บทที่ 1044 ขยับตัวหน่อย

โจวอวี้ฉินล้างจานชามเสร็จก็เดินไปส่งแม่หลี่ที่หน้าประตูบ้าน ลงกลอนประตูเรียบร้อยก็เดินกลับเข้าห้อง พอเข้ามาก็เห็นหลี่เสี่ยวจู๋กำลังกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่บนเตียงเตาผิงอย่างสนุกสนาน ไม่รู้ว่าไปอารมณ์ดีมาจากไหน

"ลูกทำอะไรอยู่น่ะ?"

"กินเกี๊ยวอร่อยจนเคลิ้มไปเลย หลี่เสี่ยวจู๋ พ่อพูดถูกไหมฮะ?" พอได้ยินหลี่เซี่ยงตงถาม หลี่เสี่ยวจู๋ก็หยุดกลิ้ง นอนคว่ำอยู่บนเตียงเตาผิง แหงนหน้าขึ้นตอบรับอย่างอารมณ์ดี "ช่ายค่า~"

"ดูทำหน้าระรื่นเข้าสิ รีบนอนลงดีๆ แล้วหลับซะ" โจวอวี้ฉินไม่ได้พูดปรึกษา แต่เป็นการออกคำสั่ง หลี่เสี่ยวจู๋จึงกลิ้งกลับไปประจำที่ของตัวเอง แล้วหลับตาลงอย่างว่าง่าย

'เพียะ!' หลี่เสี่ยวไห่ที่นอนคว่ำอ่านหนังสือการ์ตูนอยู่ริมเตียงโดนตีเข้าที่ก้นหนึ่งฉาด เขาละสายตาจากหนังสือการ์ตูน เอามือทั้งสองข้างไปลูบก้นป้อยๆ หลี่เสี่ยวจู๋ที่แอบหรี่ตาดูอยู่เงียบๆ พอเห็นพี่ชายโดนตี เธอก็กลั้นขำไม่อยู่ หัวเราะคิกคักออกมาทั้งที่แกล้งทำเป็นหลับอยู่