บทที่ 1567 คำอุทาน

“น้องซุน บ้านนายจัดได้สวยดีนะ” โฮ่วเจี้ยนเส่อรู้จักกับปู่ซุนมานานพอสมควร แต่ครั้งนี้ถือเป็นครั้งแรกที่เขาได้มาเยี่ยมเยียนถึงบ้านด้วยตัวเอง

เขาเคยคิดว่าปู่ซุนซึ่งเป็นชายวัยกลางคนที่อยู่ตัวคนเดียว ไม่มีภรรยาคอยช่วยดูแลบ้าน คงจะมีสภาพไม่ถึงกับรกเหมือนคอกหมู แต่ก็คงไม่น่ามองเท่าไหร่ แต่กลับกลายเป็นว่า ความจริงกับสิ่งที่เขาคิดนั้นแตกต่างกันคนละเรื่อง บ้านหลังเล็กๆ ตรงหน้าสะอาดสะอ้านและเป็นระเบียบเรียบร้อยไม่แพ้บ้านของลูกชายคนเล็กของเขาเลย

“ช่วงนี้งานยุ่งน่ะ น้องซุนอย่าถือสาเลยนะ” พูดพลางส่งกล่องขนมในมือให้ สิ่งของเหล่านี้หยิบติดมือมาจากที่บ้าน ไม่ได้ตั้งใจซื้อมาโดยเฉพาะ

“ไม่ถือหรอก ผมน่ะชอบของหวานเป็นที่สุด” ปู่ซุนรับของขวัญมาด้วยความยินดี พลางเชิญโฮ่วเจี้ยนเส่อ พ่อลูกโฮ่วซาน และอาเจ๋อเข้าบ้าน

โฮ่วเจี้ยนเส่อเห็นอีกฝ่ายยิ้มแย้มแจ่มใสจึงยิ้มตอบ โฮ่วซานลูกชายคนเล็กเคยบอกว่าปู่ซุนชอบกินของหวานมาก เขาถึงได้ตั้งใจหยิบขนมมาสองกล่อง