บทที่ 1607 มีแรง

“ลูกกำลังออกคำสั่งพ่ออยู่หรือไง?” เผชิญกับคำถามของหลี่เซี่ยงตง หลี่เสี่ยวจู๋ที่ถูกหิ้วอยู่ก็เงยหน้าขึ้น “ตำแหน่งของหนูใหญ่กว่า ไม่สั่งไม่ได้เหรอคะ?”

“ลูกเริ่มปีนเกลียวเกินไปแล้วนะ”

“หนูไม่ได้ปีนค่ะพ่อ หนูจะบอกอะไรให้นะ พ่อกำลังทำความผิดอยู่นะคะ ผู้ใต้บังคับบัญชาต้องเชื่อฟังผู้บังคับบัญชา นี่คือระเบียบวินัยที่เหล็กไหลยังต้องยอมรับ ถ้าไม่เชื่อฟังการตัดสินใจขององค์กร ก็เท่ากับไม่เห็นหัวผู้นำ ไม่เห็นหัวองค์กรนะคะ”

“ร้ายกาจจริงนะเรา”

หลี่เซี่ยงตงหิ้วไปได้ระยะหนึ่ง เมื่อรู้สึกว่าเริ่มหนักจนหิ้วไม่ไหวจึงปล่อยมือ พอเห็นว่าลูกสาวตัวอ้วนที่เท้าเพิ่งแตะพื้นกำลังทำท่าจะวิ่งหนี เขาก็รีบกดตัวเธอไว้กับที่ “คำพวกนั้นลูกไปเรียนมาจากไหน?” หลี่เสี่ยวจู๋ได้ยินว่าแค่ถามคำถาม ไม่ใช่จะโดนตี จึงสารภาพตามตรง “หนูเรียนมาจากทีวีค่ะ” หลี่เซี่ยงตงถามด้วยความอยากรู้ “ละครเรื่องอะไร?”