บทที่ 113 ปาแม่นซะด้วย

ในลานที่ทำการกองพลน้อยประจำหมู่บ้าน

หลี่เสี่ยวไห่กำลังโอ้อวดกับสองพี่น้องตระกูลโจวและเจ้าขี้มูก “ลูกอมกระต่ายขาวกับบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปอร่อยมากเลยนะ แล้วก็มีขนมเกลียวทอดด้วย ทั้งหอมทั้งกรอบ โรยงาเต็มไปหมด”

“พวกเราได้กินไก่ตุ๋นด้วยนะ ฮิฮิ พี่เสี่ยวเจียงพาพวกเราแอบกิน พ่อฉันยังไม่รู้เลย”

เจ้าขี้มูกถามด้วยความสงสัย “ลูกอมกระต่ายขาวนี่ทำมาจากนมเหรอ?” หลี่เสี่ยวไห่พยักหน้า “แม่ฉันบอกว่าทำมาจากนมวัว”

“ไก่ตุ๋นหอมกว่าต้มจับฉ่ายหม้อใหญ่ที่เรากินวันนี้ไหม?” โจวเจิ้งเฉียนฟังลูกพี่ลูกน้องเล่าแล้วกลืนน้ำลาย