บทที่ 1501 พ่นวาจาจัดระเบียบม่ายเป็นคำ

“คุณปู่ซุนฮะ เปิดประตูหน่อยครับ!”

เสียงเรียกดังขึ้น ประตูบ้านถูกเปิดออก หลี่เซี่ยงตงกับหวังจื้อฮุ่ยเดินตามหลังก้นกันเข้ามาในลานบ้าน อาซุนจิ้งหรีดปิดประตูลงกลอนอีกครั้ง แล้วไล่เจ้าตูบที่วิ่งวนไปมาทำจมูกฟุดฟิดดมกลิ่นอยู่ใกล้ๆ

“พวกลูกสองคนรอบนี้เดินทางกลับมาค่อนข้างเลทนะฮะเนี่ย”

หลี่เซี่ยงตงเปลี่ยนมือหิ้วกระเป๋าใบโต “รถไฟมีตารางงานจอดแวะพักกลางทางชั่วคราวกะทันหันไปชั่วโมงกว่าฮะ”

“ว่าแย้วเชียวล่ะค่า”