บทที่ 1097 ปิดประตู

"ไปได้แล้วฮะ"

หลี่เซี่ยงตงโบกมือไล่ หลี่เสี่ยวจู๋กลืนหัวไชเท้าชิ้นที่สองลงคอไป

เธอกะพริบตาปริบๆ นั่งนิ่งอยู่บนม้านั่งตัวเล็ก ย้อนถามกลับมาว่า "ไปไหนค่า?"

หลี่เซี่ยงตงชูนิ้วขึ้นมาเริ่มนับ "หนึ่ง สอง..."

"หนูไปแย้วค่า หนูไปแย้วค่า บ๊ายบาย"