บทที่ 1131 กำไลข้อมือ

"ใครๆ ก็บอกว่าผมตามใจเด็ก ผมว่าคุณย่าก็ไม่เบาเหมือนกันนะฮะ"

หลี่เซี่ยงตงไม่ใช่คิดไม่ได้เรื่องเอาไข่ไปวางในเล้าไก่เพื่อหลอกให้หลี่เสี่ยวจู๋ไปคลำเล่น เขาแค่รู้สึกว่าเรื่องแบบนี้ มีก็คือมี ไม่มีก็คือไม่มี หลี่เสี่ยวจู๋อายุสามขวบแล้ว ควรให้เธอเข้าใจความจริงข้อหนึ่ง นั่นก็คือบนโลกใบนี้ไม่ใช่ว่าอยากให้ทุกอย่างเป็นไปตามใจคิดแล้วมันจะเป็นไปตามนั้น ความจริงข้อนี้ถ้าจะอธิบายให้ฟังตอนนี้ก็อาจจะเร็วไปหน่อย หลี่เสี่ยวจู๋ยังฟังไม่เข้าใจ แต่สามารถค่อยๆ ซึมซับให้เธอยอมรับความจริงข้อนี้ผ่านเรื่องราวบางอย่างได้ เพียงแต่ย่าหลี่ไม่ได้คิดถึงเรื่องพวกนี้ ในเมื่อหลี่เซี่ยงตงตามมาด้วย แกก็เลยใช้ให้หลี่เซี่ยงตงไปจัดฉากซะ

"ได้ฮะได้ฮะ ผมไปเองฮะ คุณย่ากลับไปนั่งในห้องเถอะฮะ"

หลี่เซี่ยงตงไปเอาไข่ไก่ที่ครัว เอาไปวางในเล้าไก่แล้วก็เรียกหลี่เสี่ยวจู๋ออกมาจากเรือนหลัก

"เห็นไข่ไก่ในเล้าไหมฮะ แม่ไก่เพิ่งไข่ออกมาเลยฮะ เข้าไปเก็บสิฮะ"