บทที่ 114 ภรรยาผู้รู้สึกคับแค้นใจ

หลี่เซี่ยงตงตกใจจนทำอะไรไม่ถูกเมื่อเห็นลูกระเบิดที่ลูกชายปาใส่ เขาใช้ชีวิตมาสองชาติ ถึงจะไม่ใช่คนดีเด่อะไร แต่เขาไม่เคยคิดฝันมาก่อนว่าวันหนึ่งจะมีระเบิดมือลอยมาตรงหน้าแบบนี้ เขาไม่ได้สังเกตด้วยซ้ำว่าลูกชายดึงสลักออกหรือเปล่า อากาศร้อนเปรี้ยงๆ แต่เขากลับเหงื่อกาฬแตกพลั่กจนตัวเย็นเฉียบ!

โจวเต๋อวั่งผลักหลี่เซี่ยงตงที่ยืนตัวแข็งทื่อ “ตงจื่อ ได้สติหน่อย ในระเบิดไม่มีดินปืนหรอก นี่มันระเบิดสำหรับฝึกซ้อมของกองกำลังอาสา” พูดจบเขาก็ก้มลงเก็บระเบิดมือที่พื้นขึ้นมา แล้วเคาะกับพื้นรองเท้าตัวเองให้ดู “เห็นไหม ไม่เป็นไรหรอก”

“หา~ งั้นเหรอ...” หลี่เซี่ยงตงค่อยๆ ได้สติกลับคืนมา

“พี่เขย พี่นี่ขวัญอ่อนชะมัดเลย ดูสิตกใจหน้าซีดหมดแล้ว” โจวอวี้ฉีอุ้มหลี่เสี่ยวจู้ยืนหัวเราะลั่นอยู่ข้างๆ ท่าทางขายขี้หน้าของพี่เขยเมื่อกี้ทำเอาเธอขำจนท้องแข็ง

“พ่อ สนุกไหม?” หลี่เสี่ยวไห่ไม่รู้เลยว่าการกระทำของตนทำให้พ่อตกใจแทบสิ้นสติ เขาแค่เห็นลูกพี่ลูกน้องสองคนโยนไปโยนมา ดูน่าสนุกดีเลยทำบ้าง