บทที่ 112 ลูกสาวกตัญญู

ชาวบ้านตระกูลโจวที่กำลังแบกจอบไปลงงาน มองเห็นแต่ไกลว่าหลี่เซี่ยงตงกำลังแบกตะกร้าไม้ไผ่ที่มีหญ้าหมูเต็มตะกร้าเดินสวนมา

“นั่นลูกเขยบ้านพี่เสี่ยวอี้ไม่ใช่เหรอ? ร้อนขนาดนี้ไม่พักอยู่บ้าน อุตส่าห์ออกมาเกี่ยวหญ้าหมูได้ตั้งตะกร้าใหญ่”

“ลูกเขยจากในเมืองคนนี้ไม่อ่อนแอเลยนะ ดีกว่าพวกปัญญาชนที่เคยถูกส่งมาอยู่หมู่บ้านเราเมื่อสองปีก่อนตั้งเยอะ”

“เป็นเด็กขยันขันแข็งจริงๆ ก่อนหน้านี้ใครบอกว่าลูกเขยพี่เสี่ยวอี้ทำตัวเหลวไหลไม่เอาถ่าน ข้าว่าข่าวลือมั่วซั่วแล้วล่ะ”

“อาครับ ไปทำงานเหรอครับ? อากาศร้อนมาก อย่าลืมดื่มน้ำเยอะๆ นะครับ” หลี่เซี่ยงตงทักทายชาวบ้านที่เดินสวนมาด้วยรอยยิ้ม “จ้ะๆ พ่อหนุ่ม อารู้แล้ว เอ็งก็รีบกลับบ้านเถอะ เหงื่อท่วมตัวขนาดนี้ ระวังจะเป็นลมแดดไปซะก่อน”