บทที่ 128 น้ำแก้วนี้ผมดื่มได้แน่นะ?

หลี่เซี่ยงตงเห็นโหวซานโผล่หัวออกมา ก็ส่งซิกให้อาเจ๋อ ทั้งสองเดินเข้าไปหิ้วปีกโหวซานขึ้นมาทันที โหวซานงงเป็นไก่ตาแตก “พี่ตง พวกนายจะทำอะไรกันเนี่ย?”

“เดี๋ยวก็รู้”

“ปล่อยฉันเถอะ ฉันเดินเองได้”

“ไม่เป็นไร พวกฉันหิ้วไปเร็วกว่า”

หลี่เซี่ยงตงกับอาเจ๋อหิ้วโหวซานกลับไปที่ห้องพัก เหวี่ยงโหวซานลงบนเตียง แล้วเอาผ้าห่มคลุมโปงทันที อาเจ๋อกดตัวโหวซานไว้ “ตงจื่อ นายเอาเลย”