บทที่ 1556 เท่าไหร่กันนะ?

ในยุคนี้นั้น ผู้ชายสูบบุหรี่และดื่มเหล้า โดยทั่วไปแล้วภรรยาที่บ้านมักจะไม่ค่อยยุ่ง แน่นอนว่านี่ไม่ใช่การสนับสนุน แต่มันเป็นสภาพแวดล้อมทางสังคมในปัจจุบัน

หลี่เสี่ยวจู๋อาจจะรีบร้อนเกินไป ข้ออ้างที่เธอหามานั้นที่จริงแล้วไม่ค่อยเข้าท่าเท่าไหร่ เธอเข้าใจผิดไปว่าตัวเองน่ารำคาญ และคิดว่าโจวอวี้ฉินจะถือสาเรื่องนี้ด้วย เมื่อเห็นแม่ส่งสายตามาทำนองว่า ‘ให้คิดเอาเองนะ’ หลี่เสี่ยวจู๋ก็หัวเราะคิกคักพลางก้มหน้าลง เอามือไขว้หลังไว้ ดวงตากลอกกลิ้งไปมา เท้าข้างหนึ่งก็วาดวงกลมบนพื้นอย่างซุกซน

“ซื้อของมาเยอะแยะอีกแล้ว” โจวอวี้ฉินมองดูเหล้าสี่ลัง ถุงกระดาษหูหิ้วหกใบ และกระเป๋าผ้าคาดเอวที่ป่องออกมาบนตัวสามีตัวเอง แล้วขมวดคิ้วด้วยความเสียดายเงิน

“เหล้าสองลังกับถุงกระดาษสองใบเป็นของอาเจ๋อนะ” เมื่อหลี่เซี่ยงตงพูดแบบนี้ โจวอวี้ฉินก็รู้สึกสบายใจขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะหันไปสังเกตท่าทางซุกซนของลูกสาวข้างๆ

“ยืนดีๆ ถ้ารองเท้าเลอะหรือพัง ระวังแม่จะตีนะ”