บทที่ 1575 โต๊ะเดียวไม่พอ

“ความขี้เหนียวของคุณปู่พวกแกนี่ไม่เคยเปลี่ยนเลยจริงๆ” คำพูดนี้ออกมาจากปากของคุณปู่หลี่ ซึ่งในห้องนี้คนที่พูดคำนี้ได้เต็มปากก็มีเพียงเขากับคุณย่าหลี่เท่านั้น

สาเหตุที่เขาพูดแบบนี้ก็มีเหตุผล เพราะพ่อหลี่ไม่เคยไปโรงละครมาก่อน จึงคิดจะให้หลี่เซี่ยงตงช่วยพาหลี่เสี่ยวเทาและคนอื่นๆ ไป ถ้าเป็นเขา เขาจะให้เงินหลี่เซี่ยงตงไปก่อนสักสิบหยวน ใช้ไปเท่าไหร่ก็ว่ากันตามจริง เหลือก็ค่อยคืน ขาดก็ค่อยเติม หรือถ้าไม่คืนก็ถือว่าเป็นค่าจ้างไป แต่จะให้คนอื่นช่วยพาไป แถมยังต้องให้เขาสำรองจ่ายเงินไปก่อนแบบนี้ได้ยังไง?

หลี่เซี่ยงตงเพียงแค่ยิ้ม เขาไม่ได้ขัดสนเรื่องเงินเล็กๆ น้อยๆ นี้จึงไม่ได้เก็บมาใส่ใจ “พวกแกปิดเทอมฤดูหนาวเมื่อไหร่?” หลี่เสี่ยวเทาตอบกลับ “มะรืนนี้ค่ะ”

“ได้ งั้นพ่อรู้แล้ว เดี๋ยวรอบหน้าพ่อกลับมาจากเซี่ยงไฮ้ จะพาพวกแกไปฟังงิ้วที่โรงละครเอง”

หลี่เซี่ยงตงไม่ได้ซักถามเรื่องคะแนนสอบของหลานๆ เมื่อคืนตอนดูโทรทัศน์เขาได้ถามไปเรียบร้อยแล้ว เมื่อวานหลี่เสี่ยวเทาและพี่น้องเพิ่งสอบเสร็จ วันนี้ครูที่โรงเรียนรวมตัวกันตรวจข้อสอบ สรุปคะแนน และเขียนใบรายงานผลการเรียน ส่วนนักเรียนก็มีครูพละพาไปทำความสะอาดห้องเรียนกัน