บทที่ 1060 ฝนฤดูใบไม้ร่วง

หลี่เสี่ยวจู๋พูดซ้ำอีกรอบ คราวนี้เร่งเสียงดังฟังชัด

หลี่เซี่ยงตงเงยหน้ามองเพดาน ทำเป็นหูทวนลม

เขาไม่โง่พอที่จะรับปากส่งเดชเพียงเพื่อจะโอ๋ลูกสาวหรอกนะ

ตั้งแต่ที่วิทยุเครื่องนี้ตกเป็นสมบัติของพ่อหลี่ แกก็ดูแลประคบประหงมมันราวกับไข่ในหิน

แกจะเช็ดทำความสะอาดมันอย่างทะนุถนอมทุกๆ สองสามวัน จนตอนนี้วิทยุก็ยังดูใหม่เอี่ยมอ่องเหมือนเพิ่งซื้อมา