บทที่ 1617 ถึงเซี่ยงไฮ้

ท่ามกลางลมหนาว ทั้งสามคนก้าวขึ้นสู่ชานชาลา

“ช่วงนี้ฉันยุ่งหัวหมุนไปหมด อีกอย่างพอรถออก ผู้โดยสารในโบกี้ก็เยอะ จะให้ฉันถือกระเป๋าไว้ก็ไม่สะดวกแถมยังไม่ปลอดภัย พี่รับภาระช่วยถือไว้หน่อยเถอะ” อาเจ๋อเพิ่งเดินเข้ามาในโบกี้ก็ยัดกระเป๋าเอกสารในมือใส่มือหลี่เซี่ยงตงทันที มองดูอาเจ๋อเดินจากไป หลี่เซี่ยงตงหันไปมองข้างๆ “ไปกันเถอะ ทำงานกัน”

โฮ่วซานเดินตามหลังมาแล้วถามเบาๆ “พี่ตง พี่ไม่สงสัยเลยเหรอครับว่าในกระเป๋ามีแสตมป์อะไรอยู่บ้าง?” หลี่เซี่ยงตงที่เดินอยู่ข้างหน้าพยักหน้า “สงสัยสิ” โฮ่วซานยิ้มแล้วไล่ถาม “สงสัยแล้วทำไมพี่ไม่เปิดดูเลยล่ะ?”

“ตอนนี้ยังไม่รีบ พอรถออกแล้วมีเวลาเหลือเฟือ”

“ได้ครับ พี่นี่สุดยอดไปเลย!”