บทที่ 1048 หลี่เสี่ยวเทาถูกเชือดไก่ให้ลิงดู

เสียงเรียกและเสียงเคาะประตูดังเข้ามาถึงในห้อง บนเตียงเตาผิงในห้องด้านใน โจวอวี้ฉินผลักหลี่เซี่ยงตงที่ขยับเข้ามาซุกตัวอยู่ข้างๆ ไปทีหนึ่ง "เรียกคุณแน่ะ รีบไปเปิดประตูสิ"

"เปิดก็เปิดสิ คุณจะผลักผมทำไมเนี่ย?" เห็นหลี่เซี่ยงตงยิ้มหน้าระรื่น โจวอวี้ฉินก็พูดอย่างหมั่นไส้ว่า "ถ้าคุณไม่มากวน ฉันนับเงินเสร็จไปตั้งนานแล้ว"

"ถึงคุณไม่นับ คุณก็รู้อยู่แก่ใจนั่นแหละ พอว่างทีไรเป็นต้องแอบมานับเงินในห้องทุกที ถึงคุณจะไม่เหนื่อย แต่เงินในบ้านจะเปื่อยคามือคุณหมดแล้วนะ" พอได้ยินหลี่เซี่ยงตงพูดแซว โจวอวี้ฉินก็อดขำไม่ได้ แต่แล้วก็รีบปั้นหน้าขรึมพูดขึ้นมา "คุณนี่น่ารำคาญจริงๆ รีบออกไปเลยนะ อย่าปล่อยให้เทาจื่อตะโกนเรียกอยู่หน้าประตู"

โจวอวี้ฉินพูดพลางลงจากเตียงเตาผิง ไล่หลี่เซี่ยงตงออกจากห้อง แล้วก็ถือโอกาสปิดประตูลงกลอนซะเลย "มาแล้วๆ หุบปากเลิกตะโกนได้แล้ว" หลี่เซี่ยงตงเปิดประตูห้องออกมา พอเห็นหลี่เสี่ยวเทาทำท่าจะมุดเข้ามาในห้อง เขาก็รีบยืนขวางประตูไว้ "อะไรของหลานเนี่ย? หมาไล่กวดมาหรือไงฮะ?"

"เจ้าสาม แกด่าใครหมา?" เสียงของพี่ใหญ่หลี่ดังมาจากทางประตูชุยฮวา หลี่เซี่ยงตงชะงักไปชั่วครู่ พอตั้งสติได้ก็เข้าใจทันทีว่าสองพ่อลูกตรงหน้านี้ต้องมีเรื่องกันแน่ๆ คนนึงวิ่งหน้าตั้งมาด้วยความร้อนรน อีกคนเดินตามมาติดๆ ด้วยหน้าตาดำคร่ำเครียด นี่มันฉากพ่อตีลูกชัดๆ!