บทที่ 1001 ยิ่งเคี้ยวยิ่งหอม

"เอาเรื่องนี่นาโหวซาน ฉันก็ว่าอยู่ทำไมนายเพิ่งจะมาเอาป่านนี้"

หลี่เซี่ยงตงมองประเมินโหวซานที่เดินผ่านประตูซุ้มดอกไม้ตรงมาที่ห้องครัว สภาพทั้งร่างของเขาเปลี่ยนไปจากเมื่อกี้อย่างกับคนละคน

จากเดิมที่ใส่เสื้อกล้ามกับกางเกงขาสั้นตัวโคร่ง ตอนนี้เปลี่ยนมาใส่เสื้อเชิ้ตแขนสั้นกับกางเกงขายาว ผมก็ชโลมน้ำมันหวีเรียบแปล้ไร้ที่ติ

หลี่เซี่ยงตงปรายตามองลงไปข้างล่าง พอเห็นรองเท้าหนังที่ขัดยาขัดรองเท้าจนเงาวับ ก็รู้สึกคันเท้าอยากจะเหยียบซะเหลือเกิน

"โหวซาน แต่งตัวจัดเต็มขนาดนี้ คนไม่รู้คงนึกว่านายจะไปดูตัวนะเนี่ย"