บทที่ 115 ทำบ้าอะไรของเอ็งเนี่ย?

พ่อเฒ่าโจวเป็นคนมือไม้คล่องแคล่ว เขาประดิษฐ์เตาย่างแบบง่ายๆ ขึ้นมาอันหนึ่ง หลี่เซี่ยงตงคอยกำกับหลี่เสี่ยวไห่และเด็กๆ อีกสามคน ให้ช่วยกันหมุนไม้ที่เสียบกระต่ายป่า ส่วนตัวเขาถือแปรงเล็กๆ ที่ทำขึ้นเองคอยทาน้ำมันลงบนตัวกระต่าย

เนื้อกระต่ายป่าปกติจะค่อนข้างแห้งและไม่มีมัน ถ้าไม่ทาน้ำมันลงไปบ้างเนื้อมันจะแข็งกระด้างจนเคี้ยวไม่ลง ถ่านไฟแดงฉานย่างรมกระต่ายจนสุก กลิ่นหอมฉุย น้ำมันหยดลงบนถ่านดัง ฉ่า... ฉ่า...

พ่อเฒ่าโจวได้ยินเสียงน้ำมันหยดลงถ่านแต่ละที หัวใจก็สั่นสะท้าน... นั่นมันน้ำมันทั้งนั้นเลยนะ! โชคดีที่หลี่เซี่ยงตงเป็นลูกเขยไม่ใช่ลูกชาย ไม่อย่างนั้นพ่อเฒ่าโจวคงตบกบาลแยกไปนานแล้ว!

แม่เฒ่าโจวเมื่อกี้เดินออกมาดูแวบหนึ่ง พอเห็นขวดน้ำมันในมือหลี่เซี่ยงตง นางก็เดินหนีกลับเข้าไปในห้องโถงกลางแล้วไม่ออกมาอีกเลย ส่วนโจวอวี้ฉินอุ้มลูกสาวหลบไปอยู่ห้องพี่ชายใหญ่ทางทิศตะวันออก ไม่กล้าไปห้องโถงกลาง นางรู้สึกว่าเวลานี้ควรหลบหน้าแม่ตัวเองไว้จะปลอดภัยที่สุด

พระอาทิตย์ค่อยๆ คล้อยต่ำลง กลิ่นเนื้อหอมฟุ้งตลบอบอวล