บทที่ 1159 เศษไม้ล่ะฮะ

"เลิกเล่นปืนไม้ของลูกได้แล้วฮะ กลับเข้าห้องไปรอทานข้าวได้แล้ว"

"ปืนไม้กระบอกใหญ่ค่า"

"ลูกจะกินไหมฮะข้าวเนี่ย"

"กินค่า"

หลี่เสี่ยวจู๋รู้สถานการณ์จึงไม่ดื้อดึงอีก กอดปืนไม้วิ่งเข้าไปในเรือนหลัก สาวเท้าเดินตรงไปหลังฉากกั้นอย่างไม่หยุดพัก