บทที่ 1053 รีบเปิดประตู

ตอนนี้หลี่เสี่ยวไห่รู้จักใช้เงินแล้ว และรู้ซึ้งถึงความสำคัญของเงินดีด้วย เงินที่เคยได้มา เขาก็เอาไปละลายเล่นที่สหกรณ์ในตรอกพร้อมกับหลี่เสี่ยวโปหมดแล้ว

การที่เงินห้าเฟินโดนหั่นเหลือสามเฟิน สำหรับเขาแล้วมันคือความสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ ใหญ่จนรับไม่ได้ เขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเออออห่อหมกไปตามน้ำกับหลี่เซี่ยงตง

"ลูกสมัครใจใช่มั้ยฮะ?" "ใช่ครับ ผมชอบไปนอนกับพี่โหย่วฝูที่สุดเลย"

"ดีมากฮะ ชอบก็ต้องพูดออกมาดังๆ นะฮะ เดี๋ยวพอแม่กลับเข้ามาในห้อง ลูกรู้ใช่ไหมฮะว่าต้องพูดยังไง?" "รู้ครับ พ่อครับ แล้วเงินสามเฟินนั่น จะช่วย..."

หลี่เซี่ยงตงถามสวนกลับทันควัน "สามเฟินอะไรกันฮะ? เงินเดือนลูกก็เดือนละห้าเฟินไม่ใช่เหรอฮะ?" หลี่เสี่ยวไห่ได้ยินดังนั้นก็ชะงักไปครู่หนึ่ง รู้สึกว่าพ่อตัวเองนี่เปลี่ยนสีหน้าไวจริงๆ จากนั้นก็รีบพยักหน้ารัวๆ อย่างรู้ทัน