ตอนที่ 131 ขาหัก!

หิมะและน้ำแข็งถาโถมเข้ามา ตอนแรกทุกคนยังดีใจกันยกใหญ่เพราะได้หยุดเรียน ทว่าพอกลับถึงบ้านแล้ว เดิมทีคิดว่าภัยหนาวคราวนี้น่าจะไม่ยืดเยื้อนานเท่าไร แต่สิบวันผ่านไป ทุกคนกลับพบว่าสภาพอากาศที่มีแต่หิมะและน้ำแข็งไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลงเลยแม้แต่น้อย ซ้ำร้ายยังทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ถึงขั้นที่ว่าการจับตัวของน้ำแข็งที่ยาวนานเกินไป ทำให้สายไฟฟ้าแรงสูงบางส่วนขาดลง

คราวนี้ คนส่วนใหญ่ที่กลับบ้านเริ่มรู้สึกกลัดกลุ้ม แม้ว่าสภาพอากาศหนาวจัดจะทำให้ได้หยุดโดยไม่ต้องไปเรียนที่โรงเรียน ทว่าได้ดีเพราะหิมะ ก็พังเพราะหิมะเช่นกัน ด้วยพายุหิมะที่ตกกระหน่ำไม่หยุดทุกเมื่อเชื่อวัน ทำให้ทุกคนกระทั่งโอกาสจะออกไปเที่ยวเล่นข้างนอกก็ยังไม่มี ยิ่งไปกว่านั้น สายไฟฟ้าแรงสูงมักถูกน้ำแข็งทับจนขาดอยู่บ่อยครั้ง จำนวนครั้งที่ไฟดับจึงยิ่งทวีขึ้นเรื่อย ๆ ดูโทรทัศน์ก็ไม่ได้ เล่นเน็ตก็ไม่ได้ ทุกคนเริ่มรู้สึกว่าการอุดอู้อยู่แต่ในบ้านช่างน่าเบื่อสิ้นดี

เฮ่ออวิ๋นปิดประตูห้อง นอนอยู่บนเตียงเพียงลำพัง เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาปรับเสียงทั้งหมดเป็นโหมดเงียบ จากนั้นก็เริ่มเล่นเกมงูกินหาง เนื่องจากสภาพอากาศหนาวจัด พ่อกับแม่จึงไม่ได้ไปดูแลกิจการที่ตำบล แต่พ่อไปเดินหมากรุกที่บ้านลุงสวี ส่วนแม่ยังคงง่วนอยู่กับการเก็บกวาดข้าวของในบ้าน สำหรับน้องสาวอย่างเฮ่อหงเสียนั้น ออกไปเล่นหิมะข้างนอกตั้งนานแล้ว นี่ก็ปาเข้าไปสิบโมงแล้ว ยังไม่รู้เลยว่านังหนูคนนี้จะกลับมาเมื่อไร