บทที่ 1160 น้องชายเด็กดี

หลังจากย้ายเฟอร์นิเจอร์เก่าออกจากห้องแถวหน้าบ้านไปแล้ว ห้องก็ไม่ได้ถูกปล่อยให้ว่างเปล่า มีห้องหนึ่งเต็มไปด้วยกองไม้ ซึ่งหลี่เซี่ยงตงยอมควักกระเป๋าซื้อมาจากโรงงานเฟอร์นิเจอร์

ตอนนั้นซื้อมาเยอะก็จริง แต่ตอนตกลงราคากัน อีกฝ่ายกลับกัดฟันไม่ยอมลดเศษให้เลย

หลี่เซี่ยงตงจึงฉวยโอกาสนี้ยื่นข้อเสนอต่อรองราคาให้ต่ำลงไปอีก แล้วเหมาเอาเศษไม้เหลือใช้ในโรงงานเฟอร์นิเจอร์กลับมาบ้านทั้งหมดรวดเดียวเลย

เศษไม้ที่พูดถึงในตอนนี้ คือไม้ที่ไม่สามารถเอาไปทำเฟอร์นิเจอร์ชิ้นใหญ่ๆ ได้ ไม่ใช่เศษไม้แบบในยุคหลังที่เอาไปทำได้แค่ลูกปัด

เมื่อมีของดีอยู่ในมือสักชิ้น ผู้ครอบครองย่อมต้องทะนุถนอมและหวงแหนเป็นธรรมดา แต่เมื่อของดีมีจำนวนเพิ่มขึ้นเป็นสิบ เป็นร้อย เป็นพัน และเป็นหมื่น ทัศนคติของผู้ครอบครองก็จะค่อยๆ เปลี่ยนแปลงไป