บทที่ 1095 ตั้งเต

ตอนนี้หลี่เสี่ยวจู๋ดีใจจนเนื้อเต้น ปู่หลี่เองก็ดีใจยิ่งกว่าเธอเสียอีก

ไม่ว่าจะเป็นเพราะเหตุผลอะไรที่ทำให้หลี่เสี่ยวจู๋ตื่นเต้นจนกระโดดโลดเต้น แต่พอปู่หลี่ได้ยินเสียงใสเจื้อยแจ้วร้องบอกว่า 'หนูจะเป็นเด็กมหา'ลัย' ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในใจแกก็ฮึกเหิมขึ้นมาทันที

"ดีใจอะไรกันอยู่ฮะ?"

หลี่เซี่ยงตงเลิกม่านประตูเดินเข้ามาในห้อง หันไปมองหลี่เสี่ยวจู๋แล้วถามยิ้มๆ "ลูกอยากเป็นเด็กมหา'ลัยเหรอฮะ? งั้นก็ต้องไปโรงเรียนนะฮะ ไม่ไปเลี้ยงหมูที่บ้านคุณยายแล้วเหรอฮะ?"

"หนูไม่ไปแย้วค่า ให้พี่จ๋าไปเถอะ หนูจะเป็นเด็กมหาลัยค่า"