บทที่ 1047 อยากดู

ส้มที่อยู่ในถุงตาข่าย พอหลี่เสี่ยวโปแบ่งให้ทุกคนแล้วก็เหลืออยู่แค่สามลูก

หลี่เสี่ยวเทาที่นั่งทับลูกบาสเกตบอลอยู่ สังเกตเห็นเข้าพอดี จึงกวักมือเรียกหลี่เสี่ยวโปให้เข้ามาหา "ส้มสามลูกนี่แบ่งไม่พอนะ ในห้องยังมีอีกไหม?" "ไม่มีแล้วครับ อาสามบอกว่าจะแบ่งกินกับอาสะใภ้สามน่ะครับ" "แบ่งกันกินเหรอ?" หลี่เสี่ยวเทาเห็นหลี่เสี่ยวโปพยักหน้า ก็ก้มมองส้มในมือตัวเองที่เพิ่งแกะเปลือกไปครึ่งหนึ่ง แล้วยัดใส่กระเป๋ากางเกงทันที

หลี่เซี่ยงตงมักจะเรียกเขาไปกินของอร่อยๆ อยู่บ่อยๆ โจวอวี้ฉินเองก็ชอบเอาขนมเปี๊ยะกับบิสกิตมาแบ่งให้กินเป็นประจำ แค่เอาส้มของตัวเองให้อาสามกับอาสะใภ้สามกินสักลูก สำหรับเขาแล้วไม่ได้รู้สึกเสียดายเลยสักนิด

"เสี่ยวโป เอาเปลือกส้มพวกนี้ไปให้คุณย่าหน่อยนะ" เปลือกส้มเอาไปชงน้ำดื่มได้ ปกติเวลาที่บ้านมีส้มกิน เปลือกส้มที่แกะออกมาก็จะถูกส่งไปให้แม่หลี่เอาไปตากแห้งเก็บไว้

หลี่เสี่ยวโปรับเปลือกส้มเดินไปหาแม่หลี่ หลี่เสี่ยวเทาก็ลุกขึ้นยืน อุ้มลูกบาสเกตบอลเดินไปหาหลี่เสี่ยวเจียง ส้มของตัวเองเขาตั้งใจจะเก็บไว้ให้หลี่เซี่ยงตงกับโจวอวี้ฉิน แต่นั่นก็ไม่ได้แปลว่าเขาไม่อยากกินนี่นา