บทที่ 1618 ความรอบคอบและระมัดระวัง

“ถึงแล้ว” หลี่เซี่ยงตงหยุดฝีเท้า สายตามองไปยังถนนเส้นที่อยู่หน้าไปรษณีย์ไม่ไกล ซึ่งเนืองแน่นไปด้วยผู้คนราวกับกำลังเดินตลาดนัด

“คนเยอะจริงๆ” โฮ่วซานละสายตาจากฝูงชนแล้วขยับเข้าไปใกล้ หลี่เซี่ยงตงหันไปมองทางซ้าย คิ้วขมวดเล็กน้อย “นายทำอะไรน่ะ?” โฮ่วซานตอบอย่างมีเหตุผล “ก็ต้องคอยคุ้มกันกระเป๋าเอกสารในมือพี่ไง ไม่ให้ผมทำแล้วจะให้ทำอะไร?”

“นั่นก็ไม่จำเป็นต้องเบียดเข้ามาใกล้ขนาดนั้นไหม?”

“ผมกำลังคุ้มกันแบบประชิดตัวอยู่”

“ประชิดตัวเหรอ? งั้นพี่ว่านายกระโดดมากอดพี่เลยดีไหม?” หลี่เซี่ยงตงพูดไม่ออก จึงก้าวเดินต่อไปข้างหน้า โดยเบี่ยงทิศทางไปทางขวาแทน