บทที่ 1566 การค้าแสตมป์

โฮ่วซานที่ถูกบ้านทรงเรือนสองลานดูดเงินเก็บจนเกลี้ยงกระเป๋า บ่นพึมพำไม่หยุดปากตลอดทางกลับบ้าน

หลี่เซี่ยงตงเข้าใจความหมายของอีกฝ่ายดี รู้สึกว่าเขาพัฒนาขึ้นมากจริงๆ คำพูดบางอย่างหรือความหมายที่ต้องการจะสื่อ ไม่ได้โพล่งออกมาตรงๆ เหมือนเมื่อก่อนแล้ว แต่เริ่มเรียนรู้ที่จะเปรียบเปรยและคร่ำครวญถึงความยากจนแทน

“พอได้แล้วๆ เงียบปากได้แล้ว ผมมีความคิดหนึ่งอยู่ในใจ นายไม่ใช่ว่าจะกลับบ้านไปเอาเงินแล้วเรียกพ่อของนายมาช่วยจัดการเรื่องโอนกรรมสิทธิ์หรอกเหรอ? ไปจัดการธุระสำคัญก่อนเถอะ เสร็จแล้วค่อยมานั่งหารือกัน”

“ความคิดอะไร พอจะบอกใบ้ให้ผมรู้ก่อนได้ไหมครับ?” ทันทีที่ได้ยินว่ามีวิธีหาเงินมาหมุนเวียน โฮ่วซานก็ร้องในใจว่าพี่ตงนี่พึ่งพาได้จริงๆ!

“ใจเย็นๆ การหาเงินเป็นเรื่องสำคัญ การซื้อบ้านก็เป็นเรื่องสำคัญ นายต้องแยกแยะให้ถูกว่าอะไรควรทำก่อนหลัง” หลี่เซี่ยงตงปิดปากเงียบสนิท ในเมื่อเซ็นสัญญาเรียบร้อยแล้ว วันนี้ต้องจ่ายเงินและโอนกรรมสิทธิ์ ไม่ให้โฮ่วซานวอกแวกจะเป็นการดีที่สุด