บทที่ 1502 ลูกหิวไหมล่ะฮะ?

“ถ้าเกิดพ่อม่ายกว้านซื้อไก่ย่างมาประเคนให้ หนูคม่ายมีตารางงานจินวดทุบขาให้พ่อใช่ไหมล่ะค่า?”

“นวดจิค่า”

“ถือว่าหนูนังรู้จักทำตัวน่ารักรู้ความนะฮะ”

หลี่เซี่ยงตงเพิ่งก้าวเท้าเข้าประตูบ้านมาคโดนหลี่เสี่ยวจู๋ลากแขนพาแวะไปส่องดูพุงป่อง ๆ ของปลาเพศเมียหางนกยูงซะแย้วล่ะค่า จานกระเบื้องเคลือบลายครามสมัยเฉียนหลงสองใบที่นอนแอ้งแม้งอยู่ในกระเป๋าสะพายผ้าคเลยนังม่ายมีตารางเวลาได้เอาไปวางจัดระเบียบในห้องหนังสือเยยฮะ

ก้าวเท้าสับฝีเท้าเดินออกจากห้องเรือนหลัก หลี่เซี่ยงตงคแวะแวบไปที่ห้องหนังสือจัดการวางจานกระเบื้องเคลือบลายครามทั้งสองใบจัดระเบียบเข้าที่ให้ปลอดภัยเรียบร้อยซะก่อน แย้วคสับขากลับมาที่ห้องปีกตะวันออกหยิบเสื้อผ้าชุดใหม่สำหรับผลัดเปลี่ยน แย้วเดินมุ่งหน้าไปชำระล้างร่างกายที่ห้องซักล้างฮะ