บทที่ 1130 ตีตูดด้วยไม้ขนไก่

ตอนที่หลี่เซี่ยงตงใช้ไม้ขนไก่ขู่หลี่เสี่ยวจู๋ โจวอวี้ฉินก็อยู่ในห้องด้วย

ตอนนี้พอหลี่เสี่ยวจู๋มาขอไม้ขนไก่ โจวอวี้ฉินย่อมรู้ดีว่าแกกำลังคิดอะไรอยู่

"ได้สิฮะ เดี๋ยวแม่ไปเอามาให้นะฮะ ลูกรอแป๊บนึงนะฮะ"

โจวอวี้ฉินทิ้งท้ายด้วยประโยคที่มีความหมายแอบแฝง จัดที่นอนอย่างรวดเร็ว สวมรองเท้าลงจากเตียงเตาผิงแล้วเดินออกจากห้องด้านในไป

หลี่เสี่ยวจู๋เอามือไพล่หลัง เดินทอดน่องไปหยุดอยู่ตรงหน้าหลี่เซี่ยงตง