บทที่ 1062 อยากรู้อยากเห็น

หลี่เซี่ยงตงกับพวกทั้งสี่คน อุตส่าห์มาถึงที่แล้วก็ต้องเอาให้สุด ยืนต่อคิวรอกันอยู่หน้าร้านจนถึงหกโมงเย็น

"ในที่สุดก็ถึงคิวพวกเราสักที ยืนจนขาจะแข็งเป็นตะคริวอยู่แล้วเนี่ย"

โหวซานบ่นอุบอิบเบาๆ ก่อนจะเดินนำหน้าเข้าไปในร้านเยว่ปิน

พอเห็นเด็กหนุ่มคนหนึ่งกำลังเช็ดโต๊ะที่ลูกค้าเพิ่งลุกไป โหวซานก็เดินนำหลี่เซี่ยงตงและคนอื่นๆ ตรงเข้าไปนั่งล้อมโต๊ะตัวนั้นทันที

โต๊ะเก้าอี้ดูเก่าๆ มองแวบเดียวก็รู้เลยว่าไปจับฉ่ายหยิบยืมจากที่นู่นที่นี่มาประกอบกัน