บทที่ 1461 แปลกแหวกแนว

หลี่เสี่ยวไห่ได้ยินน้องสาวเอาตัวเองมาเป็นแพะรับบาปอีกแล้ว ก็เดินไปข้างหน้าสองก้าว ยกมือขึ้นชี้ไปที่ปากของตัวเอง

“เธอมองมาตรงนี้นะ พี่จะกินได้สักเท่าไหร่กัน?”

“ไม่ดูหรอก!” หลี่เสี่ยวจู๋สะบัดหน้าหนีไปอีกทาง

“ที่เหลือก็พอให้ลูกกินแล้วล่ะ” หลี่เซี่ยงตงเคาะหัวลูกสาวเบา ๆ แล้วหันไปมองคุณแม่หลี่และคนอื่น ๆ “พวกแม่คุยกันไปเถอะครับ ผมจะกลับห้องไปเอาเสื้อผ้าสะอาดไปอาบน้ำก่อน”

ทิ้งท้ายไว้แค่นั้น หลี่เซี่ยงตงก็ก้มลงหยิบกระเป๋าที่วางอยู่บนพื้น ลุกขึ้นแล้วเดินออกจากห้องไป