บทที่ 1557 ในห้องร้อนจริงๆ

หลี่เสี่ยวจู๋ทำปากยื่นแสดงอาการไม่พอใจ แม้แต่ตีนไก่ในปาก... อืม... กลิ่นหอมจริง อร่อยถูกใจ อยากกินอีก! กระดูกของไก่ย่างกรอบมาก เธอเคี้ยวจนแหลกกลืนลงท้องไปโดยไม่ได้คายกระดูกทิ้งเลยแม้แต่น้อย

“หกสิบห้าหยวน เจ็บใจแทนน่ะ ถ้าเอาเงินทั้งหมดไปซื้อไก่ย่าง ฉันคงได้กินไปเป็นเดือนเลย”

“เลิกบ่นได้แล้ว พ่อซื้อเสื้อผ้าใหม่ให้ลูกด้วยนะ” ทันทีที่หลี่เซี่ยงตงพูดจบ หลี่เสี่ยวจู๋ก็หยุดบ่นทันที

“อยู่ไหนคะ?”

“ลูกกำลังกินตีนไก่อยู่เลย พ่อหยิบออกมาตอนนี้ลูกก็หยิบจับไม่ได้หรอก”