บทที่ 1002 ช่วยงาน

กำลังกินข้าวอยู่อย่างสบายใจแท้ๆ ดันมีคนมากวน แถมยังยื่นมือมาจะแย่งชามไปดื้อๆ หลี่เสี่ยวจู๋ย่อมไม่ยอมอยู่แล้ว ปากก็ตะโกนเรียกปู่หลี่ให้มาช่วย มือก็ยกขึ้นตีมือหลี่เซี่ยงตงดังแปะ

"ของหนู~ ห้ามแย่งน้า~"

"ก็ลูกเป็นคนพูดเองว่าไม่กิน หมาน้อยเท่านั้นแหละที่พูดแล้วไม่ทำตามคำพูด"

"โฮ่งๆ~ โฮ่งๆ~"

หลี่เสี่ยวจู๋เลียนแบบเสียงเห่าของเจ้าดำที่บ้าน พอเห็นว่าทุกคนที่นั่งกินข้าวอยู่ที่โต๊ะต่างหันมามองเป็นตาเดียว เธอก็หัวเราะคิกคักพลางก้มหน้างุด ไม่อยากให้ใครเห็นหน้า