บทที่ 1510 ปากแข็งชะมัด

พิกัดหน้าประตูบ้านเดิม

พี่รองหลี่ที่เพิ่งลุกจัดการระบบร่างกายล้างหน้าล้างตาเสร็จสิ้นอย่างสะอาดสะอ้าน กำลังยืนอมยิ้มมีความสุขปักหลักพ่นควันยาสูบ ยืนเม้าท์มอยเรื่องราวสัพเพเหระอยู่กับเพื่อนบ้านสองคนที่ระดับเลเวลอายุไล่เลี่ยกัน

ระเบียบงานสับฝีเท้าไปจัดซื้อผักสดของร้านอาหาร ใครรับหน้าที่เข้าเวรเฝ้าเวรยามช่วงค่ำคืนคอต้องรับสิทธิ์ก้าวเท้าไปทำระเบียบงานนั้น ซึ่งเมื่อคืนคอคิวของพี่ใหญ่หลี่ ด้วยเหตุผลระบบนี้พี่รองหลี่ในเช้าตรู่วันนี้จึงมีเวลาว่างและอารมณ์สุนทรีมาปักหลักคุยโม้ได้ตามใจชอบ

เมื่อเหลือบเห็นน้องสามของตนพาลูกสาวตัวจิ๋วแวะเปิดดีลจัดซื้ออาหารเช้าเสร็จสิ้นสับฝีเท้าก้าวเดินกลับมา ยายหนูหลี่เสี่ยวจู๋ในมือสองข้างกำปาท่องโก๋เคลือบน้ำตาลไว้แน่น เคี้ยวสารอาหารไปพลางสับฝีเท้าก้าวเดินไปพลาง พี่รองหลี่ส่งยิ้มหวานยิงคำถามระบบข้อมูล “จัดซื้อปาท่องโก๋เคลือบน้ำตาลมาทั้งหมดกี่ชิ้นเหรอฮะ มีส่วนแบ่งในระบบคลังของพี่บ้างไหมครับ”

หลี่เสี่ยวจู๋เกิดระบบความเคอะเขินม่ายกล้าพ่นข้อมูลพ่นวาจาตอบกลับไปว่าม่ายมี แต่ในขณะเดียวกันคพม่ายมีความประดงค์จิพ่นวาจาโกหกว่ามี เพราะออเดอร์ปาท่องโก๋เคลือบน้ำตาลที่จัดซื้อมาในงวดนี้มีจำนวนจำกัดจิ๋วริดเดียวเองค่พ