บทที่ 1054 แบ่งครึ่ง

"พี่ พี่เขย เลิกกินก่อนเถอะค่ะ รีบออกมาจัดการหน่อยเร็ว" โจวอวี้ฉีหมดปัญญาจะรับมือกับหลี่เสี่ยวจู๋ที่กอดขาเธอไว้แน่นไม่ยอมปล่อย เลยต้องตะโกนเรียกให้คนมาช่วย

"คุณกินต่อไปเถอะ เดี๋ยวผมออกไปดูเอง" หลี่เซี่ยงตงวางชามและตะเกียบในมือลง บอกโจวอวี้ฉินที่ทำท่าจะลุกขึ้น แล้วเดินออกจากห้องไป

"ทำอะไรอยู่ฮะ? อยากโดนตีใช่ไหม?" หลี่เซี่ยงตงก้าวฉับๆ เข้าไป ก้มลงอุ้มหลี่เสี่ยวจู๋ขึ้นมา "รีบปล่อยมือเลยฮะ แม่ถือไม้ขนไก่มานู่นแล้ว"

พอได้ยินแบบนั้น หลี่เสี่ยวจู๋ก็รีบปล่อยมือแล้วซ่อนไว้ข้างหลังทันที แต่ถึงจะยอมปล่อยโจวอวี้ฉีแล้ว เธอก็ยังไม่อยากให้โจวอวี้ฉีไปโรงเรียนอยู่ดี อยากให้อยู่เล่นเป็นเพื่อนเธอมากกว่า ใบหน้าอวบอ้วนที่แหงนขึ้นมองเต็มไปด้วยความน้อยใจและอาลัยอาวรณ์ น้ำตาคลอเบ้าเตรียมจะหยดแหมะ

"เดี๋ยวพ่อขี่จักรยานพาไปส่ง เอาไหมฮะ?" "เอาค่า~"