขายังกล้าร้องออกมาได้ จางซินรั่วก็ยังกระดากอายเกินกว่าจะชูดอกไม้นี้ขึ้นมาแล้ว!

ในตอนนั้นเอง จางซินรั่วพลันเงี่ยหูฟัง

เพลง "กั่วเจอะซินเตอกวง" เพลงนี้ได้เดินเข้าไปในหัวใจของเธอแล้ว